การขับเคลื่อนการพัฒนาคุณภาพการบริหารจัดการภาครัฐสู่ระบบราชการ 4.0 (PMQA 4.0)
กรณีศึกษา กรมสอบสวนคดีพิเศษ
คำสำคัญ:
รางวัลคุณภาพการบริหารจัดการภาครัฐ, ระบบราชการ 4.0, กรมสอบสวนคดีพิเศษบทคัดย่อ
การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการดำเนินการพัฒนาคุณภาพการบริหารจัดการภาครัฐสู่ระบบราชการ 4.0 (PMQA 4.0) ปัจจัยความสำเร็จ และแนวทางในการยกระดับการพัฒนาคุณภาพการบริหารจัดการภาครัฐสู่ระบบราชการ 4.0 (PMQA 4.0) ของกรมสอบสวนคดีพิเศษ การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ศึกษาข้อมูลจากเอกสารที่เกี่ยวข้อง และสัมภาษณ์แบบเป็นทางการจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 7 คน ผลการวิจัยพบว่า กรมสอบสวนคดีพิเศษดำเนินการขับเคลื่อนการพัฒนาคุณภาพการบริหารจัดการภาครัฐสู่ระบบราชการ 4.0 อย่างเป็นระบบ ผ่านกระบวนการจัดทำแผนปฏิบัติราชการ แผนขับเคลื่อนการปฏิบัติงานของกรมสอบสวนคดีพิเศษสู่การเป็นระบบราชการ 4.0 และแผนอื่นที่เกี่ยวข้อง โดยใช้กรอบของเกณฑ์ PMQA 4.0 เป็นเครื่องมือยกระดับการพัฒนาระบบราชการ 4.0 มีปัจจัยความสำเร็จในการขับเคลื่อนการดำเนินงาน คือ 1) ปัจจัยด้านผู้นำ ในการนำองค์การอย่างมีวิสัยทัศน์ กำกับติดตาม สร้างแรงจูงใจและการมีส่วนร่วม 2) ปัจจัยด้านแผน มีการวางแผนเชิงกลยุทธ์ที่ชัดเจน ถ่ายทอดสู่หน่วยงานและบุคลากรผ่านตัวชี้วัด 3) ปัจจัยด้านบุคลากร มุ่งพัฒนาศักยภาพบุคลากรสู่ความเป็นมืออาชีพ แต่ยังมีข้อจำกัดด้านทัศนคติต่อ PMQA 4.0 และ 4) ปัจจัยสนับสนุนด้านเทคโนโลยี เชื่อมโยงการทำงานของ 3 ปัจจัยหลัก เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพสู่ระบบราชการ 4.0 แนวทางในการยกระดับการพัฒนาคุณภาพการบริหารจัดการภาครัฐสู่ระบบราชการ 4.0 (PMQA 4.0) ของกรมสอบสวนคดีพิเศษควรมุ่งเน้นขับเคลื่อน PMQA 4.0 ทั่วทั้งองค์การให้เกิดผลเป็นรูปธรรม ผ่านการนำองค์การเชิงรุก การวางแผนเชิงยุทธศาสตร์ ให้ความสำคัญกับผู้รับบริการ ยกระดับกระบวนงานผ่านดิจิทัล มุ่งเน้นพัฒนาบุคลากร และระบบปฏิบัติการอย่างบูรณาการ เพื่อให้เกิดผลลัพธ์ที่ตอบสนองประชาชน สังคม และประเทศชาติอย่างยั่งยืน
เอกสารอ้างอิง
กรมสอบสวนคดีพิเศษ. (2568). องค์ความรู้ เรื่อง การขับเคลื่อนไปสู่ระบบราชการ 4.0 ของกรมสอบสวนคดีพิเศษ. กรุงเทพมหานคร: ผู้แต่ง.
ธวัชชัย รักษานนท์ และณัฐธิดา ชำนิยันต์. (2567). การพัฒนาระบบบริหารจัดการองค์กรด้วยเกณฑ์การพัฒนาคุณภาพการบริหารจัดการภาครัฐ (PMQA) เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการเฝ้าระวัง ป้องกันควบคุมโรคและภัยสุขภาพ. วารสารอนามัยสิ่งแวดล้อม และสุขภาพชุมชน, 9(6), 519-529.
ป้องรัฐ แย้มงามเรียบ, นิตยา สินเธาว์ และขจรศักดิ์ เจ้ากรมทอง. (2568). ยุทธศาสตร์การพัฒนาองค์กรให้เป็นองค์กรที่มีขีดสมรรถนะสูงของกองพลทหารราบที่ 11. วารสารสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ สถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งประเทศไทย, 31(1), 59-69.
พรนภัสส์ พราหมณ์โชติ. (2563). แนวทางการพัฒนาการบริหารจัดการคุณภาพองค์การวิทยาลัยนานาชาติมหาวิทยาลัยมหิดล สู่การเป็นองค์การสมรรถนะสูงด้านสถาบันการศึกษานานาชาติ. สารนิพนธ์ปริญญารัฐประศาสนศาสตร์มหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วาสนา ปะสังคานนท์. (ม.ป.ป.). การขับเคลื่อนการพัฒนาคุณภาพบริหารจัดการภาครัฐสู่ระบบราชการ 4.0 : กรณีศึกษาหน่วยงานสังกัดกรมอนามัยส่วนกลาง. ผลงานทางวิชาการ, มปท.
วิโรจน์ ก่อสกุล. (2568). เอกสารประกอบการบรรยายกระบวนวิชาระเบียบวิธีวิจัยทางรัฐประศาสนศาสตร์. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยรามคำแหง, โครงการรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. (2567). คู่มือการพัฒนาระบบราชการ 4.0 Best Practices Sharing แนวทางการปฏิบัติที่ดีเพื่อมุ่งสู่ระบบราชการ 4.0 จากหน่วยงานที่ได้รับรางวัลเลิศรัฐ. ค้นเมื่อ 29 ตุลาคม 2568, จาก https://www.opdc.go.th/opdc-book/pmqa-4-0-toolkit/
Mauch, Peter D. (2010). Quality Management Theory and Application. Boca Raton, FL: CRC Press.
สัมภาษณ์
ผู้ให้ข้อมูลสำคัญคนที่ 2. (2568). สัมภาษณ์ส่วนบุคคล. ธันวาคม, 15.
ผู้ให้ข้อมูลสำคัญคนที่ 3. (2568). สัมภาษณ์ส่วนบุคคล. ธันวาคม, 15.
ผู้ให้ข้อมูลสำคัญคนที่ 4. (2568). สัมภาษณ์ส่วนบุคคล. ธันวาคม, 16.
ผู้ให้ข้อมูลสำคัญคนที่ 5. (2568). สัมภาษณ์ส่วนบุคคล. ธันวาคม, 18.
ผู้ให้ข้อมูลสำคัญคนที่ 6. (2568). สัมภาษณ์ส่วนบุคคล. ธันวาคม, 19.
ผู้ให้ข้อมูลสำคัญคนที่ 7. (2568). สัมภาษณ์ส่วนบุคคล. ธันวาคม, 19.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
หมวดหมู่
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 ชาลินีย์ ทองอนันต์, ปะการัง ชื่นจิตร

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.