การบูรณาการหลักการทรงงานข้อที่ 3 “แก้ปัญหาจากจุดเล็ก” กับเป้าหมายการพัฒนาจากภายในสำหรับการพัฒนาหลักสูตรเพื่อส่งเสริม ทักษะชีวิตด้านการคิดและความสัมพันธ์ (ทักษะที่ไม่ใช่เทคนิค)
คำสำคัญ:
ทักษะที่ไม่ใช่เทคนิค, ทักษะชีวิต, ความสัมพันธ์, หลักการทรงงาน, แก้ปัญหาจากจุดเล็กบทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์หลักการทรงงานข้อที่ 3 “แก้ปัญหาจากจุดเล็ก” ในมิติของการพัฒนาทักษะชีวิตด้านการคิดและความสัมพันธ์ 2) ศึกษาแนวคิดเป้าหมายการพัฒนาจากภายในที่เกี่ยวข้องกับการส่งเสริมทักษะชีวิตด้านการคิดและความสัมพันธ์ และ 3) บูรณาการหลักการทรงงานข้อที่ 3 “แก้ปัญหาจากจุดเล็ก” กับแนวคิดเป้าหมายการพัฒนาจากภายใน สำหรับการพัฒนาหลักสูตรเพื่อส่งเสริมทักษะชีวิตด้านการคิดและความสัมพันธ์ (ทักษะที่ไม่ใช่เทคนิค) การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปรัชญา โดยใช้การวิเคราะห์เชิงแนวคิด การตีความเชิงอรรถปริวรรต และการสังเคราะห์เชิงปรัชญา ผลการวิจัยพบว่า 1) หลักการทรงงานข้อที่ 3 ช่วยเสริมสร้างทักษะการคิดวิเคราะห์อย่างเป็นระบบ ควบคู่กับการสร้างสัมพันธภาพและการมีส่วนร่วม 2) แนวคิดเป้าหมายการพัฒนาจากภายใน (IDGs) ด้านการตระหนักรู้ตนเอง ส่งผลโดยตรงต่อทักษะการคิดอย่างมีวิจารณญาณและการสร้างความสัมพันธ์เชิงบวก 3) การบูรณาการทั้งสองแนวคิดนำไปสู่กรอบการพัฒนาหลักสูตร “S.I.M.P.L.E. Model” 6 องค์ประกอบ เพื่อใช้พัฒนาทักษะชีวิตด้านการคิดและความสัมพันธ์อย่างยั่งยืน องค์ความรู้ใหม่จากการวิจัย คือ “S.I.M.P.L.E. Model” ซึ่งเป็นกรอบแนวคิดสำหรับการพัฒนาหลักสูตรเพื่อส่งเสริมทักษะที่ไม่ใช่เทคนิคอย่างยั่งยืน
เอกสารอ้างอิง
ชัญญานุช โมราศิลป์ และทักษญา สง่าโยธิน. (2562). แนวทางการน้อมนำหลักการทรงงานของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 9 ไปใช้ในการปฏิบัติงานขององค์กรธุรกิจ. Veridian E-Journal, Silpakorn University, 12(1), 710–735.
ชัยโรจน์ นพเฉลิมโรจน์. (2565). การคิดนวัตกรรมด้วยหลักการทรงงานตามหลักปรัชญาหลังนวยุค. วารสารการวิจัยเพื่อพัฒนาชุมชน, 5(2), 111-117.
เมธา หริมเทพาธิป. (2559). การศึกษาตามหลักปรัชญาหลังนวยุคนิยมสายกลาง : วิเคราะห์จากหลักการทรงงานของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 9. วารสารศึกษาศาสตร์ มมร, 4(2), 45–60.
รัชนี อิ่มอก. (2564). การจัดการเรียนรู้ตามหลักการทรงงานเพื่อพัฒนาความเป็นพลเมือง. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์, 22(1), 85–102.
สำนักงานคณะกรรมการพิเศษเพื่อประสานงานโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ. (2555). หลักการทรงงานในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการพิเศษเพื่อประสานงานโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ
________. (2559). ศาสตร์พระราชาสู่การพัฒนาอย่างยั่งยืน. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการพิเศษเพื่อประสานงานโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2554). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 11. กรุงเทพมหานคร: สำนักนายกรัฐมนตรี.
Bailey, R. (2014). The role of soft skills in education and workforce development. London: Routledge.
Bonwell, C. C., & Eison, J. A. (1991). Active learning: Creating excitement in the classroom. Washington, DC: George Washington University.
Endsley, M. R. (1995). Toward a theory of situation awareness in dynamic systems. Human Factors, 37(1), 32–64.
Fletcher, G., Flin, R., McGeorge, P., Glavin, R., Maran, N., and Patey, R. (2003). Anaesthetists” non-technical skills (ANTS): Evaluation of a behavioural marker system. British Journal of Anaesthesia, 90(5), 580–588.
Flin, R., and Martin, L. (2001). Behavioural markers for crew resource management: A review of current practice. International Journal of Aviation Psychology, 11(1), 95–118.
________, O”Connor, P., and Crichton, M. (2008). Safety at the sharp end: A guide to non-technical skills. Aldershot: Ashgate.
Goleman, D. (1995). Emotional intelligence: Why it can matter more than IQ. New York: Bantam Books.
Gordon, M., Darbyshire, D., and Baker, P. (2012). Non-technical skills training to enhance patient safety: A systematic review. Medical Education, 46(11), 1042–1054.
Inner Development Goals. (2023). Inner Development Goals framework. Stockholm: Inner Development Goals Initiative.
Jordan, T. (2021). Inner transformation for sustainability and systems change. Journal of Awareness-Based Systems Change, 1(1), 45–63.
Klein, G. (2008). Naturalistic decision making. New York: Psychology Press.
Kolb, D. A. (1984). Experiential learning: Experience as the source of learning and development. New Jersey: Prentice Hall.
Luft, J. (1970). Group processes: An introduction to group dynamics. Palo Alto, CA: National Press Books.
Martin, J. R. (2001). Cohesion and Texture. In D. Schiffrin, D. Tannen, and H. E. Hamilton (Eds.), The Handbook of Discourse Analysis (pp. 35-53). Malden, MA: Blackwell.
Mezirow, J. (1991). Transformative dimensions of adult learning. San Francisco: Jossey-Bass.
Reader, T. W., Flin, R., Lauche, K., and Cuthbertson, B. H. (2006). Non-technical skills in the intensive care unit. British Journal of Anaesthesia, 96(5), 551–559.
Salas, E., Sims, D. E., and Burke, C. S. (2009). Is there a “Big Five” in teamwork? Small Group Research, 36(5), 555–599.
Schön, D. A. (1983). The reflective practitioner: How professionals think in action. New York: Basic Books.
Schumacher, E. F. (1973). Small is beautiful: Economics as if people mattered. London: Blond and Briggs.
UNESCO. (2021). Reimagining our futures together: A new social contract for education. Paris: UNESCO.
Wamsler, C. (2020). Education for sustainability: Fostering a more conscious society and transformation toward sustainability. International Journal of Sustainability in Higher Education, 21(1), 112–130.
World Health Organization. (1997). Life skills education for children and adolescents in schools. Geneva: World Health Organization.
________. (1999). Partners in life skills education: Conclusions from a United Nations inter-agency meeting. Geneva: World Health Organization.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารสถาบันพอดี
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
