ความฉลาดทางอารมณ์กับภาวะผู้นำที่มีประสิทธิภาพในองค์กรยุคใหม่
Emotional Intelligence and Effective Leadership in Contemporary Organizations
คำสำคัญ:
ความฉลาดทางอารมณ์, ภาวะผู้นำ, การบริหารองค์กร, สมรรถนะผู้นำ, วัฒนธรรมองค์กรบทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มุ่งศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความฉลาดทางอารมณ์ (Emotional Intelligence: EI) และภาวะผู้นำที่มีประสิทธิภาพในบริบทองค์กรยุคใหม่ที่เผชิญกับความซับซ้อนและความผันผวนอย่างต่อเนื่อง โดยบูรณาการกรอบแนวคิดสำคัญจาก Salovey และ Mayer ผู้บัญญัติแนวคิด EI เชิงวิทยาศาสตร์ Goleman ผู้ทำให้แนวคิดนี้เป็นที่รู้จักในวงกว้าง Bar-On ผู้พัฒนาโมเดล EQ-i และ George ผู้วิเคราะห์บทบาทของอารมณ์ในกระบวนการนำทีม ผลการวิเคราะห์ชี้ให้เห็นว่าผู้นำที่มีความฉลาดทางอารมณ์สูงสร้างประสิทธิภาพองค์กร ความผูกพันของพนักงาน และวัฒนธรรมองค์กรเชิงบวกได้ดีกว่าผู้นำที่มีเพียงความสามารถทางเทคนิคหรือ IQ สูง บทความเสนอแนวทางปฏิบัติสำหรับการพัฒนาความฉลาดทางอารมณ์ในผู้นำทุกระดับขององค์กรไทยในยุคที่การเปลี่ยนแปลงเป็นสิ่งคงที่และการบริหารจัดการความสัมพันธ์มนุษย์เป็นสมรรถนะที่ขาดไม่ได้
เอกสารอ้างอิง
Bar-On, R. (1997). The emotional intelligence inventory (EQ-i): A test of emotional intelligence. Multi-Health Systems.
Bass, B. M., & Avolio, B. J. (1994). Improving organizational effectiveness through transformational leadership. SAGE Publications.
Boyatzis, R. E., & McKee, A. (2005). Resonant leadership: Renewing yourself and connecting with others through mindfulness, hope, and compassion. Harvard Business School Press.
Cavazotte, F., Moreno, V., & Hickmann, M. (2012). Effects of leader intelligence, personality and emotional intelligence on transformational leadership and managerial performance. The Leadership Quarterly, 23(3), 443–455.
Damasio, A. R. (1994). Descartes’ error: Emotion, reason, and the human brain. Putnam.
Deloitte. (2023). 2023 global well-being survey. Deloitte Insights.
Edmondson, A. C. (1999). Psychological safety and learning behavior in work teams. Administrative Science Quarterly, 44(2), 350–383.
Gallup. (2023). State of the global workplace: 2023 report. Gallup Press.
Goleman, D. (1995). Emotional intelligence: Why it can matter more than IQ. Bantam Books.
Goleman, D., Boyatzis, R., & McKee, A. (2002). Primal leadership: Realizing the power of emotional intelligence. Harvard Business School Press.
Harms, P. D., & Credé, M. (2010). Emotional intelligence and transformational and transactional leadership: A meta-analysis. Journal of Leadership & Organizational Studies, 17(1), 5–17.
Hofstede, G. (2001). Culture’s consequences: Comparing values, behaviors, institutions, and organizations across nations (2nd ed.). SAGE Publications.
McKinsey Global Institute. (2023). The future of work after COVID-19. McKinsey & Company.
Salovey, P., & Mayer, J. D. (1990). Emotional intelligence. Imagination, Cognition and Personality, 9(3), 185–211.
สุภาพร ธนะชัยขันธ์. (2565). ความฉลาดทางอารมณ์กับประสิทธิผลของผู้บริหารสถานศึกษา: การศึกษาเชิงประจักษ์ในบริบทไทย. วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร, 16(2), 55–74.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารมนุษย์และชีวิตศึกษา
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารมนุษย์และชีวิตศึกษา
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับวารสารชีวิตศึกษา และกองบรรณาธิการท่านอื่นๆ ในสำนักพิมพ์ฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
