การพัฒนารูปแบบการนิเทศ GKD Model เพื่อส่งเสริมสมรรถนะการสอนคิดเชิงออกแบบ สำหรับครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาชัยภูมิ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาสภาพปัจจุบัน ปัญหา ความต้องการจำเป็น และแนวทางในการส่งเสริมสมรรถนะการสอนคิดเชิงออกแบบสำหรับครู (2) พัฒนารูปแบบการนิเทศ GKD Model (3) ทดลองใช้รูปแบบการนิเทศ และ (4) ประเมิน ขยายผล และเผยแพร่รูปแบบการนิเทศ GKD Model งานวิจัยนี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยและพัฒนา (Research and Development) ดำเนินการ 4 ระยะ ได้แก่ ระยะที่ 1 (R1) ผู้ให้ข้อมูล 25 คน ประกอบด้วย ผู้บริหาร 5 คน และครูแกนนำ 20 คน คัดเลือกแบบเจาะจง เก็บข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์ สังเกตชั้นเรียน ประชุมระดมความคิด และสนทนากลุ่ม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา ระยะที่ 2 (D1) ผู้เชี่ยวชาญ 9 คนตรวจสอบรูปแบบ และทดลองนำร่องกับ 1 โรงเรียน ระยะที่ 3 (R2) กลุ่มตัวอย่าง 4 โรงเรียนโดยความสมัครใจ ประกอบด้วย ผู้บริหาร 8 คน ครู 32 คน และนักเรียน 180 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที ระยะที่ 4 (D2) ประเมินความพึงพอใจ ขยายผล และเผยแพร่ผ่านการเสวนาทางวิชาการในระดับนานาชาติ ผลการวิจัยพบว่า (1) สภาพปัจจุบันครูยังขาดความเข้าใจและทักษะในการสอนคิดเชิงออกแบบ (2) รูปแบบการนิเทศ GKD Model ประกอบด้วย 4 องค์ประกอบ คือ ด้านจุดมุ่งหมาย ด้านการดำเนินการ ด้านกระบวนการ (3 ขั้นตอน: Growth Mindset, Knowledge Management, Design Thinking) และด้านผลลัพธ์ โดยมีความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด (3) ผลการทดลองใช้พบว่า ทั้งสมรรถนะการสอนคิดเชิงออกแบบของครู และทักษะการคิดเชิงออกแบบของนักเรียนหลังการทดลองสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และ (4) การประเมินผลพบว่า ผู้บริหารและครูมีความพึงพอใจต่อรูปแบบการนิเทศอยู่ในระดับมากที่สุด
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กชพร จันทนามศรี, ประยุทธ ชูสอน และ วิเชียร รู้ยืนยง. (2564). การวิจัยปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วมเพื่อพัฒนากระบวนการนิเทศภายในโดยใช้แนวคิดการศึกษาชั้นเรียนสำหรับโรงเรียนประถมศึกษา. วารสารมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 6(2), 82-98.
จักรพงศ์ แถลงกัณฑ์. (2565). การวิจัยและพัฒนารูปแบบการนิเทศภายในแบบบูรณาการเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการวิจัยในชั้นเรียนของครู โรงเรียนสันติวิทยาสรรพ์. วารสารครุศาสตร์ปัญญา, 1(4), 24-34.
ทิพวรรณ ถาวรโชติ. (2564). รูปแบบการนิเทศด้วยเครือข่ายความร่วมมือเพื่อส่งเสริมประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา. (การศึกษาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยนเรศวร).
ภุชงค์ โรจน์แสงรัตน์, ปุณณรัตน์ พิชญไพบูลย์ และ ปราวีณยา สุวรรณณัฐโชติ. (2563). การพัฒนารูปแบบการสอนโดยใช้แนวคิดการคิดเชิงออกแบบเป็นฐานเพื่อสร้างสรรค์ผลงานที่ปรากฏอัตลักษณ์ไทยสำหรับนิสิตนักศึกษาระดับปริญญาบัณฑิต. วารสารครุศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 48(3), 258-273.
วชิรา เครือคำอ้าย และชวลิต ขอดศิริ. (2561). การพัฒนารูปแบบการนิเทศโดยใช้กระบวนการชี้แนะและระบบพี่เลี้ยง เพื่อส่งเสริมศักยภาพการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน จังหวัดเชียงใหม่ (รายงานการวิจัย). เชียงใหม่ : มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่
วนิดา ภูชำนิ. (2564). การพัฒนาสมรรถนะของครูเพื่อการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 : กรณีโรงเรียนบ้านนาตาลคำข่า. (ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร).
