CREATIVE ACADEMIC ADMINISTRATION OF SCHOOL ADMINISTRATORS IN THE 21ST CENTURY
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The rapid changes in the 21st century, encompassing science, technology, economics, society, and culture, necessitate continuous evolution and adaptation in education. This is especially true for academic administration, a core responsibility of educational institutions. School administrators, as academic leaders, must possess a broad perspective, creativity, and the ability to drive change towards improving the quality of learning and equipping students with 21st-century skills: critical thinking, creativity, communication, and collaboration. Creative academic administration encompasses the design and development of integrated curricula, the promotion of student-centered learning, the development of teachers as educational designers, the application of digital technology to enhance educational quality, and the fostering of learning and innovative organizational culture. Therefore, administrators with creative leadership in academic administration can sustainably drive quality changes in schools. This involves six key components: integrated curriculum development, student-centered teaching, teacher development as educational designers, the use of digital technology and innovation, the creation of learning and innovative organizational culture, and the building of educational collaboration networks. Thus, creative academic administration in the 21st century not only responds to the changes of the digital age but also serves as a crucial mechanism for developing students' competencies and attributes essential for future life and work, ultimately enhancing the competitiveness of Thai education internationally.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ส่งมาขอรับการตีพิมพ์ในวารสารวารสารการบริหารการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ จะต้องไม่เคยตีพิมพ์หรืออยู่ระหว่างการพิจารณาจากผู้ทรงคุณวุฒิเพื่อตีพิมพ์ในวารสารอื่น รวมทั้งผู้เขียนจะต้องคำนึงถึงจริยธรรมการวิจัย ไม่ละเมิดหรือคัดลอกผลงานของผู้อื่นมาเป็นของตนเอง ซึ่งทางวารสารได้กำหนดความซ้ำของผลงานด้วยโปรแกรม CopyCat เว็บ Thaijo ในระดับ ไม่เกิน 25%
ในกรณีที่ บทความวิจัยมีกระบวนการวิจัยเกี่ยวข้องกับมนุษย์ ผู้นิพนธ์จะต้องส่งหลักฐานการรับรองจริยธรรมการวิจัยในมนุษย์มาประกอบการลงตีพิมพ์ด้วยจึงจะได้รับการพิจารณาลงตีพิมพ์ในวารสาร
ผู้เขียนบทความจะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์การเสนอบทความเพื่อตีพิมพ์ในวารสารการบริหารการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ รวมทั้งระบบการอ้างอิงต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ของวารสารการบริหารการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ โดยรวมทั้งทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารการบริหารการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสารการบริหารการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์ และวารสารการบริหารการศึกษาและมนุษยสังคมศาสตร์
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2561). คู่มือการประกันคุณภาพภายในสถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
จีรวิทย์ มั่นคงวัฒนะ. (2565). การบริหารงานวิชาการ. แหล่งที่มา www.gotoknow.org. สืบค้นเมื่อ 2 กันยายน 2568.
ประเวศ วะสี. (2560). การปฏิรูปการศึกษากับการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: สถาบันรามจิตติ.
ปริยาภรณ์ ตั้งคุณานันต์. (2562). การบริหารงานวิชาการในสถานศึกษาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน. กรุงเทพมหานคร: มีนเซอร์วิสซัพพลาย.
สมบัวคำ ซุมจันทร์. (2555). ปัญหาและแนวทางการพัฒนาการบริหารงานวิชาการ ของโรงเรียนมัธยมศึกษา จังหวัดอุทัยธานี สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 2. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยบูรพา.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562). รายงานผลการประเมินคุณภาพการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2563) การบริหารวิชาการที่ตอบสนองการเปลี่ยนแปลงของโลกยุคพลิกผัน. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Amabile, T. M. (1996). Creativity in context. Boulder, CO: Westview Press.
Fullan, M. (2014). The principal: Three keys to maximizing impact. Jossey-Bass.
Hallinger, P. (2011). Leadership for learning: Lessons from 40 years of empirical research. Journal of Educational Administration, 49(2), 125–142.
Hargreaves, A. and Fullan, M. (2012). Professional capital: Transforming teaching in every school. Teachers College Press.
Mumford, M. D. and Gibson, C. (2011). Creative leadership: Skills that drive change. SAGE.
OECD. (2018). The future of education and skills: Education 2030. OECD Publishing.
Ornstein, A. C. and Hunkins, F. P. (2018). Curriculum: Foundations, principles, and issues. 7th ed. Pearson.
Robinson, K. (2011). Out of our minds: Learning to be creative. Capstone.
Runco, M. A. and Jaeger, G. J. (2012). The standard definition of creativity. Creativity Research Journal, 24(1), 92–96.
Senge, P. (2006). The fifth discipline: The art and practice of the learning organization. Doubleday.
Siemens, G. (2014). Connectivism: A learning theory for the digital age. International Journal of Instructional Technology and Distance Learning, 2(1).
Trilling, B. and Fadel, C. (2009). 21st century skills: Learning for life in our times. Jossey-Bass.
Voogt, J. and Roblin, N. P. (2012). A comparative analysis of international frameworks for 21st century competences: Implications for national curriculum policies. Journal of Curriculum Studies, 44(3), 299–321.
Weimer, M. (2013). Learner-centered teaching: Five key changes to practice. 2nd ed. Jossey-Bass.
