The Relationship Between Personnel Administration and The Effectiveness of School in Nongpuelinfadunoi School Network Under The Roi Et Primary Educational Service Area Office 1
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This article aimed to study (1) human resource administration and school effectiveness in the Nongpuelinfadunoi school network under the Roi Et Primary Educational Service Area Office, and (2) the relationship between personnel administration and effectiveness in the same school network. This study employed a mixed-methods research design. The sample consisted of 93 participants, including school administrators and teachers. The instrument used for data collection was a quantitative questionnaire with a 5-point scale regarding human resource management and school effectiveness, which had a reliability of 0.91. The statistical techniques used included frequency, percentage, mean, standard deviation, and Pearson’s product-moment correlation. The results of the study found that: (1) personnel administration was rated at a high level overall, and the effectiveness of schools in the Nongpuelinfadunoi network was also rated at a high level; (2) the correlation between personnel administration and school effectiveness, both overall and in specific aspects, was found to be positively significant at the .01 level.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. สืบค้นจาก https://www.moe.go.th/B2%E0%B8%95%E0%B8%B4-%E0%B8%9E-%E0%B8%A8-2560/.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2567). นโยบายการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการ ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2568-2569. สืบค้นจาก https://www.moe.go.th/B268-69.pdf.
กรุณา ภู่มะลิ. (2556). ปัจจัยการบริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียนขนาดเล็ก ในภาคตะวันออก. (ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์).
ธีระ รุญเจริญ. (2553). ความเป็นมืออาชีพในการจัดและบริหารการศึกษา : ยุคปฏิรูปการศึกษา (ฉบับปรับปรุง) เพื่อปฏิรูปรอบ 2 และประเมินภายนอกรอบ 3. (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพฯ: ข้าวฟ่าง.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). วิธีการวิจัยทางการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สุวิริยาส์สาส์น.
ปาริชาติ สติภา. (2559). การบริหารงานบุคคลของสถานศึกษาตามความคิดเห็นของผู้บริหารสถานศึกษาและครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 5. (ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์).
ริษฎา บุญช่วย, เบญจพร ชนะกุล และ อโนทัย ประสาน. (2568). การบริหารงานบุคคลที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษาขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 1. วารสารสหศาสตร์การพัฒนาสังคม, 3(1), 76–88.
วิจิตร ศรีสอ้าน. (2545). การบริหารการศึกษาในทศวรรษใหม่. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาร้อยเอ็ด เขต 1. (2567). แผนการบริหารและพัฒนาทรัพยากรบุคคล ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2567. ร้อยเอ็ด: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาร้อยเอ็ด เขต 1.
Castetter, W. B., & Young, I. P. (2000). The Human Resource Function in Educational Administration. New Jersey: Prentice-Hall.
Dessler, G. (2013). Human resource management. (13th ed.). New Jersey: Prentice-Hall.
Gulick, L. & Urwick, L. (1937). Papers on the Science of Administration. New York: Institute of Public Administration.
Hoque, K. E., & Atheef, M. (2024). A review of human resource management practices and their impact on school performance (2012–2022). Human Resources Management and Services, 6(1), 3392-3392.
Hoy, W.K. & Miskel, C. G. (2008). Educational administration: Theory, research, and Practice. (8th ed.). New York: McGraw-Hill.
