การพัฒนาเนื้อดินเพื่อทำเซรามิกส์กระจายกลิ่นหอม โดยประยุกต์ใช้เศษแก้วและเปลือกหอยลาย

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาเนื้อดินสำหรับการผลิตเซรามิกหอม โดยใช้องค์ประกอบหลักคือดินพอร์ซเลน และประยุกต์ใช้วัสดุเหลือทิ้ง ได้แก่ เศษแก้วและเปลือกหอยลาย เป็นวัสดุผสมเพื่อลดต้นทุนและเพิ่มคุณสมบัติทางกายภาพที่เหมาะสมต่อการกักเก็บและคายกลิ่นหอม วัสดุผสมถูกออกแบบเป็นสูตรทั้งหมด 11 สูตร และขึ้นรูปเป็นแท่งดินทดสอบ ก่อนนำไปเผาที่อุณหภูมิ 800 และ 1200 องศาเซลเซียส จากนั้นทำการทดสอบคุณสมบัติทางกายภาพ ได้แก่ ร้อยละการหดตัวหลังการเผา และร้อยละการดูดซึมน้ำ ผลการทดลองพบว่า สูตรที่ 7 ซึ่งประกอบด้วยดินพอร์ซเลนร้อยละ 90 เศษแก้วร้อยละ 4 และเปลือกหอยลายร้อยละ 6 เมื่อเผาที่อุณหภูมิ 800 องศาเซลเซียส ให้ค่าการหดตัวต่ำและค่าการดูดซึมน้ำสูงที่สุด เหมาะสมต่อการนำไปใช้เป็นเนื้อดินสำหรับการผลิตเซรามิกหอม งานวิจัยนี้สะท้อนศักยภาพของการใช้วัสดุเหลือทิ้งในการพัฒนาเนื้อดินเชิงหน้าที่ และสามารถต่อยอดสู่การออกแบบผลิตภัณฑ์เซรามิกเชิงสร้างสรรค์และยั่งยืนได้