กลไกและรูปแบบการซื้อสิทธิขายเสียงในบริบทหมู่บ้านในเขตเทศบาลตำบลห้วยทับทัน อำเภอห้วยทับทัน จังหวัดศรีสะเกษ กุลธิดา ถิ่นขาม,ทักษิณา อ่อนช้อย ,วริศรา สุทธิจักษ์ ,วาสนา อดใจ ,ปรารถนา มะลิไทย ,ลือศักดิ์ แสวงมี

Main Article Content

ทักษิณา อ่อนช้อย
กุลธิดา ถิ่นขาม
วริศรา สุทธิจักษ์
วาสนา อดใจ
ปรารถนา มะลิไทย
ลือศักดิ์ แสวงมี
ประจวบ จันทร์หมื่น

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1.เพื่อศึกษากลไกและรูปแบบการซื้อสิทธิขายเสียง ในเขตเทศบาลตำบลห้วยทับทัน 2.เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับกลไกและรูปแบบการซื้อสิทธิขายเสียง ในเขตเทศบาลตำบลห้วยทับทัน 3.เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อกลไกและรูปแบบการซื้อสิทธิขายเสียง ในเขตเทศบาลตำบลห้วยทับทัน รูปแบบการวิจัยเป็นงานวิจัยเชิงปริมาณ โดยวิจัยเชิงปริมาณนั้นใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องในการรวบรวม กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ กลุ่มประชาชนผู้มิสิทธิเลือกตั้ง ในเขตเทศบาลตำบลห้วยทับทัน จำนวน 357 คน โดยใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบ่งชั้น (Stratified Random Sampling) ตามสูตรของ Yamane (1937) ที่ระดับความเชื่อมั่น 95% และกำหนดความคาดเคลื่อนที่ยอมรับได้ 0.05 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ค่าร้อยละ ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบสมมติฐานด้วยสถิติค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบ Pearson’s Correlation Coefficient และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ Multiple Regression Analysis


ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยด้านความยากจน (= 4.22) อยู่ในระดับมากที่สุด รองลงมาคือ ด้านผลกระทบการซื้อสิทธิขายเสียง (= 3.97) ด้านการปกครองท้องถิ่น (= 3.87) ด้านทรัพยากร(= 3.79) ด้านวัฒนธรรมการเมือง ( = 3.77) ด้านรูปแบบการซื้อสิทธิขายเสียง (= 3.75) และด้านกลไกการซื้อสิทธิขายเสียง ( = 3.73) การทดสอบความสัมพันธ์พบว่า ปัจจัยด้านวัฒนธรรมการเมือง (.739) ด้านการปกครองท้องถิ่น (.721) ด้านทรัพยากร (.701) และด้านความยากจน (.510) มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับกลไกและรูปแบบการซื้อสิทธิขายเสียงในบริบทหมู่บ้านอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 การวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณพบว่า ปัจจัยด้านวัฒนธรรม (β = .392) ด้านการปกครอง (β = .273) และด้านทรัพยากร (β = .237) มีอิทธิพลต่อกลไกและรูปแบบการซื้อสิทธิขายเสียงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05


เทศบาลตำบลห้วยทับทันควรป้องกันการซื้อสิทธิ์ขายเสียง ควรประชาสัมพันธ์หรือรณรงค์ปลูกจิตสำนึก ให้ประชาชนตระหนักและเห็นถึงผลเสียที่เกิดจากการขายเสียง มีการตรวจสอบ และควรจัดให้มีกรรมการเลือกตั้งหรือ เจ้าหน้าที่ของรัฐลงพื้นที่ทุกหมู่บ้านโดยเริ่มตั้งแต่วันหาเสียง จนถึงวันเลือกตั้ง เพื่อดูแลและตรวจสอบได้ง่ายและชัดเจน ดูแลเข้มงวดในการป้องกันการซื้อสิทธิ์ขายเสียงอย่างจริงจัง

