แนวทางการออกแบบสถาปัตยกรรมเพื่อส่งเสริมศักยภาพบุคคลออทิสติก บุคคลที่มีภาวะดาวน์ซินโดรม และครอบครัว
Main Article Content
บทคัดย่อ
ปัจจุบันจำนวนบุคคลออทิสติกและบุคคลที่มีภาวะดาวน์ซินโดรมมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ขณะที่ระบบสนับสนุนด้านการศึกษา การพัฒนาศักยภาพ และการเตรียมความพร้อมสู่การดำรงชีวิตอย่างอิสระยังมีข้อจำกัด อีกทั้งสภาพแวดล้อมทางกายภาพส่วนใหญ่ยังไม่สอดคล้องกับความต้องการเฉพาะของผู้ใช้งาน ส่งผลต่อการเรียนรู้ การพัฒนาทักษะชีวิต และการมีส่วนร่วมทางสังคม งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและสังเคราะห์แนวทางการออกแบบศูนย์ส่งเสริมศักยภาพสำหรับบุคคลออทิสติก บุคคลที่มีภาวะดาวน์ซินโดรม และครอบครัว โดยมุ่งสนับสนุนการเรียนรู้ การพัฒนาทักษะชีวิต การเตรียมความพร้อมสู่การประกอบอาชีพ และการมีส่วนร่วมทางสังคมผ่านสภาพแวดล้อมทางสถาปัตยกรรมที่เหมาะสม
การศึกษาดำเนินการโดยการทบทวนเอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง การวิเคราะห์กรณีศึกษาทั้งในประเทศและต่างประเทศ การศึกษาพฤติกรรมและความต้องการของผู้ใช้งาน ตลอดจนการสังเคราะห์เกณฑ์การออกแบบทางสถาปัตยกรรม ภายใต้แนวคิดความหลากหลายทางระบบประสาท สถาปัตยกรรมเพื่อการบำบัด การออกแบบที่ครอบคลุมการออกแบบโดยอิงธรรมชาติและการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์เพื่อสนับสนุนสภาพแวดล้อมการเรียนรู้และการปรับสภาพแวดล้อมให้สอดคล้องกับความต้องการของผู้ใช้งาน
ผลการศึกษานำไปสู่การกำหนดแนวทางการออกแบบที่ประกอบด้วยการจัดลำดับพื้นที่ตามระดับการรับรู้
ทางประสาทสัมผัส การออกแบบพื้นที่เปลี่ยนผ่าน เพื่อสนับสนุนการปรับตัวระหว่างกิจกรรม การจัดภูมิทัศน์เพื่อการบำบัด และการวางระบบสภาพแวดล้อมที่สามารถตอบสนองต่อความต้องการของผู้ใช้งานได้อย่างยืดหยุ่น แนวทางดังกล่าวมีศักยภาพในการส่งเสริมการเรียนรู้ การพัฒนาศักยภาพ การพึ่งพาตนเอง และการมีส่วนร่วมทางสังคมของบุคคลออทิสติก บุคคลที่มีภาวะดาวน์ซินโดรม และครอบครัว พร้อมทั้งเสนอกรอบแนวทางทางสถาปัตยกรรมสำหรับการพัฒนาศูนย์ส่งเสริมศักยภาพที่ตอบสนองต่อความต้องการเฉพาะของผู้ใช้งานอย่างครอบคลุมและยั่งยืนในอนาคต
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของ คณะสถาปัตยกรรมและการออกแบบ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