การพัฒนาทักษะการวาดเส้นโดยใช้สื่อวีดิทัศน์ออนไลน์ตามรูปแบบการเรียนรู้ห้องเรียนกลับด้าน สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนวัดจันทราวาส (ศุขประสารราษฎร์)
คำสำคัญ:
การวาดเส้น, ห้องเรียนกลับด้าน, สื่อวีดิทัศน์ออนไลน์, ทักษะทางศิลปะ, การเรียนรู้ เชิงปฏิบัติบทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนากิจกรรมการเรียนรู้การวาดเส้นโดยใช้สื่อวีดิทัศน์ออนไลน์ตามรูปแบบการเรียนรู้ห้องเรียนกลับด้าน สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนวัดจันทราวาส (ศุขประสารราษฎร์) และ 2) เปรียบเทียบทักษะการวาดเส้นของนักเรียนก่อนและหลังการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปฏิบัติการในชั้นเรียน กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2568 จำนวน 39 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้สื่อวีดิทัศน์ออนไลน์ตามรูปแบบห้องเรียนกลับด้าน แบบประเมินทักษะการวาดเส้น ซึ่งครอบคลุมด้านความถูกต้องของสัดส่วน ความมั่นคงและความต่อเนื่องของเส้น การควบคุมน้ำหนักแสง-เงา และความสมบูรณ์ของภาพ รวมถึงแบบบันทึกผลการเรียนรู้ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบเปรียบเทียบคะแนนก่อนและหลังเรียน ผลการวิจัยพบว่า 1. ทักษะการวาดเส้นของนักเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยคะแนนเฉลี่ยการประเมินผลงานหลังเรียนอยู่ในระดับมาก (X̄= 4.26, S.D. = 0.45) 2. ผู้เรียนส่วนใหญ่มีผลการประเมินอยู่ในระดับใกล้เคียงกัน สะท้อนถึงความสม่ำเสมอของการพัฒนาในภาพรวมของชั้นเรียน 3. การจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้สื่อวีดิทัศน์ออนไลน์ตามรูปแบบห้องเรียนกลับด้านสามารถส่งเสริมการเรียนรู้เชิงรุก เปิดโอกาสให้ผู้เรียนศึกษาทบทวนเนื้อหาได้ด้วยตนเองก่อนเข้าสู่การฝึกปฏิบัติจริงในชั้นเรียน และเป็นแนวทางที่เหมาะสมสำหรับการจัดการเรียนการสอนรายวิชาทัศนศิลป์ในระดับมัธยมศึกษา
เอกสารอ้างอิง
กรมวิชาการ. (2564). แนวทางการจัดการเรียนรู้กลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ. กรมวิชาการ.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551.
โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
ใจทิพย์ ณ สงขลา. (2558). การออกแบบการเรียนการสอนบนเว็บในยุคดิจิทัล. สำนักพิมพ์แห่ง
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2556). การทดสอบประสิทธิภาพสื่อและนวัตกรรมการสอน. วารสารศึกษาศาสตร์
มหาวิทยาลัยศิลปากร, 10(1), 7–20.
ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์. (2565). การพัฒนาทักษะการคิดและการจัดการเรียนรู้เชิงรุก. วี.พริ้นท์.
ดำรง จรรัตน์. (2560). วาดเส้น: บุกเบิกเรียนรู้ผ่านวิธีการปฏิบัติพหุคูณเพื่อสร้างอัตลักษณ์ [ดุษฎีนิพนธ์
ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิตล]. มหาวิทยาลัยบูรพา.
พิมพันธ์ เดชะคุปต์, และพเยาว์ ยินดีสุข. (2557). การจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. สำนักพิมพ์แห่ง
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
รัตนะ บัวสนธ์. (2558). วิธีการวิจัยทางการศึกษา. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ล้วน สายยศ, และอังคณา สายยศ. (2543). เทคนิคการวัดผลการเรียนรู้. สุวีริยาสาส์น.
วไฬญา แปงถายะ. (2563). ผลการพัฒนาชุดฝึกทักษะการวาดภาพลายเส้นตามแนวคิดคอนสตรัคติวิสซึม
สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยพะเยา.
สุพัตรา ใจดี. (2563). พื้นฐานการวาดเส้นและการแสดงแสงเงา. โอเดียนสโตร์.
สุรางค์ โค้วตระกูล. (2556). จิตวิทยาการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 11). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์
มหาวิทยาลัย.
Bergmann, J., & Sams, A. (2012). Flip your classroom: Reach every student in every class
every day. International Society for Technology in Education.
Bishop, J. L., & Verleger, M. A. (2013). The flipped classroom: A survey of the research.
In Proceedings of the 120th ASEE Annual Conference & Exposition. American
Society for Engineering Education.
Bloom, B. S. (1956). Taxonomy of educational objectives: The classification of educational
goals. Longmans.
Herzberg, F. (1959). The motivation to work. John Wiley & Sons.
Likert, R. (1932). A technique for the measurement of attitudes. Archives of Psychology,
, 1–55.
Lowenfeld, V., & Brittain, W. L. (1987). Creative and mental growth (8th ed.). Macmillan.
Maslow, A. H. (1970). Motivation and personality (2nd ed.). Harper & Row.
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
##default.contextSettings.thaijo.licenseTerms##
