มาตรการควบคุมการออกใบอนุญาตการจัดตั้งสถานประกอบการดูแลผู้สูงอายุหรือผู้มีภาวะพึ่งพิง

บทคัดย่อ

บทคัดย่อ

          บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษามาตรการควบคุมการออกใบอนุญาตในการจัดตั้งสถานประกอบกิจการดูแลผู้สูงอายุหรือผู้มีภาวะพึ่งพิง รวมทั้งศึกษาหลักการ แนวคิด ทฤษฎี และแนวทางการแก้ไขปัญหา เกี่ยวกับการจัดตั้งสถานประกอบกิจการดูแลผู้สูงอายุหรือผู้มีภาวะพึ่งพิงของประเทศไทย เพื่อนำมาเปรียบเทียบกับประเทศญี่ปุ่น ตลอดจนเสนอแนะแนวทางในการกำหนดมาตรการเพิ่มเติมที่เหมาะสมกับประเทศไทย โดยใช้วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research)

          จากการศึกษาวิจัยพบว่า ในการออกใบอนุญาตจัดตั้งกิจการสถานประกอบการดูแลผู้สูงอายุหรือผู้มีภาวะพึ่งพิงโดยกระทรวงสาธารณสุขนั้น ได้มีการกำหนดหลักเกณฑ์ และเงื่อนไข การออกใบอนุญาตดังกล่าวแล้ว ในเบื้องต้น แต่เพื่อให้ความคุ้มครองที่ชัดเจนและเป็นธรรมต่อผู้ใช้บริการและเพื่อสร้างหลักประกันความมั่นใจในมาตรฐานให้ดียิ่งขึ้น จึงมีความจำเป็นที่ต้องมีการปรับปรุงแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายบางประการ ดังนี้ ประเด็นที่ 1 การกำหนดให้สถานประกอบกิจการต้องวางวงเงินประกันสำหรับค่าใช้จ่ายในการรับผิดทางแพ่งโดยไม่จำกัดความรับผิด ประเด็นที่ 2 การกำหนดให้มีแผนการดูแลรายบุคคลและแบบองค์รวมประกอบคำขอใบอนุญาตเปิดสถานประกอบกิจการเพื่อใช้สำหรับติดตามและประเมินผลการดำเนินกิจการของสถานประกอบกิจการและต่อใบอนุญาต และประเด็นที่ 3 การกำหนดขนาดพื้นที่ของสถานที่ซึ่งเปิดให้บริการให้มีความเหมาะสมกับจำนวนผู้มารับบริการ และมีสภาพแวดล้อมที่ดีต่อการดำรงชีวิตในสถานประกอบการ ดังนั้น         จึงจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องให้ความสำคัญเรื่องขนาดของสถานที่ในการเปิดให้บริการด้วย         

          ด้วยเหตุผลดังกล่าวข้างต้น ผู้วิจัยจึงเสนอให้มีการแก้ไขเพิ่มบทบัญญัติที่เกี่ยวกับขั้นตอนมาตรการควบคุมในการออกใบอนุญาตจัดตั้งเป็นสถานประกอบกิจการดูแลผู้สูงอายุหรือผู้มีภาวะพึ่งพิง ให้มีความชัดเจนมีมาตรฐานทางกฎหมายแพ่ง เพื่อให้การอนุญาตจัดตั้งเป็นสถานประกอบกิจการดูแลผู้สูงอายุหรือผู้มีภาวะพึ่งพิงมีมาตรฐานที่สูงขึ้น เกิดประโยชน์สูงสุดด้านการให้ความคุ้มครองผู้ที่เข้ามาใช้บริการในสถานประกอบกิจการ และเพื่อยกระดับให้สถานประกอบกิจการมีมาตรฐานตามเจตนารมณ์ของกฎหมายต่อไป 

คำสำคัญ :  ใบอนุญาต , สถานประกอบกิจการ , ผู้สูงอายุหรือผู้มีภาวะพึ่งพิง