วาสนา บุญมาก และ มนสิช สิทธิสมบูรณ์. (2564). การพัฒนารูปแบบการนิเทศแบบบูรณาการเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครูระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 23(2), 269-280.
สถาพร สมอุทัย. (2565). “การนิเทศการศึกษา” หนึ่งตัวช่วยในการพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. วารสารวิจยวิชาการ, 5(3), 275–288.
สมถวิล ชูเนตร. (2565). รูปแบบการนิเทศที่สนับสนุนการจัดการเรียนรู้เชิงรุกเพื่อยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภาษาอังกฤษของนักเรียนระดับประถมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 2. วารสารชุมชนแห่งการเรียนรู้วิชาชีพครู, 2(2), 182–200.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.
Brown, T. (2008). Design thinking. Harvard Business Review, 86(6), 84-95.
Brown, T. (2009). Change by design: How design thinking transforms organizations and inspires innovation. New York: HarperCollins.
Buchanan, R. (1992). Wicked problems in design thinking. Design issues, 8(2), 5-21.
Choueiri, L. S., & Mhanna, S. (2013). The design process as a life skill. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 93, 925-929.
Clutterbuck, D. (2004). Making the most of informal mentoring: A positive climate is key. Development and Learning in Organizations: An International Journal, 18(4), 16-17.
Cross, N. (2011). Design Thinking: Understanding How Designers Think and Work. Oxford: Berg Publishers.
Danielson, C. (2011). Evaluations that help teachers learn. Educational leadership, 68(4), 35-39.
Dorst, C. H. (2004). Investigating the nature of design thinking. In Futureground: Design Research Society, International Conference 2004, 17th - 21st November 2004, Monash University, Faculty of Art and Design, Australia: Vol. 2: proceedings (pp. 72-80). Melbourne, Victoria: Monash Universit.
DuFour, R., & Eaker, R. (1998). Professional Learning Communities at Work: Best Practices for Enhancing Students Achievement. Bloomington, Indiana: Solution Tree Press.
Dweck, C. S. (2006). Mindset: The new psychology of success. New York: Random House.
Fletcher, S. J., & Mullen, C. A. (Eds.). (2012). The SAGE handbook of mentoring and coaching in education. Thousand Oaks, California: SAGE Publications.
Glickman, C. D., Gordon, S. P., & Ross-Gordon, J. M. (2013). Super Vision and Instructional Leadership: A Developmental Approach. (9th ed.). London: Pearson.
Goldschmidt, G., & Rodgers, P. A. (2013). The design thinking approaches of three different groups of designers based on self-reports. Design Studies, 34(4), 454-471.
Hord, S. M. (1997). Professional Learning Communities: Communities of Continuous Inquiry and Improvement. Austin, Texas: Southwest Educational Development Laboratory.
Jobst B., Köppen E., Lindberg T., Moritz J., Rhinow H., Meinel C. (2012). The faith-factor in design thinking: Creative confidence through education at the design thinking schools Potsdam and Stanford? In Plattner H., Meinel C., Leifer L. (Eds.), Design thinking research (pp. 35-46). Berlin, Germany: Springer.
Knight, J. (2007). Instructional coaching: A partnership approach to improving instruction. Thousand Oaks, California: Corwin Press.
Lloyd, P. (2013). Embedded creativity: teaching design thinking via distance education. International Journal of Technology and Design Education, 23(3), 749-765.
Marzano, R. J., Frontier, T., & Livingston, D. (2011). Effective supervision: Supporting the art and science of teaching. Arlington, Virginia: Association for Supervision and Curriculum Development.
Nonaka, I., & Takeuchi, H. (1995) The Knowledge-Creating Company: How Japanese Companies Create the Dynamics of Innovation. New York: Oxford University Press.
Pajak, P. (1990). Identification of supervisory proficiency project. Athens: Department of Curriculum and Supervision, University of Georgia.
Razzouk, R., & Shute, V. (2012). What is design thinking and why is it important?. Review of educational research, 82(3), 330-348.
Sergiovanni, T. J., & Starratt, R. J. (2013). Supervision: A Redefinition. (9th ed.). Boston, MA: McGraw-Hill Higher Education.
Simon, H. A. (2009). Understanding the natural and artificial worlds. In H. Clark & D. Brody (Eds.), Design studies: A reader (pp. 106-109). New York: Berg.
