ประสิทธิผลการพัฒนาชุมชนขององค์การบริหารส่วนตำบลไสไทย อำเภอเมืองกระบี่ จังหวัดกระบี่
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาประสิทธิผลการพัฒนาชุมชนขององค์การบริหารส่วนตำบลไสไทย อำเภอเมืองกระบี่ จังหวัดกระบี่ 2) เพื่อเปรียบเทียบประสิทธิผลการพัฒนาชุมชนโดยจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล การวิจัยในครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง คือ ประชาชนในเขตพื้นที่ขององค์การบริหารส่วนตำบลไสยไทย อำเภอเมือง จังหวัดกระบี่ จำนวน 639 ตัวอย่าง เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบสอบถาม โดยใช้ในการวิเคราะห์ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และเมื่อพบความแตกต่างจะทำการทดสอบความแตกต่างรายคู่ โดยวิธี LSD ผลการวิจัยพบว่า 1) องค์การบริหารส่วนตำบลไสไทย มีการพัฒนาชุมชนด้วยศาสตร์ด้านสาธารณสุข ด้านการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน ด้านการพัฒนาแหล่งน้ำ และด้านเศรษฐกิจสังคมและชุมชน 2) ประชาชนที่มีเพศ อายุ การศึกษา อาชีพ และระยะเวลาการเป็นกรรมการหมู่บ้านต่างกัน มีความคิดเห็นต่อประสิทธิผลไม่แตกต่างกัน
Article Details
![Creative Commons License](http://i.creativecommons.org/l/by-nc-nd/4.0/88x31.png)
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
ดิเรกฤกษ์ หร่าย. (2558), ลักษณะของชุมชนในสังคมไทย.(พิมพ์ครั้งที่ 2) นนทบุรี:มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
บัณฑิตมหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณ์ณราชวิทยาลัย, พระนครศรีอยุธยา.
ปิ่นไพร ชาววัง. (2554) ทำการวิจัยเรื่อง ปัจจัยที่มีผลต่อการมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาท้องถิ่น ศึกษากรณี เทศบาลเมืองวารินชำราบ
จังหวัดอุบลราชธานี.
ประภัสสร เจริญนาม. (2561).ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการดาเนินงานของโรงพยาบาลชุมชนในเขตบริการสุขภาพที่ 3-6. มหาวิทยาลัยบริหารรัฐกิจ
มหาวิทยาลัยบูรพา.
ประเวศ วะสี. (2541). ประชาคมตาบล.พิมพ์ครั้งที่ 2.กรุงเทพฯ.มติชน.
พระมหาธีรพันธ์ นามประเสริฐ. (2554) ประสิทธิผลในการปฏิบัติงานขององค์การบริหารส่วนตำบล ภายใตรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2540
ศึกษากรณีองค์การบริหารส่วนตำบลบางทแยง อำเภอเมือง จังหวัดปทุมธานี.
ไพฑูรย์ เครือแก้ว. (2548), การพัฒนามีส่วนร่วมของประชากรในการพัฒนา.กรุงเทพมหานคร:ศักดิ์โสภาการพิมพ์.
ไพฑูรย์ วัฒนศิริธรรม. (2554), การพัฒนาชุมชนแบบผสมผสานแห่งประเทศไทย.กรุงเทพมหานครไทย:วัฒนาพานิช.
วิฑูรย์ แก้วสุวรรณ.( 2559).การพัฒนาชุมชนตามแนวปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงในกลุ่มจังหวัดภาคกลางตอนล่าง.วารสารการเมืองการปกครองปีที่ 6
ฉบับที่ 2 มีนาคม - สิงหาคม 2559.
วิษณุ หยกจินดา.(2557). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาชุมชนหมู่บ้านทุ่งกร่าง ตาบลทัพไทร อำเภอโป่งน้าร้อน จังหวัดจันทบุรี.
สัมฤทธิ์ สุขสง. (2555) ประสิทธิผลการบริหารงานขององค์การบริหารส่วนตำบล กรณีศึกษาองค์การบริหารส่วนตำบลในจังหวัดกาฬสินธุ์.
สัญญา สัญญาวิวัฒน์. (2551).การพัฒนาชุมชน.(พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร : ไทยพัฒนาพานิช.
สิทธิ์ธนัชท์ วารุณสหรัชภณ. (2559). การมีส่วนร่วมของประชาชนต่อการบริหารงานปกครองส่วนท้องถิ่น องค์การบริหารส่วนตำบลตลาดจินดา อำเภอสามพราน จังหวัดนครพนม. รัฐศาสตรมหาบัณฑิต (การเมืองการปกครอง) สาขาวิชาการเมืองการปกครอง สาหรับนักบริหาร คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สุธินี อัตถากร.(2561). ประสิทธิผลในการบริหารงานของเทศบาลเมืองในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง:การประเมินจากประชาชน
ผู้รับบริการและสมาชิกในองค์กร.
สุภาวดี ติมินทระ (2554).ภาวะผู้นำในการพัฒนาท้องถิ่นของกรรมการองค์การบริหารส่วนตำบล อำเภอโพธารามจังหวัดราชบุรี.ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต.
บัณฑิตวิทยาลัยมหาวิทยาลัยรามคำแหง. กรุงเทพมหานคร.
สุรศักดิ์ วิเศษนคร,นายประชัน คะเนวัน. (2559).บทบาทขององค์การบริหารส่วนตาบลในการเสริมสร้างความเข้มแข็งของชุมชนตำบลบ้านยาง
อำเภอลาปลายมาศ จังหวัดบุรีรัมย์.มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ คณะมนุษยศาสตรและสังคมศาสตร์