กระบวนการพัฒนาต้นแบบเครื่องแต่งกายผีบุ้งเต้าแบบมีส่วนร่วม เพื่อขับเคลื่อนการท่องเที่ยว เชิงสร้างสรรค์ อำเภอภูเรือ จังหวัดเลย

ผู้แต่ง

  • ไทยโรจน์ พวงมณี คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย
  • คชสีห์ เจริญสุข คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย
  • วันเพ็ญ บุญทะวงษ์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย
  • จีรภา คงสุข สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดเลย
  • สมฤทัย นาราศ สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดเลย
  • จุฑามาศ นาคฤทธิ์ สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดเลย

คำสำคัญ:

การมีส่วนร่วมของชุมชน, การขับเคลื่อนวัฒนธรรมท้องถิ่น, เครื่องแต่งกายผีบุ้งเต้า

บทคัดย่อ

ผีบุ้งเต้าเป็นวัฒนธรรมใหม่ของอำเภอภูเรือ จังหวัดเลยที่เกิดขึ้นจากการแก้ปัญหาผลผลิตน้ำเต้า ที่รูปทรงไม่เอื้อต่อการจำหน่ายและใช้ประโยชน์  ชุมชนจึงคิดสร้างสรรค์วัฒนธรรมผีด้วยการทำหน้ากากจากน้ำเต้าที่ผสมผสานแนวคิดยักษ์ทวารบาลที่เชื่อว่าปกป้องพุทธศาสนา ให้ปรากฏออกมาเป็นผีบุ้งเต้าที่มีรูปลักษณ์เป็นยักษ์ใจดี ที่โดดเด่นด้วยลวดลายที่วาดบนหน้ากาก สวมเครื่องแต่งกายท้องถิ่นที่แปลกตา และร่วมมือยกระดับผีบุ้งเต้าให้เป็นส่วนหนึ่งของงานประเพณีสักการะพระพุทธนาวาบรรพต ด้วยรูปแบบผีที่แปลกใหม่ จึงถูกภาครัฐทำให้เป็นผีบุ้งเต้าเป็นผีเพื่อการท่องเที่ยว ซึ่งชุมชนได้พัฒนารูปแบบผีบุ้งเต้ามาอย่างต่อเนื่องโดยเฉพาะหน้ากากที่มีสีสันสวยงามมากขึ้น อย่างไรก็ดีจากการศึกษาพบว่า ผีบุ้งเต้า  มีรูปแบบเครื่องแต่งกายที่สวมใส่ยาก มีภาพลักษณ์และพฤติกรรมความเป็นผีที่ไม่สนุกสนาน จึงต้องการพัฒนาต้นแบบเครื่องแต่งกายผีบุ้งเต้าใหม่ให้กับ 1 เทศบาล และ 6 ตำบล ได้นำรูปแบบเครื่องแต่งกายและกระบวนการพัฒนาต้นแบบไปปรับใช้ให้เหมาะสมกับพื้นที่ ประกอบด้วย 7 ขั้นตอนดังนี้ 1) ขั้นการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ 2) ขั้นการสะท้อนแนวคิดและแนวทางการพัฒนาเครื่องแต่งกาย 3) ขั้นการออกแบบร่าง 4) ขั้นวิพากษ์วิจารณ์แบบร่าง 5) ขั้นการผลิตต้นแบบ 6) ขั้นการนำเสนอต้นแบบ และ 7) ขั้นการประเมินผลต้นแบบ

เอกสารอ้างอิง

จินตวีร์ เกษมศุข. (2561). แนวคิดการมีส่วนร่วมของประชาชนเพื่อการพัฒนาชุมชนที่ยั่งยืน. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 26(50), 169-186.

