MANAGEMENT OF EDUCATIONAL INNOVATION AREAS IN BASIC EDUCATION INSTITUTIONS
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Educational innovation is a key concept that has received significant attention in the 21st century. Economic, social, and technological changes have directly impacted the education system and student learning processes. Research and proposals from numerous scholars indicate that innovation does not only mean creating something new but also encompasses improving existing resources to enhance their efficiency. Key components include novelty, practical applicability, and widespread adoption, as well as the creation of economic value and the combination of knowledge and creativity. Therefore, educational innovation plays a crucial role as a tool for improving the quality of learning, responding to individual differences, and developing 21st-century skills. Furthermore, the role of educational innovation zones reflects systemic reform efforts that prioritize the participation of all sectors in creating innovations in teaching and learning management, educational administration, and decentralization to educational institutions. This aims to ensure students meet international quality standards, aligning with long-term national development goals.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ส่งมาขอรับการตีพิมพ์ในวารสารวารสารการบริหารการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ จะต้องไม่เคยตีพิมพ์หรืออยู่ระหว่างการพิจารณาจากผู้ทรงคุณวุฒิเพื่อตีพิมพ์ในวารสารอื่น รวมทั้งผู้เขียนจะต้องคำนึงถึงจริยธรรมการวิจัย ไม่ละเมิดหรือคัดลอกผลงานของผู้อื่นมาเป็นของตนเอง ซึ่งทางวารสารได้กำหนดความซ้ำของผลงานด้วยโปรแกรม CopyCat เว็บ Thaijo ในระดับ ไม่เกิน 25%
ในกรณีที่ บทความวิจัยมีกระบวนการวิจัยเกี่ยวข้องกับมนุษย์ ผู้นิพนธ์จะต้องส่งหลักฐานการรับรองจริยธรรมการวิจัยในมนุษย์มาประกอบการลงตีพิมพ์ด้วยจึงจะได้รับการพิจารณาลงตีพิมพ์ในวารสาร
ผู้เขียนบทความจะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์การเสนอบทความเพื่อตีพิมพ์ในวารสารการบริหารการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ รวมทั้งระบบการอ้างอิงต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ของวารสารการบริหารการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ โดยรวมทั้งทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารการบริหารการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสารการบริหารการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ และวารสารการบริหารการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์
References
ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2552). นวัตกรรมการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทิศนา แขมมณี. (2560). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. พิมพ์ครั้งที่ 21. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุญเกื้อ ควรหาเวช. (2521). นวัตกรรมการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์คุรุสภา.
ไพบูลย์ เกียรติโกมล และ ประเสริฐ คลังจันทร์. (2556). นวัตกรรมและเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: ศูนย์หนังสือมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
ราชกิจจานุเบกษา. (2562). พระราชบัญญัติพื้นที่นวัตกรรมการศึกษา พ.ศ. 2562. เล่ม 136. ตอนที่ 56 ก.
วรชัย วิภูอุปรโคตร. (2564). การจัดการศึกษาเชิงพื้นที่ในการบริหารแบบมีส่วนร่วมของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารปัญญาภิวัฒน์, 13(3), 320–332.
วาทินี พูลทรัพย์ และนุชนรา รัตนศิระประภา. (2564). องค์ประกอบการบริหารโรงเรียนในพื้นที่นวัตกรรมการศึกษา. วารสารนวัตกรรมและการจัดการ, 6(2), 65–76.
สมจิตร ยิ้มสุด. (2554). นวัตกรรมทางการศึกษา (Educational Innovation). แหล่งที่มา https://www.gotoknow.org/posts/401951 สืบค้นเมื่อ 25 มิถุนายน 2568.
สมศักดิ์ ภู่วิภาดาวรรธน์. (2544). เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารกับการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: โอเดียนสโตร์.
สำนักการศึกษากรุงเทพมหานคร. (2564). นโยบายการดำเนินงานพื้นที่นวัตกรรมการศึกษา สังกัดกรุงเทพมหานคร. กรุงเทพมหานคร: สำนักการศึกษากรุงเทพมหานคร.
สำนักการศึกษากรุงเทพมหานคร. (2568). แผนพัฒนาการศึกษากรุงเทพมหานคร (พ.ศ. 2568 – 2570). กรุงเทพมหานคร: สำนักการศึกษา กรุงเทพมหานคร.
สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา. (2562). เจตนารมณ์พระราชบัญญัติพื้นที่นวัตกรรมการศึกษา พ.ศ. 2562.กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2565). หลักเกณฑ์และวิธีการจัดสรรงบประมาณแบบวงเงินรวม (Block Grant) สำหรับสถานศึกษานำร่องการพัฒนานวัตกรรมการศึกษาปีงบประมาณ พ.ศ. 2565. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ. (2549). นวัตกรรม: ฐานความรู้สู่การสร้างสรรค์. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ.
สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ. (2558). รายงานนวัตกรรมเพื่อการศึกษาไทย. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). รายงานการศึกษาสถานภาพและแนวทางการพัฒนาการศึกษาไทยสู่สังคมฐานความรู้. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). รายงานนโยบายการพัฒนาการศึกษาในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค.
สำนักงานสภาสถาบันราชภัฏ. (2544). เทคโนโลยีและนวัตกรรมทางการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานสภาสถาบันราชภัฏ.
Cronbach, L. J. (1982). Designing evaluations of educational and social programs. San Francisco, CA: Jossey-Bass Publishers.
Hughes, T. P. (1985). Human-built world: How to think about technology and culture. Chicago: University of Chicago Press.
Morton, J. A. (1971). Organizing for Innovation: A Systems Approach to Technical Management. New York: McGraw-Hill Book Company.
Rogers, E. M. (1995). Diffusion of innovations. 4th ed. New York: Free Press.
