A Study of Internal Supervision in Educational Institutions According to The Ariyasacca 4 by School Administrators in Bangmunnak 01 Network Under Phichit Primary Educational Service Area Office 2
Main Article Content
Abstract
This research aimed to (1) investigate the state of internal supervision administration in educational institutions based on the Ariyasacca 4 principles and (2) compare opinions toward such administration according to personal and environmental factors. This study employed a quantitative research design using a survey method. The sample consisted of 118 participants, including 10 school administrators and 108 teachers, selected through proportional simple random sampling. The research instrument was a questionnaire with an Index of Item-Objective Congruence (IOC) ranging from 0.50 to 1.00 and a reliability coefficient of 0.95. Data were analyzed using percentage, mean, standard deviation, t-test, one-way ANOVA, and pairwise comparisons using Scheffé’s method. The findings revealed that: (1) the overall state of internal supervision administration in educational institutions based on the Ariyasacca 4 principles was at a high level. Among the aspects examined, evaluation and reporting of supervision had the highest mean score, followed by the study of current conditions, problems, and needs. The aspect with the lowest mean score was the development of supervision media and tools; however, all aspects were still rated at a high level. (2) The comparison of opinions regarding internal supervision administration based on the Ariyasacca 4 principles showed statistically significant differences according to gender, educational level, age, and environmental factors related to supervision, including supervision knowledge, participation in supervision monitoring committees, and the use of technology in supervision, thereby supporting the hypotheses. In contrast, no statistically significant differences were found in terms of position and work experience in the current position; therefore, those hypotheses were rejected.
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กรรณิการ์ พรมมา. (2560). การศึกษาสภาพและปัญหาการนิเทศภายในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา. (ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์).
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). การประกันคุณภาพของสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: อักษราพิพัฒน์.
ฉันทนา จันทร์บรรจง. (2557). การบริหารเชิงพุทธ. กรุงเทพฯ: บริษัท พริกหวานกราฟฟิค จำกัด
ธงชัย สันติวงษ์. (2553). องค์การและการบริหาร. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.
ประภาภรณ์ พลรักษ์. (2560). แนวทางการส่งเสริมกระบวนการนิเทศภายในสถานศึกษาของผู้บริหารสถานศึกษา ขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา พระนครศรีอยุธยา เขต 1. (ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา).
พระธรรมโกศาจารย์ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2559). พุทธวิธีบริหาร. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2543). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2554). พุทธธรรม ฉบับปรับปรุงและขยายความ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พาสนา ชลบุรพันธ์. (2560). รูปแบบการนิเทศการสอนเพื่อส่งเสริมความสามารถในการพัฒนาทักษะการคิดของผู้เรียนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (ศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์).
วรัญญา ใจมั่น. (2562). รูปแบบการพัฒนาการนิเทศภายในสถานศึกษาเพื่อยกระดับคุณภาพการจัดการเรียนการสอน. (ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยนเรศวร).
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2555). การบริหาร หลักการ ทฤษฎี และประเด็นทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: ทิพยวิสุทธิ์.
วุฒิชัย เผ่าภูรี. (2563). สภาพการนิเทศภายในสถานศึกษา กลุ่มสถานศึกษาภูกระจานสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 4. (ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชธานี).
สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ (องค์การมหาชน). (2566). รายงานผลการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน (O-NET) ปีการศึกษา 2565. กรุงเทพฯ: สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ.
สมชาย อินทร์อ่อน. (2561). การมีส่วนร่วมของครูในการนิเทศภายในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา. (ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยนเรศวร).
สายวินิตย์ ดวงสนาม. (2561). การนิเทศภายในสถานศึกษาของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสระบุรี เขต 2. (ศึกษาศาตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี).
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพิจิตร เขต 2. (2566). รายงานผลการดำเนินงานปีงบประมาณ พ.ศ. 2566. สืบค้นจาก https://www.phichit2.go.th/?p=34354.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2553). แนวทางการนิเทศภายในสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา (องค์การมหาชน). (2565). รายงานการประเมินคุณภาพภายนอกสถานศึกษา ระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพฯ: สมศ.
สำนักเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ.2560 - 2579. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.
สุนันทา สบายวรรณ. (2558). การนิเทศภายในของผู้บริหารสถานศึกษา ตามความคิดเห็นของครู สังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา จังหวัดปทุมธานี. (ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ในพระบรมราชูปถัมภ์).
สุพัตรา ศรีสวัสดิ์. (2560). การนิเทศภายในสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการจัดการเรียนการสอนของครูในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา. (ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์).
สุมน อมรวิวัฒน์. (2544). หลักบูรณาการทางการศึกษาตามนัยแห่งพุทธธรรม. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
อังสุมารินทร์ ต๊ะอ้อม. (2561). สภาพการดำเนินงานนิเทศการศึกษาของโรงเรียนเอกชนในกำกับ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุตรดิตถ์ เขต 1. (ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุล).
อัญชัน ขุนนาแก้ว. (2559). การพัฒนารูปแบบการนิเทศภายในสถานศึกษาเอกชนขนาดใหญ่ประเภทสามัญ เพื่อยกระดับผลลัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนในจังหวัดชลบุรี. (ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา).
Harris, B. M. (1985). Supervisory Behavior in Education. New Jersey: Prentice-Hall.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.