มนุษยนิยม ศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์และสิทธิมนุษยชนในสังคมไทย
คำสำคัญ:
มนุษยนิยม, ศักดิ์ศรีของความเป็นมนุษย์, สิทธิมนุษยชนบทคัดย่อ
งานวิจัยนี้เป็นการวิจัยเอกสาร (Documentary research) ผู้วิจัยให้ความสนใจศึกษาทำความเข้าใจกับแนวคิดและหลักการที่เกี่ยวข้องกับเรื่องมนุษยนิยม ศักดิ์ศรีของความเป็นมนุษย์ และสิทธิมนุษยชน โดยศึกษาเจาะลึกด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา (Content analysis) ของรัฐธรรมนูญฉบับปี พ.ศ. 2540 ถึงฉบับปัจจุบัน ว่าได้ให้ความสำคัญกับการปกปักพิทักษ์ศักดิ์ศรีของความเป็นมนุษย์ของสังคมไทยมากน้อยเพียงใดในเชิงเปรียบเทียบ ศึกษาองค์การภาครัฐที่มีหน้าที่รับผิดชอบในการนี้ รวมทั้งศึกษาสถานการณ์ที่ข้องเกี่ยวกับสิทธิมนุษยชนในสังคมไทยระหว่างปี พ.ศ. 2560 ถึง 2564 เพื่อประเมินความสัมฤทธิผลของการบังคับใช้กฎหมายของรัฐ ผลการวิจัยพบว่า นักวิชาการได้ให้ความหมายของมนุษยนิยม ศักดิ์ศรีของความเป็นมนุษย์ และสิทธิมนุษยชนไว้หลากหลาย โดยภาพรวมมองว่ามนุษย์แต่ละคนต่างมีศักดิ์ศรีของความเป็นมนุษย์เท่าเทียมกัน และใครจะละเมิดไม่ได้ รัฐมีหน้าที่ที่จะต้องสนับสนุน ส่งเสริม รวมทั้งปกป้องไม่ให้เกิดการละเมิด หรือมีการรอนสิทธิที่มนุษย์พึงมี สำหรับสถานการณ์ในประเทศไทย พบว่าแม้รัฐจะกำหนดไว้เป็นกติกาในรัฐธรรมนูญ และกำหนดให้ปัญหาสิทธิมนุษยชนเป็นวาระแห่งชาติ มีหน่วยงานทั้งภาครัฐและภาคเอกชนให้ความร่วมมือสอดส่องดูแล แต่ก็พบว่ามีการละเมิดสิทธิมนุษยชน รวมทั้งการกระทำที่ส่งผลให้ศักดิ์ศรีของความเป็นคนของคนไทยด้อยค่าลงตลอดเวลา
เอกสารอ้างอิง
กฤษณะ บวรรัตนารักษ์. (2564). ประเทศไทยกับสิ่งท้าทายด้านมนุษยชน. ค้นเมื่อ 30 กันยายน 2564. จาก https://www.matichon.co.th/news-monitor/news_292378720% 20%20%20%20% 20%20%20%20%20%20%20%20
โกเมศ สุบงกช. (2561). ปัญหาเกี่ยวกับสภาพบังคับทางกฎหมายในกระบวนการตรวจสอบการละเมิดสิทธิมนุษยชน โดยคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ. วารสารกระบวนการยุติธรรม, 12(2), 105-123.
ธนกฤต ธีรประภารักษ์. (2564). มาตรการทางกฎหมายเกี่ยวกับการคุ้มครองตามหลักสิทธิมนุษยชนแก่บุคคลผู้เรียกร้องสิทธิทางการเมือง, วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร, 12(1), 214-226.
ธัญญา จันทร์ตรง และกุลทิพย์ ศาสตระรุจิ. (2557). นักข่าวพลเมืองกับการใช้สื่อออนไลน์ในการขับเคลื่อนด้านสิทธิมนุษยชนในสังคมไทย. วารสารมหาวิทยาลัยฟาร์อีสเทอร์น, 7(2), 86-98.
เฝาซี ล่าเต๊ะ. (2564). ละเมิดสิทธิหนูทำไม? ค้นเมื่อ 30 กันยายน 2564, จาก https://www.amnesty.or.th/latest/blog/865/
พัชร์ นิยมศิลป. (2564). การจำกัดเสรีภาพในการชุมนุมโดยสงบในประเทศไทย. วารสารกฎหมายจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 39(1), 35-58.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560. ราชกิจจานุเบกษา. 134, 40, 1-90.
สำนักงานคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ. (2564). แผนสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ ฉบับที่ 4 (พ.ศ. 2562 – 2565). ค้นเมื่อ 25 สิงหาคม 2564, จาก http://rlpd.go.th/rlpdnew/images/rlpd_16/plan4/plan4_- _final.pdf
Scott, J. (1990). A matter of record: Documentary sources in social research. Cambridge, UK: Polity press.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2021 สิทธิพันธ์ พุทธหุน, พรนัชชา พุทธหุน, จักรภพ ศรมณี

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.