การไม่อาจเป็นกลางของความเข้าใจตามทัศนะของกาดาเมอร์

บทคัดย่อ

เมื่อกล่าวถึงความเข้าใจ ลักษณะที่เรามักจะให้ความสำคัญเป็นอันดับต้นๆ มักจะเป็นการเข้าใจแบบไม่มีอคติ คุณสมบัติของการเข้าใจที่ดีคือเป็นกลางกับทุกฝ่าย โดยกระบวนการที่จะบรรลุความเข้าใจอย่างเป็นภววิสัยปราศจากคุณค่านี้จะเกิดขึ้นได้เมื่อเราฟังความจากทุกฝ่าย พิจารณาทุกข้อโต้แย้ง หรือตรวจสอบทุกหลักฐานในแบบที่ต้องตัดสิ่งใดก็ตามที่ได้ชื่อว่าเป็นอคติส่วนตัวออกไป อาทิ ศีลธรรม อารมณ์ หรือบรรทัดฐานสังคม เพื่อให้คงความเป็นภววิสัยของความเข้าใจต่อสิ่งอื่น ในทางปฏิบัติ ความพยายามเช่นนี้เป็นการตัดเงื่อนไขความเป็นมนุษย์ของเราออกไปจากการมีความเข้าใจ บทความชิ้นนี้จะเสนอว่าความเข้าใจนั้นเป็นไปได้โดยอคติเท่านั้น ในฐานะเงื่อนไขก่อนการมีความเข้าใจของความเข้าใจ วิถีทางที่การมีความเข้าใจที่เหมาะสมไม่สามารถบรรลุได้ด้วยการพยายามจะเป็นกลาง แต่ด้วยการตระหนักถึงขอบเขตของอคติของตัวของเราเอง