จากการเรียนรู้สู่การเปลี่ยนผ่าน: แนวทางการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์สู่องค์การแห่งการเรียนรู้ในยุคดิจิทัล

Salakjit Thonglo

Authors

Salakjit Thonglo Graduate Studies, Faculty of Human Resource Development, Ramkhamhaeng University, Thailand

Keywords:

Learning Organization, Human Resource Development, Digital Era

Abstract

In the digital era, characterized by rapid technological change, organizations are required to develop human resources with knowledge, skills, and attitudes that are aligned with new working contexts. This article aims to explain the importance of human resource development in the digital era, review relevant concepts, and propose effective development approaches based on the Learning Organization framework proposed by Senge (1990). The framework comprises five disciplines: Personal Mastery, Mental Models, Shared Vision, Team Learning, and Systems Thinking, which are employed as the conceptual framework of the study. The analysis indicates that human resource development in the digital era should move beyond conventional training approaches toward a systemic transformation process, with the Learning Organization concept serving as a fundamental foundation. The proposed approaches for developing human resources in response to digital transformation include: (1) the development of essential digital skills for job performance; (2) the promotion of a culture of continuous lifelong learning; (3) the enhancement of higher-order thinking and complex problem-solving skills; (4) the strengthening of agility and adaptability to change; (5) the development of digital leadership; (6) knowledge management and the use of digital platforms to support learning; and (7) the application of the Learning Organization concept as a holistic framework for human resource development. This article contributes academically by integrating the concept of the learning organization with the context of digital transformation in human resource development. This integration extends the traditional framework of human resource development to encompass dimensions of learning systems and dynamic adaptability within organizations in the digital era.

References

ทองน้ำ วรมหัทธนกุล, กานต์จิรา ลิมศิริธง, และบุรินทร์ สันติสาส์น. (2566). การพัฒนารูปแบบการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ จากการเปลี่ยนแปลงดิจิทัลของธุรกิจธนาคารในประเทศไทย. วารสารวิชาการเซาธ์อีสท์บางกอก (สาขามนุษยศาสตร์), 9(2), 48-62.

นฤมล จิตรเอื้อ, เฉลิมชัย กิตติศักดิ์นาวิน, และนลินณัฐ ดีสวัสดิ์. (2560). บทบาทภาวะผู้นำในการพัฒนาองค์การสู่องค์การแห่งการเรียนรู้. Veridian E-Journal, Silpakorn University, 10(2), 1738–1754.

ปรรณิกา มีครุฑ. (2567). การจัดการความรู้ขององค์การในยุคดิจิทัล. วารสารสหศาสตร์การพัฒนาสังคม, 2(2), 29-44.

พิชญ์สินี มะโน. (2562). ผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงในยุค DIGITAL DISRUPTION ต่อการศึกษา. วารสารครุศาสตร์อุตสาหกรรม, 18(1), 1-6.

ยุรพร ศุทธรัตน์. (2552). องค์การเพื่อการเรียนรู้. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

พระครูสุนทรมหาเจติยานุรักษ์. (2566). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ในยุคดิจิทัล. วารสารพัฒนาการศึกษา, 12(2), 45-59.

เอกสิทธิ์ สนามทอง. (2562). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์: แนวทางพัฒนาสู่ความสำเร็จขององค์การ. วารสารเกษมบัณฑิต, 20(1), 64-77.

Akaraborworn, C.T. (2006). HRD roles in Thailand. Bangkok: K. Polpim (1996). Press.

Gilley, J.W., & Eggland, S.A. (1989). Principles of Human Resource Development. Boston: Addison-Wesley.

Gilley, J. W., Eggland, S. A., & Maycunich, A. (2002). Principles of human resource development. (2nd ed.). Perseus.

Hoe, S. L. (2020). Digitalization in Practice: The Fifth Discipline Advantage. The Learning Organization, 27(1), 54-64.

Li, H., & Kim, S. (2024). Developing AI literacy in HRD: competencies, approaches, and implications. Human Resource Development International, 27(3), 345–362. https://doi.org/10.1080/13678868.2024.2337962

Mathis, R. L., & Jackson, J. H. (2007). Human resource management: Essential perspectives. (4th ed.). Thomson.

Nadler, L. (1984). The Handbook of human resource development. New York: Wiley.

OECD. (2021). OECD Skills Outlook 2021: Learning for life. OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/0ae365b4-en

Parviainen, P., Tihinen, M., Kääriäinen, J., & Teppola, S. (2017). Tackling the digitalization challenge: How to benefit from digitalization in practice. International journal of information systems and project management, 5(1), 63-77. https://doi.org/10.12821/ijispm050104

Peter S. (1990). The Fifth Discipline: The Art and Practice of the Learning Organization. New York: Doubleday.

Pace, R. Wayne, Smith, Phillip C., & Mills, Gordon E. (1991). Human resource development: the field. Englewood Cliffs, N.J.: Prentice Hall.

Rothwell, W. J. (2005). Beyond Training and Development. (2nd ed.). New York: Amacom.

Sen, S. (2020). Digital HR strategy: Achieving sustainable transformation in the digital age. Kogan Page. https://books.google.co.th/books?id=X6jMDwAAQBAJ

Vial, G. (2019). Understanding digital transformation: A review and a research agenda. The Journal of Strategic Information Systems, 28(2), 118–144. https://doi.org/10.1016/j.jsis.2019.01.003

Werner, J. M., & DeSimone, R. L. (2012). Human resource development. (6th ed.). South-Western Cengage Learning.

World Economic Forum. (2023). The future of jobs report 2023. https://www.weforum.org/reports/the-future-of-jobs-report-2023