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
อ่อนช้อย ท., ถิ่นขาม ก., สุทธิจักษ์ ว., อดใจ ว., มะลิไทย ป., แสวงมี ล., & จันทร์หมื่น ป. (2025). กลไกและรูปแบบการซื้อสิทธิขายเสียงในบริบทหมู่บ้านในเขตเทศบาลตำบลห้วยทับทัน อำเภอห้วยทับทัน จังหวัดศรีสะเกษ: กุลธิดา ถิ่นขาม,ทักษิณา อ่อนช้อย ,วริศรา สุทธิจักษ์ ,วาสนา อดใจ ,ปรารถนา มะลิไทย ,ลือศักดิ์ แสวงมี. วารสารการบริหารปกครองและนวัตกรรมสังคม, 2(02), หน้า 1 – หน้า 13. สืบค้น จาก https://so16.tci-thaijo.org/index.php/CLGJournal/article/view/941
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ชนะ ภิญโญ. (2565). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจของประชาชนในการลงคะแนนเสียง เลือกนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดชลบุรี (กรณีศึกษาเขตการเลือกตั้ง

อำเภอเมืองชลบุรีเขต 2 จังหวัดชลบุรี). วิทยานิพนธ์หลักสูตรรัฐศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยบูรพา.

ทัตดนัย คุ้มครอง. (2559). การศึกษาเปรียบเทียบการทุจริตเลือกตั้งขององค์การบริหารส่วนตำบลและเทศบาลในจังหวัดชลบุรี. วิทยานิพนธ์หลักสูตรศิลปศาสตร

มหาบัณฑิต (การเมืองและยุทธศาสตร์การพัฒนา), สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.

พระมหาประเสริฐศักดิ์ ปุญฺญพฑฺฒโน. (2563). การมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในเขตเทศบาลนครสุราษฎร์ธานี. วารสารพุทธมัคค์ ศูนย์วิจัยธรรมศึกษา

สำนักเรียนวัดอาวุธวิกสิตาราม, 5 (2), 48–50

พิพิธภัณฑ์รัฐสภา. (2024). การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในไทย (ออนไลน์). เข้าถึงได้จาก : https://parliamentmuseum.go.th

, June 20].

วิไลวัจส์ กฤษณะภูติ. (2557). แนวทางการป้องกันการซื้อสิทธิขายเสียงในการเลือกตั้งตามความคิดเห็นของประชาชน ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสาร

วิชาการแพรวากาฬสินธุ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏกาฬสินธุ์, 1 (2), 70–71.

ศุทธิกานต์ มีจั่น.(2556). พฤติกรรมการเลือกตั้งและทัศนคติเกี่ยวกับการซื้อเสียงของเขตจังหวัดภาคอีสาน กรณีตัวอย่างจังหวัดมหาสารคาม. วารสารสถาบันพระ

ปกเกล้า, 11 (3), 110–128.

สยาม ดำปรีดา. (2563). วัฒนธรรมทางการเมืองไทยกับการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด. วารสารวิจยวิชาการ, 7 (1), 408–411.

สำนักงานคณะกรรมการเลือกตั้ง. (2024). การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ออนไลน์). เข้าถึง ได้จาก: https://www.ect.go.th [2024, June 20].

สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร. (2024). การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรตาม รัฐธรรมนูญ (ออนไลน์). เข้าถึงได้จาก:

https://web.parliament.go.th [2024, June 20].

สมชาย ชูเมือง. (2565). รูปแบบวัฒนธรรมทางการเมืองแบบมีส่วนร่วมที่ส่งเสริมความเข้มแข็ง ตามระบอบประชาธิปไตยในจังหวัดราชบุรี. วารสารสิรินธร

ปริทรรศน์, 23 (2), 108–111.

อเนก เหล่าธรรมทัศน์. (2559). วิสัยทัศน์การปกครองท้องถิ่นและแผนกระจายอำนาจ. กรุงเทพฯ : ดีแอลเอส.

องค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรง. (2563). เชิญชวนรณรงค์ไม่ซื้อสิทธิ์ไม่ขายเสียง. (ออนไลน์). เข้าถึงได้จาก: https://www.tharong.go.th. [2024, July 20].

โอฬาร ถิ่นบางเตียว, นครินทร์ เมฆไตรรัตน์. (2559). ระบบหัวคะแนน. (ออนไลน์). เข้าถึงได้จาก : http://wiki.kpi.ac.th/index. [2024, July 20].

Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis. (3rd ed). New York : Harper and Row Publications.