INNOVATIVE LEADERSHIP AND THE DEVELOPMENT OF EDUCATIONAL INNOVATION AREAS
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This academic article aims to study and analyze the relationship between innovative leadership, personnel readiness for educational reform, and the foundation of information technology and data infrastructure. The objective is to present guidelines for integrating these factors to achieve success in the development of educational innovation areas. The study reveals that the successful development of educational innovation areas relies on the integration of three main driving factors. First, innovative leadership is the most crucial driving factor for executives to establish a vision and a psychologically safe organizational atmosphere, thereby stimulating personnel to think creatively and innovate. Second, the readiness of teachers and educational personnel, who must transition their roles to initiators of change equipped with knowledge, skills, and a growth mindset. This readiness should be cultivated through learning by doing, alongside structural adjustments and the relaxation of regulations to reduce operational obstacles. Third, technology and data infrastructure, which serves as a vital strategic asset to support advanced technologies via hybrid cloud architecture, modern data management, and strict compliance with cybersecurity laws. In conclusion, innovative leadership acts as a vital link that drives personnel readiness in tandem with building a robust digital foundation, which ultimately enables educational innovation areas to enhance their capabilities and achieve long-term sustainability.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ส่งมาขอรับการตีพิมพ์ในวารสารวารสารการบริหารการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ จะต้องไม่เคยตีพิมพ์หรืออยู่ระหว่างการพิจารณาจากผู้ทรงคุณวุฒิเพื่อตีพิมพ์ในวารสารอื่น รวมทั้งผู้เขียนจะต้องคำนึงถึงจริยธรรมการวิจัย ไม่ละเมิดหรือคัดลอกผลงานของผู้อื่นมาเป็นของตนเอง ซึ่งทางวารสารได้กำหนดความซ้ำของผลงานด้วยโปรแกรม CopyCat เว็บ Thaijo ในระดับ ไม่เกิน 25%
ในกรณีที่ บทความวิจัยมีกระบวนการวิจัยเกี่ยวข้องกับมนุษย์ ผู้นิพนธ์จะต้องส่งหลักฐานการรับรองจริยธรรมการวิจัยในมนุษย์มาประกอบการลงตีพิมพ์ด้วยจึงจะได้รับการพิจารณาลงตีพิมพ์ในวารสาร
ผู้เขียนบทความจะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์การเสนอบทความเพื่อตีพิมพ์ในวารสารการบริหารการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ รวมทั้งระบบการอ้างอิงต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ของวารสารการบริหารการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ โดยรวมทั้งทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารการบริหารการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสารการบริหารการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ และวารสารการบริหารการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์
References
กัญญา แช่มช้อย. (2560). การบริหารสถานศึกษายุคดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
จันทร์แดง วราภรณ์. (2558). ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมกับพฤติกรรมนวัตกรรมของครูในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารการบริหารและพัฒนาการศึกษา, 4(1), 45-60.
จุฑาทิพย์ ชนะเคน. (2558). การศึกษาคุณลักษณะภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพิษณุโลก เขต 2. สารนิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ชัยวงศ์ ธนวัฒน์. (2560). ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถาบันอุดมศึกษาไทย. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยบูรพา.
ฐิตินันท์ นันทะศรี. (2563). การพัฒนาตัวบ่งชี้ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ทิศนา แขมมณี. (2560). ศาสตร์การสอน องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. พิมพ์ครั้งที่ 21. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นุสรา สุวรรณวงศ์. (2558). กลยุทธ์การบริหารเพื่อเสริมสร้างชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพสำหรับครูโรงเรียนเอกชน. ดุษฎีนิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปวีณา กันถิน. (2560). ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาโรงเรียนประชารัฐ เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงใหม่ เขต 5. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
พยัต วุฒิรงค์. (2555). ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
พัทธนันท์ วิบูลย์ศรี. (2565). ความท้าทายในการขับเคลื่อนพื้นที่นวัตกรรมการศึกษา: การศึกษาเชิงคุณภาพ. วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ, 11(2), 1-15.
วิจารณ์ พานิช. (2564). การปฏิรูปการศึกษาไทยในศตวรรษที่ 21 บทบาทของพื้นที่นวัตกรรม. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์สุภา.
ศิริพร, พรทิพย์. (2562). ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมที่มีต่อความคิดสร้างสรรค์ในงานบริการของบุคลากรสำนักงานสาธารณสุขจังหวัด. Journal of HR and Innovation, 5(2), 18-30.
สมศักดิ์ ปัญญาดี. (2565). การพัฒนาชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ (PLC) เพื่อเสริมสร้างความพร้อมของครูในพื้นที่นวัตกรรมการศึกษา. วารสารการจัดการศึกษา, 15(1), 45-60.
สำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล. (2562). พระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล.
สำนักงานบริหารพื้นที่นวัตกรรมการศึกษา. (2563). คู่มือการพัฒนาบุคลากรในพื้นที่นวัตกรรมการศึกษาแนวคิดและปฏิบัติการ. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานบริหารพื้นที่นวัตกรรมการศึกษา.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). พระราชบัญญัติพื้นที่นวัตกรรมการศึกษา พ.ศ. 2562. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สิทธิโชค สุทธิพงษ์. (2557). ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาเอกชนในเขตกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
สุรกิจ สุวรรณแกม. (2561). ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในอำเภอภาชี จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
อรอนงค์ โรจน์วัฒนบูลย์. (2553). การพัฒนาตัวแบบผู้นำเชิงนวัตกรรม. กรุงเทพมหานคร: สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
อุทัยรัตน์ ปรียาพร. (2556). ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาในจังหวัดเชียงใหม่. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
Carmeli, A., Reiter-Palmon, R. and Ziv, E. (2010). Inclusive leadership and employee involvement in creative tasks in the workplace: The mediating role of psychological safety. Creativity Research Journal, 22(3), 250–260.
Davenport, T. H. (2014). Big data at work: Dispelling the myths, unlocking the opportunities. Harvard Business Review Press.
Van de Ven, A. H. and Chu, Y. (1989). Research on the Management of Innovation: The Minnesota Studies. New York, NY: Harper & Row.
Gartner. (2022). Data fabric architecture: Concept and implementation.
Laudon, K. C. and Laudon, J. P. (2024). Management information systems: Managing the digital firm. 18th ed. Pearson Education.
O'Brien, J. A. and Marakas, G. M. (2011). Management information systems. 10th ed. McGraw-Hill/Irwin.
Porter, M. E. and Malloch, K. (2010). Innovation: The 5th discipline for the 21st century. 2nd ed. TalentFirst.
Stair, R. M. and Reynolds, G. W. (2018). Principles of information systems. 13th ed. Cengage Learning.
Turban, E., Volonino, L. and Wood, G. R. (2020). Information technology for management: Driving digital transformation. 12th ed. Wiley.
Weiss, J. A. and Legrand, C. (2011). Innovative Intelligence: The Art and Practice of Leading Sustainable Innovation in Your Organization. Wiley.