ชวนี ทองโรจน์. (2554). การวิจัยวัฒนธรรมเพื่อพัฒนาภูมิปัญญาท้องถิ่น. Journal of Multidisciplinary in Social Sciences (JMSS), 7(1), 129-138

เดลินิวส์. (2567). สงกรานต์ชาวเลยร่วมใจแห่ผีบุ้งเต้าสรงน้ำพระพุทธนาวาบรรพตภูเรือ. https://www.dailynews.co.th/news/3349449/

ไทยโรจน์ พวงมณี, คชสีห์ เจริญสุข, และสุภาวดี สำราญ. (2565). อัตลักษณ์และสุนทรียภาพของหน้ากากผีบุ้งเต้าที่ส่งผลต่อการพัฒนาการท่องเที่ยวบ้านไฮตาก อำเภอภูเรือ จังหวัดเลย. วารสารมังรายสาร, 10(2), 67-81.

สำนักงานเกษตรอำเภอภูเรือ. (2564). ประวัติความเป็นมา. http://phuruea.loei.doae.go.th/

?page_id=108.

สำนักงานส่งเสริมการปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดเลย. (2568). ขอบเขตภารกิจของท้องถิ่นอำเภอ. https://loeilocal.go.th/public/list/data/index/menu/1645

Aol, L. (2024). Role of arts and cultural events in community development and social cohesion. International Journal of Arts, Recreation and Sports, 3(3), 39 – 51.

Choobchian, S., & Niazmand, B. (2026). Driving rural sustainability through community based cultural tourism by identifying key determinants and policy implications. Discover Sustainability, 7(732). 1-27.

Delligatti, T. M. (2021). Costume design: the basics. T.M. Delligatti. Description: New York: Routledge.

Ekeke, D.N. (2026). Concept, process and practice of costume design digitalization in contemporary nigerian theatre. Multidisciplinary Journal, 3(2), 1-10.

Haroon, D. R., Sajib, M. T. H., & Nizam, E. M. E. H. (2023). Comparative study on fashion and theatrical costume design. European Journal of Theoretical and Applied Sciences, 1(4), 49-54.

Haroon, R., & Sajib, T. H. (2023). Comparative study on fashion and theatrical costume design. EJTAS, 1(4), 51-52.

Hubley, J. (1990). Community participation theory and practice in health education.

https://www.ircwash.org/sites/default/files/144-90C-8682.pdf?__cf_chl_f_tk=5tLIl

C5AUNlQDgKeTSLwqTo3YxbdT5glcaQcqg4fTg-1783234561-1.0.1.1-zIg4R1sZmlrj6 6Ot2YWMD5A9V2xEK_WmkCsnlAC8Xf0

Konola, S. (2014). From co-design to convivial design: Insights from engaging users in a participatory clothing design process [Master’s thesis]. University of Lapland.

Koppinen, M. (2020). A textile and costume design project - including the construction

of a costume for a stage production ‘Kullervo’. Textile Design Metropolia University of Applied Sciences. https://www.theseus.fi/bitstream/handle/ 10024/338401/koppinen_maija.pdf?sequence=2

Morrison, A. (2023). Costume design methodology and process in academia. https://soar.suny.edu/server/api/core/bitstreams/3aba2d32-5a2e-4011-ad45-a6c8764e188e/content

Sarobo, A. (2014). Costume development model for tourism promotion in Mae Hong Son Province, Thailand. SHS Web of Conferences. https://www.shs-conferences.org/articles/shsconf/pdf/2014/09/shsconf_4ictr2014_01053.pdf

Wijayanti, A., Putri, E. D. H., Indriyanti, I., Rahayu, E. & Asshofi, I. U. A. (2023). Community-based heritage tourism management model: perception driving participation. African Journal of Hospitality, Tourism and Leisure, 12(4),1630-1645.

เผยแพร่แล้ว

2026-08-25

รูปแบบการอ้างอิง

พวงมณี ไ., เจริญสุข ค., บุญทะวงษ์ ว., คงสุข จ., นาราศ ส., & นาคฤทธิ์ จ. (2026). กระบวนการพัฒนาต้นแบบเครื่องแต่งกายผีบุ้งเต้าแบบมีส่วนร่วม เพื่อขับเคลื่อนการท่องเที่ยว เชิงสร้างสรรค์ อำเภอภูเรือ จังหวัดเลย. วารสารศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม, 1(1), 61–76. สืบค้น จาก https://so16.tci-thaijo.org/index.php/JOFA_NPRU/article/view/4470

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