กฎหมายและมาตรฐานสำหรับอาคารคอนกรีตพิมพ์สามมิติ: ข้อจำกัดและแนวทางการประยุกต์ใช้ในประเทศไทย

Main Article Content

บุญชัย โรจน์พานิช
ดิษฐา นนทิวรวงษ์

บทคัดย่อ

เทคโนโลยีการก่อสร้างด้วยคอนกรีตพิมพ์สามมิติ หรือ 3D Concrete Printing: 3DCP เป็นนวัตกรรมที่มีศักยภาพในการลดระยะเวลาก่อสร้าง ลดการใช้แบบหล่อ ลดแรงงานบางส่วน และเพิ่มเสรีภาพทางรูปทรงทางสถาปัตยกรรม อย่างไรก็ตาม การนำเทคโนโลยีดังกล่าวมาใช้ในงานอาคารจริงยังมีข้อจำกัดสำคัญด้านกฎหมาย มาตรฐานการออกแบบ โครงสร้าง วัสดุ ความปลอดภัย และกระบวนการควบคุมคุณภาพ โดยเฉพาะในประเทศไทยซึ่งยังไม่มีกฎหมายหรือมาตรฐานเฉพาะสำหรับอาคารที่ก่อสร้างด้วยระบบ 3DCP โดยตรง บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์สถานะของกฎหมายควบคุมอาคารไทยเมื่อเทียบกับมาตรฐานต่างประเทศที่เกี่ยวข้อง ได้แก่ ICC-ES AC509, UL 3401, ISO/ASTM 52939:2023 และแนวทางของ ACI Committee 564 ตลอดจนเสนอกรอบการประยุกต์ใช้กฎหมายเดิมร่วมกับมาตรฐานเฉพาะทาง เพื่อรองรับการใช้ 3DCP ในประเทศไทยอย่างปลอดภัยและเป็นระบบ ผลการศึกษาพบว่า 3DCP ไม่ควรถูกพิจารณาเพียงในฐานะ “วิธีการก่อสร้างใหม่” แต่ควรถูกกำกับในฐานะระบบการผลิตอาคารที่เชื่อมโยงระหว่างวัสดุ เครื่องจักร กระบวนการพิมพ์ แบบจำลองดิจิทัล การเสริมกำลัง การทดสอบ และการรับรองคุณภาพ ดังนั้น ประเทศไทยควรพัฒนาแนวทางกำกับดูแลแบบ Performance-based regulation ควบคู่กับการอ้างอิงมาตรฐานสากล เพื่อเปิดพื้นที่ให้นวัตกรรมสามารถเกิดขึ้นได้โดยไม่ลดทอนความมั่นคงแข็งแรงและความปลอดภัยของผู้ใช้อาคาร

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
โรจน์พานิช บ., & นนทิวรวงษ์ ด. (2026). กฎหมายและมาตรฐานสำหรับอาคารคอนกรีตพิมพ์สามมิติ: ข้อจำกัดและแนวทางการประยุกต์ใช้ในประเทศไทย. วารสารสร้างสรรค์วิจัยสถาปัตยกรรมและการออกแบบ, 3(1). สืบค้น จาก https://so16.tci-thaijo.org/index.php/JRCAD/article/view/4231
ประเภทบทความ
บทความวิจัย