กลยุทธ์การบริหารโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาขนาดเล็กเพื่อความอยู่รอด อย่างยั่งยืนในยุคพลิกผัน
คำสำคัญ:
กลยุทธ์การบริหาร, โรงเรียนเอกชนสอนศาสนา, ความยั่งยืนขององค์กร, อัตลักษณ์องค์กร, ยุคพลิกผันบทคัดย่อ
บทความวิชาการเรื่อง “กลยุทธ์การบริหารโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาขนาดเล็กเพื่อความอยู่รอดอย่างยั่งยืนในยุคพลิกผัน” มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์กลยุทธ์การบริหารโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาขนาดเล็กให้สามารถดำรงอยู่และพัฒนาได้อย่างยั่งยืนภายใต้บริบทการเปลี่ยนแปลงและความไม่แน่นอนทางสังคม เศรษฐกิจ เทคโนโลยี และนโยบายการศึกษา การศึกษานี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพด้วยการทบทวนวรรณกรรมเชิงระบบ (Systematic Literature Review) จากบทความวิชาการ งานวิจัย เอกสารนโยบาย และรายงานสถิติด้านการศึกษา ระหว่างปี พ.ศ. 2560–2569 เพื่อนำมาวิเคราะห์และสังเคราะห์องค์ความรู้ที่เกี่ยวข้อง
ผลการศึกษาพบว่า กลยุทธ์การบริหารโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาขนาดเล็กเพื่อความอยู่รอดอย่างยั่งยืนในยุคพลิกผันประกอบด้วย 5 ด้าน ได้แก่ (1) กลยุทธ์การบริหารเชิงโครงสร้างและนโยบาย (2) กลยุทธ์การบริหารด้านวิชาการและหลักสูตร (3) กลยุทธ์การบริหารบุคลากรทางการศึกษา (4) กลยุทธ์การบริหารความสัมพันธ์กับชุมชนและเครือข่าย และ (5) กลยุทธ์ด้านการปรับตัวและนวัตกรรม โดยความยั่งยืนของโรงเรียนมิได้ขึ้นอยู่กับการปรับตัวเชิงเทคนิคเพียงอย่างเดียว แต่ต้องอาศัยการบริหารเชิงกลยุทธ์ที่บูรณาการอัตลักษณ์ทางศาสนา คุณค่าองค์กร และความยืดหยุ่นในการบริหารจัดการเข้าด้วยกัน โดยผลการศึกษานี้สามารถใช้เป็นแนวทางเชิงวิชาการและเชิงนโยบายสำหรับผู้บริหารโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องในการเสริมสร้างความอยู่รอดและความยั่งยืนของสถานศึกษาในระยะยาว
เอกสารอ้างอิง
Bennett, N., & Lemoine, G. J. (2014). What a difference a word makes: Understanding threats to performance in a VUCA world. Business Horizons, 57(3), 311–317. https://doi.org/10.1016/j.bushor.2014.01.001
Bush, T. (2011). Theories of educational leadership and management (4th ed.). SAGE Publications.
Chandler, A. D. (1962). Strategy and structure: Chapters in the history of the industrial enterprise. MIT Press.
Christensen, C. M. (1997). The innovator’s dilemma: When new technologies cause great firms to fail. Harvard Business School Press.
Fullan, M. (2016). The new meaning of educational change (5th ed.). Teachers College Press.
Mukhtar, K., Javed, K., Arooj, M., & Sethi, A. (2020). Advantages, limitations and recommendations for online learning during COVID-19 pandemic era. Pakistan Journal of Medical Sciences, 36(COVID19-S4), S27–S31. https://doi.org/10.12669/pjms.36.COVID19-S4.2785
Porter, M. E. (1996). What is strategy? Harvard Business Review, 74(6), 61–78. https://hbr.org/1996/11/what-is-strategy
Roslan, N. S., & Halim, A. S. (2021). Enablers and barriers to online learning among medical students during COVID-19 pandemic: An explanatory mixed-method study. Sustainability, 13(11), 6086. https://doi.org/10.3390/su13116086
ชลชัย ศรีเชียง, อัจฉรา นิยมาภา, และสุรจิตร ศิริอังคาวุธ. (2567). กลยุทธ์การบริหารสถานศึกษาอัจฉริยะของโรงเรียนเอกชน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน เขตภาคกลาง. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 12(6), 2404–2417. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/journal-peace/article/view/275586
ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์. (2565). Active learning: มโนทัศน์ วิธีการ และเทคนิค. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
คุรุสภา. (2565). มาตรฐานวิชาชีพครู. คุรุสภา.
พระมหานพดล ซามาตย์, โกญจนาท เขื่อนแก้ว, และปัญญา ยอดโอวาท. (2565). กลยุทธ์ในการบริหารเพื่อความอยู่รอดอย่างมีคุณภาพของโรงเรียนอนุบาล สังกัดคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 7(2), 855–866. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/mcjou/article/view/257196
พิมพันธ์ เดชะคุปต์. (2565). การจัดการศึกษาเชิงคุณค่าและอัตลักษณ์ของสถานศึกษา. สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2564). การบริหารทรัพยากรมนุษย์ทางการศึกษา. สำนักพิมพ์ทิพยวิสุทธิ์.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2564). การประเมินเพื่อพัฒนาคุณภาพผู้เรียนในศตวรรษที่ 21. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2564). รายงานสถานการณ์การจัดการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน. (2565). รายงานสถานการณ์โรงเรียนเอกชนในประเทศไทย. กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2564). ทิศทางการพัฒนาการศึกษาไทยในศตวรรษที่ 21. กระทรวงศึกษาธิการ.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 Internatinal Islamic College Bangkok, Krik University
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
วารสารที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธ์ของวิทยาลัยนานาชาติอิสลามกรุงเทพ มหาวิทยาลัยเกริก
ข้อความที่ปรากฎในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับวิทยาลัยนานาชาติอิสลามกรุงเทพ และคณาจารย์ท่านอื่น แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียน
