การวิเคราะห์ความต้องการจำเป็นในการพัฒนารูปแบบภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา วิทยาลัยอาชีวศึกษาเอกชน ภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนกลาง
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนา โดยใช้วิธีการสำรวจ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์ และความต้องการจำเป็นในการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารวิทยาลัยอาชีวศึกษาเอกชน ภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนกลาง ดำเนินการเก็บข้อมูลจากประชากรทั้งหมด 126 คน โดยผู้ให้ข้อมูลจากแต่ละสถาบัน ได้แก่ ผู้อำนวยการ 1 คน และรองผู้อำนวยการ 2 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ แบบตอบสนองคู่ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และดัชนีความต้องการจำเป็นแบบปรับแก้ (Modified Priority Needs Index: PNI modified) ผลการศึกษาพบว่า 1) สภาพปัจจุบันของภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมโดยรวมอยู่ในระดับมาก ส่วนสภาพที่พึงประสงค์อยู่ในระดับดีมากทุกด้าน และ 2) ผลการวิเคราะห์ความต้องการจำเป็น (PNI modified) พบว่า ด้านการมีทักษะการคิดสร้างสรรค์นวัตกรรม เป็นลำดับที่ 1 (PNI modified = 0.266) ลำดับที่ 2 คือด้านวิสัยทัศน์เชิงนวัตกรรม (PNI modified = 0.265) ลำดับที่ 3 ด้านการมบทบาทหน้าที่เชิงนวัตกรรม (PNI modified = 0.262) ลำดับที่ 4 การสร้างเครือข่ายการทำงานเป็นทีม และการมีส่วนร่วมเชิงนวัตกรรม (PNI modified = 0.261) และลำดับที่ 5 ด้านการมีบุคลิกภาพเชิงนวัตกรรม (PNI modified = 0.260) ตามลำดับ ผลการวิจัยสะท้อนให้เห็นถึงความจำเป็นในการพัฒนาศักยภาพด้านความคิดสร้างสรรค์และการกำหนดวิสัยทัศน์ของผู้บริหาร เพื่อขับเคลื่อนการจัดการศึกษาเชิงนวัตกรรมและเสริมสร้างสมรรถนะอาชีพของผู้เรียนในบริบทอาชีวศึกษาเอกชน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กนกวรรณ จันทรนิมะ, อมร มะลาศรี และ สุพจน์ ดวงเนตร. (2565). การศึกษาภาวะผู้นำและแนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชัยภูมิ เขต 2. วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 10(39), 93-101.
กุลชลี จงเจริญ. (2561). ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรม. ในประมวลสาระชุดวิชา นวัตกรรมการ บริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ หน่วยที่ 12. นนทบุรี: สาขาวิชาศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
คณิน คำแพง. (2563). โมเดลภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของโรงเรียนประถมศึกษาในจังหวัดขอนแก่น: โมเดลแข่งขันภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมและภาวะผู้นำแบบดิจิทัล. (ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยขอนแก่น).
คนึงนิตย์ พลอาษา และ ชิษณพงศ์ ศรจันทร์. (2568). ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาหนองคาย เขต 1. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 8(5), 337–350.
จิรา ด้นหวัง และ กุลจิรา รักษนคร. (2568). ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อความเป็นองค์กร แห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตสายไหม กรุงเทพมหานคร. Journal of Integration Social Sciences and Development, 5(1), 27–39.
จิรายุ ตาหล้า และเอกชาตรี สุขเสน. (2568). ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 1. วารสารวิชาการแสงอีสาน, 22(2), 46–61.
จีระศักดิ์ นามวงษ์. (2563). การพัฒนาโปรแกรมเสริมสร้างภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา ศรีสะเกษ เขต 1. (การศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม).
ชัยสิทธิ์ ตั้งแปล. (2567). ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาในกลุ่มพญาเหนือ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาน่าน เขต 2. (ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยนอร์ท เชียงใหม่).
ถนอมวรรณ ช่างทอง. (2562). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาและความเป็นองค์กรดิจิทัลของสถานศึกษา ในอำเภอท่าชนะ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่ประถมศึกษาสุราษฏร์ธานี เขต 2. (ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมมาธิราช.
บริพัฒน์ สารผล. (2565). ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานบุคคลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุดรธานี. (ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร).
ปุญญพัฒน์ สิงห์จารย์, วาโร เพ็งสวัสดิ์ และ อภิสิทธิ์ สมศรีสุข. (2564). การพัฒนารูปแบบการเสริมสร้างภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบึงกาฬ. วารสารพิชญทรรศน์, 16(2), 57–73.
วิทูรย์ ศรีสวัสดิ์ และ องอาจ เทียมกลาง. (2568). ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลพบุรี เขต 2. วารสารศึกษาศาสตร์ วิทยาลัยนครราชสีมา, 4(2), 53–62.
ศศิรดา แพงไทย. (2567). ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาหนองคาย เขต 1. Journal of Applied Education, 2(5), 19–28.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2562). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อรพิน อิ่มรัตน์. (2561). ปัจจัยที่ส่งผลต่อภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชลบุรี เขต 3. (ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช).
De Jong, J. P., & Den Hartog, D. N. (2007). How leaders influence employees' innovative behaviour. European Journal of innovation management, 10(1), 41-64.
Ministry of Education. (2017). National Education Plan B.E. 2560–2579 (2017–2036). Retrieved from http://www.onec.go.th/th.php/page/view/Outstand/2530.
Mumford, M. D., Scott, G. M., Gaddis, B., & Strange, J. M. (2002). Leading creative people: Orchestrating expertise and relationships. The leadership quarterly, 13(6), 705-750.
OECD. (2020). Vocational education and training in the digital age. Retrieved from https://www.oecd.org/education/vocational-education-and-training-in-the-digital-age.htm.
Office of the National Economic and Social Development Council. (2017). Thailand 4.0 policy framework. Retrieved from https://www.nesdc.go.th/ewt_dl_link.php?nid=6422.
Rhoades, L., & Eisenberger, R. (2002). Perceived organizational support: A review of the literature. Journal of Applied Psychology, 87(4), 698–714.
UNESCO. (2016). Strategy for Technical and Vocational Education and Training (TVET) 2016–2021. Retrieved from https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000246228.
World Bank. (2019). World development report 2019: The changing nature of work. Retrieved from https://www.worldbank.org/en/publication/wdr2019.
