ความต้องการจำเป็นและแนวทางการพัฒนาคุณลักษณะความเป็นครูนักนวัตกร    ของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุโขทัย เขต 2

อิทธิวัฒน์ จิตรหาญ; กฤธยากาญจน์ โตพิทักษ์; สถิรพร เชาวน์ชัย

ผู้แต่ง

อิทธิวัฒน์ จิตรหาญ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, ประเทศไทย
กฤธยากาญจน์ โตพิทักษ์ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, ประเทศไทย
สถิรพร เชาวน์ชัย คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, ประเทศไทย

คำสำคัญ:

ความต้องการจำเป็น, การพัฒนาครู, นักนวัตกร

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความต้องการจำเป็นและแนวทางการพัฒนาคุณลักษณะความเป็นครู นักนวัตกรของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุโขทัย เขต 2

วิธีดำเนินการวิจัยแบ่งออกเป็น 2 ขั้นตอน ได้แก่ ขั้นตอนที่ 1 การศึกษาความต้องการจำเป็นของคุณลักษณะความเป็นครูนักนวัตกรของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุโขทัย เขต 2 โดยใช้แบบสอบถามกับครู จำนวน 302 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและการจัดลำดับความสำคัญของความต้องการจำเป็น ( ) ขั้นตอนที่ 2 การศึกษาแนวทางการพัฒนาคุณลักษณะความเป็นครูนักนวัตกรของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุโขทัย เขต 2 ข้อมูลได้จากการสัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 4 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัย พบว่า

1.ความต้องการจำเป็นในการพัฒนาคุณลักษณะความเป็นครูนักนวัตกรของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุโขทัย เขต 2 ในรายด้านพบว่า ด้านความชอบลงมือทำ ชอบทดลอง มีดัชนีความต้องการจำเป็นสูงสุด ( = 0.151) และด้านที่มีค่าดัชนีต่ำที่สุด คือ ด้านการทำงานร่วมกัน ( = 0.100)

2.แนวทางการพัฒนาคุณลักษณะความเป็นครูนักนวัตกรของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุโขทัยเขต 2 พบว่า สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาร่วมกับสถานศึกษา จัดอบรมเชิงปฏิบัติการเพื่อพัฒนาครูนักนวัตกร จัดการประกวดผลงานนวัตกรรมทางการศึกษา นิเทศ ติดตาม และประเมินผลอย่างเป็นระบบ ขับเคลื่อนชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ (PLC) พัฒนาครูผ่านระบบพี่เลี้ยง จัดตั้งห้องปฏิบัติการนวัตกรรม ส่งเสริมให้ครูผู้สอนขยายผลงานนวัตกรรมไปใช้จริง การทำวิจัยในชั้นเรียนเพื่อพัฒนานวัตกรรม และใช้กระบวนการคิดเชิงออกแบบในการสร้างนวัตกรรม

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2566). นโยบายและจุดเน้นการดำเนินงานของกระทรวงศึกษาธิการ ประจำปีงบประมาณ พุทธศักราช 2568. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.

โกศล ภูศรี. (2564). กลยุทธ์การพัฒนาความเป็นนวัตกรของครูโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษาจาก มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

จิติมา วรรณศรี. (2563). นวัตกรรมสู่การพัฒนาสถานศึกษา. พิษณุโลก: รัตนสุวรรณการพิมพ์. ฉลองชัย ธีวสุทรสกุล และคณะ (2557). รายงานการพัฒนารูปแบบการเรียนรู้แบบนำตนเองของนักศึกษาวิทยาลัยชุมชน โดยกระบวนการศึกษาผ่านบทเรียน NRCT. ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.

นวพร ชลารักษ์. (2564). การศึกษาองค์ประกอบและตัวบ่งชี้ความเป็นนวัตกรของครู. วารสารมจร. อุบลปริทรรศน์, 9(3), 1457-1468.

นวพร ชลารักษ์. (2564). องค์ประกอบความเป็นครูนักนวัตกรในการศึกษายุคดิจิทัลเพื่อการพัฒนาท้องถิ่นอย่างยั่งยืน. วารสารวิจัยราชภัฏเชียงใหม่, 22(3), 94-108

นิตยา สุภาภรณ์. (2565). การถ่ายทอดสังคมในการทำงานสู่การเป็นนวัตกร. วารสารวิชาการวิทยาลัยสันตพล, 8(2), 201-211.

พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พุทธศักราช 2562 (ฉบับที่ 4). (2562). ราชกิจจานุเบกษา, เล่ม 136 ตอนที่ 65 ก, หน้า 1–16.

มะยุรีย์ พิทยาเสนีย์. (2564). การคิดเชิงออกแบบ: ครูนวัตกรวิถีใหม่. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง, 10(2), 190-199.

มารุต พัฒผล.(2560). กระบวนทัศน์การโค้ชเพื่อเสริมสร้างทักษะการสร้างสรรค์และนวัตกรรม. กรุงเทพฯ: จรัลสนิทวงศ์การพิมพ์.

วสันต์ สุทธาวาศ. (2558). ความเป็นนวัตกรทางการศึกษาขั้นพื้นฐานในภาครัฐ:การศึกษาทฤษฎีฐานราก. Veridian E-Journal, Silpakorn University, 2558(2), 295.

วันทนี ขุนรินชา. (2563). แนวทางการพัฒนาความเป็นนวัตกรทางการศึกษาของครูประถมศึกษาสังกัดเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงรายเขต 1 (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

วิวัฒน์ มีสุวรรณ์. (2560). ปัจจัยที่ส่งผลต่อคุณลักษณะของครูนวัตกรด้านเทคโนโลยีการศึกษาในสถานศึกษาสำหรับปฏิบัติการสอนเครือข่ายมหาวิทยาลัยนเรศวร. วารสารศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยนเรศวร,19(3), 50-62.

วิริยะ ฤๅชัยพาณิชย์. (2566). การพัฒนาครูเพื่อการจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สถิรพร เชาวน์ชัย. (2561). เอกสารประกอบการสอน วิชา 354517 การวิจัยทางการบริหารศึกษา. พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร.

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุโขทัย เขต 2. (2568). แผนปฏิบัติการประจำปี 2568.

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุโขทัย เขต 2. (2566). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช 2566-2570.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562). การพัฒนาผู้เรียนให้เป็นนักประดิษฐ์จากบทเรียนการจัดการเรียนรู้ของครูผู้สร้างนักประดิษฐ์.นครศรีธรรมราช: เอ็น 60 รัตนเทรดดิง.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2559). แนวทางการพัฒนาครูและบุคลากรทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พุทธศักราช 2560-2579. พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.

สำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี. (2560). Thailand 4.0 ขับเคลื่อนอนาคตสู่ความมั่นคง มั่งคั่ง ยั่งยืน. วารสารไทยคู่ฟ้า, 33, 3-17.

สุภาวดี บุญช่วย และคณะ. (2562). คุณลักษณะของครูผู้สร้างนวัตกรรมการเรียนรู้ในโรงเรียนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารวิชาการครุศาสตร์อุตสาหกรรม, 10(2), 117–129.

สุวิมล ว่องวาณิช. (2562). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ศิริพร แสงศรี. (2563). การพัฒนาครูเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะด้านนวัตกรรมการเรียนรู้ในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 22(3), 45–60.

Dewey, J. (1938). Experience and education. New York: Macmillan.

Dyer, J., & Gregersen, H. (2011). The Innovator’s DNA: Mastering the Five Skills of Disruptive Innovators. Boston: Massachusetts.

Furr R, Nathan and Dyer H, Jeffrey. (2014). The Innovator's Method: Bringing the Lean Start-up into Your Organization. Harvard Business School Press.

Furr, N., & Dyer J. (2014). The Innovator's Method: Bringing the Lean Start- up into Your Organization. Boston: Massachusetts.

Jeffery H. Dyer Hal B. Gregersen Clayton & M. Christensen. (2011). The innovator’s DNA mastering the five skills of disruptive innovators.

Kieu, P. (2017). Skills make a successful innovator. สืบค้นจาก https://sociable.co/business/innovation-8-skills.

Kolb, D. A. (1984). Experiential learning: Experience as the source of learning and development. Englewood Cliffs, NJ: Prentice

Hall.Lundvall, B.A. (2002). National System of production Innovation and competenc building. Research Policy Review, 31(2), 213-231.

Roberts, K., & Owen, S. (2012). Innovative Education: A Review of the Literature (Technical Report). South Australian Department for Education and Child Development/University of South Australia.

Sutthawart, W., & Siriwong, P. (2015). The Basic Educational Inonvator in Public Sector: A Study for Grounded Theory. Veridian E-Journal, Silpakorn University, 8(2), 281-300.

Tony Wagner and Robert A. Compton. (2012). Creating Innovators: The Making of Young People Who Will Change the World. สืบค้นจาก https://books.google.co.th/books