DRIVING THE SUFFICIENCY ECONOMY PHILOSOPHY IN EDUCATIONAL INSTITUTION FOR SUSTAINABILITY
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This academic article aims to present guidelines for driving the Sufficiency Economy Philosophy (SEP) in educational institutions for sustainability. It involves implementing the conceptual framework and practices based on moderation, reasonableness, and good self-immunity, alongside the conditions of knowledge and morality (the 3 Rings and 2 Conditions) across all dimensions of the school. The driving process encompasses three main components: 1) Administration, focusing on clear policies and cost-effective budget management; 2) Curriculum and instruction, integrating SEP through Active Learning; and 3) Learner development activities and environment, promoting practical life skills and creating an atmosphere conducive to a sufficient lifestyle. The systematic application of this philosophy leads to sustainable outcomes in three key areas: economic sustainability, social and environmental sustainability, and learning sustainability. Ultimately, this process serves as a vital foundation for developing youth into quality, self-reliant citizens who actively contribute to building a sustainable society.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ส่งมาขอรับการตีพิมพ์ในวารสารวารสารการบริหารการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ จะต้องไม่เคยตีพิมพ์หรืออยู่ระหว่างการพิจารณาจากผู้ทรงคุณวุฒิเพื่อตีพิมพ์ในวารสารอื่น รวมทั้งผู้เขียนจะต้องคำนึงถึงจริยธรรมการวิจัย ไม่ละเมิดหรือคัดลอกผลงานของผู้อื่นมาเป็นของตนเอง ซึ่งทางวารสารได้กำหนดความซ้ำของผลงานด้วยโปรแกรม CopyCat เว็บ Thaijo ในระดับ ไม่เกิน 25%
ในกรณีที่ บทความวิจัยมีกระบวนการวิจัยเกี่ยวข้องกับมนุษย์ ผู้นิพนธ์จะต้องส่งหลักฐานการรับรองจริยธรรมการวิจัยในมนุษย์มาประกอบการลงตีพิมพ์ด้วยจึงจะได้รับการพิจารณาลงตีพิมพ์ในวารสาร
ผู้เขียนบทความจะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์การเสนอบทความเพื่อตีพิมพ์ในวารสารการบริหารการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ รวมทั้งระบบการอ้างอิงต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ของวารสารการบริหารการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ โดยรวมทั้งทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารการบริหารการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสารการบริหารการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ และวารสารการบริหารการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์
References
กรมการพัฒนาชุมชน กระทรวงมหาดไทย. (2550). เกร็ดความรู้เกี่ยวกับเศรษฐกิจพอเพียงกับสังคมไทย. กรุงเทพมหานคร: กรมการพัฒนาชุมชน กระทรวงมหาดไทย.
กัลยา แก้วพวงเพชร. (2560). การประยุกต์ใช้หลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงในสถานศึกษา: กรณีศึกษาโรงเรียนในพื้นที่ภาคกลาง. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, 15(1), 121-135.
กีรติ บุญเจือ. (2568). ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง.วารสาร อปท. แหล่งที่มา http://welovethaiking.com/ สืบค้นเมื่อวันที่ 29 สิงหาคม 2568.
จิรวัฒน์ สมาน. (2563). การขับเคลื่อนสถานศึกษาพอเพียงสู่ความยั่งยืน: กรณีศึกษาโรงเรียนในพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารวิชาการศึกษา, 13(2), 256-270.
จิรายุ อิศรางกุล ณ อยุธยา.(2551). คำปรารภในคำสอนพ่อ ประมวลพระบรมราโชวาทและพระราชดำรัสเกี่ยวกับเศรษฐกิจพอเพียง. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิพระดาบส.
ปรียานุช ธรรมปิยา. (2560). หลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงสู่ความยั่งยืน เอกสารประกอบการบรรยายศูนย์สถานศึกษาพอเพียง มูลนิธิยุวสถิรคุณ โรงแรมตรัง เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์สถานศึกษาพอเพียง มูลนิธิยุวสถิรคุณ.
พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร. (2542). พระราชดำรัสในโอกาสต่างๆ. กรุงเทพมหานคร: กองทัพบก.
ยศ สันตสมบัติ. (2560). ภูมิปัญญาและเศรษฐกิจพอเพียง. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ราชกิจจานุเบกษา. (2559). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 (พ.ศ.2560-2564) เล่มที่ 133 ตอนที่ 115 ก. (30 ธันวาคม 2559).
เรืองยศ แวดล้อม, อัมพร กุลาเพ็ญ, บุญจักรวาล รอดบำเรอ, นงลักษณ์ เรือนทอง และสัมฤทธิ์ กางเพ็ง. (2565). โมเดลปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง. วารสารครุศาสตร์ปัญญา, 1(1), 68–79.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2550). แนวทางการขับเคลื่อนหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงสู่สถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2557). แนวทางการขับเคลื่อนหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงสู่สถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2566). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 พ.ศ. 2565-2569, กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สำนักงานคณะกรรมการพิเศษเพื่อประสานงานโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ. (ม.ป.ป.). ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง. แหล่งที่มา https://www.rdpb.go.th สืบค้นเมื่อ 29 สิงหาคม 2568.
thipaksorn13. (ม.ป.ป.). การขับเคลื่อนเศรษฐกิจพอเพียงด้านการศึกษา. แหล่งที่มา https://thipaksorn13.wordpress.com/การขับเคลื่อนเศรษฐกิจพ/ สืบค้นเมื่อ 29 สิงหาคม 2568.
Keawphuangphet K. (2017). Application of Sufficiency Economy Philosophy in Educational Institutions: A Case Study of Schools in the Central Region. Silpakorn University Journal of Education, 15(1), 121-135.
Office of the Royal Development Projects Board (ORDPB). (n.d.). The Philosophy of Sufficiency Economy. from https://www.rdpb.go.th/en/sep Retrieved August 29, 2025.
