จากการเรียนรู้สู่การเปลี่ยนผ่าน: แนวทางการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์สู่องค์การแห่งการเรียนรู้ในยุคดิจิทัล

บทคัดย่อ

ในยุคดิจิทัลที่เทคโนโลยีมีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว องค์การจำเป็นต้องพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ให้มีความรู้ ทักษะ และทัศนคติที่สอดคล้องกับบริบทการทำงานรูปแบบใหม่ บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่ออธิบายความสำคัญของการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ในยุคดิจิทัล ศึกษาแนวคิดที่เกี่ยวข้อง และเสนอแนวทางการพัฒนาที่มีประสิทธิภาพ โดยใช้กรอบแนวคิดองค์การแห่งการเรียนรู้ (Learning Organization) ของ Senge (1990) ซึ่งประกอบด้วย 5 วินัย ได้แก่ ความสามารถส่วนบุคคล, รูปแบบทางความคิด, การมีวิสัยทัศน์ร่วมกัน, การเรียนรู้เป็นทีม และการคิดเชิงระบบ เป็นกรอบในการศึกษา ผลการศึกษาพบว่า การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ในยุคดิจิทัลจำเป็นต้องก้าวข้ามการฝึกอบรมแบบเดิมไปสู่การเปลี่ยนผ่านเชิงระบบ โดยอาศัยแนวคิดองค์การแห่งการเรียนรู้เป็นฐานสำคัญ แนวทางการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ให้เท่าทันยุคดิจิทัลประกอบด้วย 1) การพัฒนาทักษะดิจิทัลที่จำเป็นต่อการปฏิบัติงาน 2) การสร้างวัฒนธรรมการเรียนรู้อย่างต่อเนื่องตลอดชีวิต 3) การพัฒนาทักษะการคิดขั้นสูงและการแก้ปัญหาเชิงซับซ้อน 4) การเสริมสร้างความคล่องตัวและความสามารถในการปรับตัวต่อการเปลี่ยนแปลง 5) การพัฒนาภาวะผู้นำในยุคดิจิทัล 6) การจัดการองค์ความรู้และการใช้แพลตฟอร์มดิจิทัลเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ และ 7) การใช้แนวคิดองค์การแห่งการเรียนรู้เป็นกรอบในการพัฒนาอย่างเป็นองค์รวม บทความนี้มีคุณูปการเชิงวิชาการโดยการเสนอกรอบแนวคิดเชิงบูรณาการแนวคิดองค์การแห่งการเรียนรู้กับการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ในยุคดิจิทัล ซึ่งช่วยเติมเต็มช่องว่างทางวิชาการในการอธิบายการพัฒนาในมิติเชิงระบบ และขยายขอบเขตการประยุกต์ใช้แนวคิดดังกล่าวสู่บริบทการเปลี่ยนผ่านดิจิทัลอย่างยั่งยืน