การศึกษาองค์ประกอบการเป็นโรงเรียนคุณภาพระดับประถมศึกษา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาองค์ประกอบการเป็นโรงเรียนคุณภาพระดับประถมศึกษา เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ โดยแบ่งการวิจัยออกเป็น 2 ขั้นตอน คือ ขั้นตอนที่ 1 การสังเคราะห์องค์ประกอบโรงเรียนคุณภาพ จากเอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้องจำนวน 10 แหล่ง และการศึกษารายกรณี จำนวน 2 โรงเรียน ด้วยวิธีการสัมภาษณ์แบบกึ่งมีโครงสร้าง เพื่อสังเคราะห์องค์ประกอบโรงเรียนคุณภาพ และขั้นตอนที่ 2 การประเมินความเหมาะสมขององค์ประกอบโรงเรียนคุณภาพ โดยผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 5 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสังเคราะห์เอกสารและแบบประเมินความเหมาะสมขององค์ประกอบ วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณวิเคราะห์โดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ส่วนการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพ ใช้การวิเคราะห์เชิงเนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) องค์ประกอบโรงเรียนคุณภาพ ประกอบด้วย 5 องค์ประกอบ ได้แก่ (1) คุณภาพผู้เรียน (2) สภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ (3) การจัดการเรียนการสอนที่มีคุณภาพ (4) การมีส่วนร่วมของชุมชน และ (5) การบริหารจัดการที่มีคุณภาพ 2) ผลการประเมินความเหมาะสมขององค์ประกอบ พบว่า องค์ประกอบโรงเรียนคุณภาพ มีความเหมาะสมในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด เมื่อพิจารณาเป็นรายองค์ประกอบ พบว่า อยู่ในระดับมากที่สุดทุกองค์ประกอบ โดยองค์ประกอบที่มีค่าเฉลี่ยมากที่สุด ได้แก่ คุณภาพผู้เรียน และองค์ประกอบที่มีค่าเฉลี่ยน้อยที่สุด ได้แก่ การมีส่วนร่วมของชุมชน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กลมทิพย์ สำราญจักร, พรทิพย์ เขียวขำ, พัฒร ลอยเด่น, มลวิภา เมืองพระฝาง และณิรินทร์พัชร ปฐมพุทธิธรรม. (2567). การจัดสภาพแวดล้อมทางการเรียนรู้ แนวทางสำคัญสู่การพัฒนาคุณภาพการศึกษาประเทศญี่ปุ่น. วารสารการบริหารการศึกษาและนวัตกรรมการศึกษา, 4(3), 54-65.
กุลิสรา จิตรชญาวณิช. (2563). การจัดการเรียนรู้. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
แก้วใจ สีมาคาม. (2567). ครูโรงเรียนบ้านขาม. สัมภาษณ์. 21 กรกฎาคม.
ณัฐนิชา ดานะ. (2567). รองผู้อำนวยการโรงเรียนอนุบาลบ้านม่วง. สัมภาษณ์. 22 กรกฎาคม.
แดนไพร สีมาคาม. (2567). ผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านขาม. สัมภาษณ์. 21 กรกฎาคม.
ทนงศักดิ์ โพธิ์เกตุ. (2564). รูปแบบการบริหารเพื่อพัฒนาสู่โรงเรียนคุณภาพของโรงเรียนบ้านดอนแยง สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 4. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 6(1), 34-51.
ไทยพีบีเอส. (2567). ผลสอบ PISA 2022 เด็กไทยคะแนนต่ำสุดตั้งแต่เข้าร่วมการประเมิน. สืบค้นจาก https://www.thaipbs.or.th/news.
นิภาพร คนเพียร. (2567). ครูโรงเรียนอนุบาลบ้านม่วง. สัมภาษณ์. 22 กรกฎาคม.
นิรัช เพชรพรรณ, วัลนิกา ฉลากบาง และ อภิสิทธิ์ สมศรีสุข. (2566). การศึกษาความต้องการจำเป็นในการพัฒนาโรงเรียนคุณภาพของชุมชน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 7(10), 25–34.
นิรัช เพชรพรรณ. (2567). กลยุทธ์การพัฒนาโรงเรียนคุณภาพของชุมชน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร).
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). หลักการวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สุวิริยาสาส์น.
บุญส่ง องอาจ, เกรียงศักดิ์ ศรีสมบัติ และ คันธทรัพย์ ชมพูพาทย์. (2565). องค์ประกอบของโรงเรียนคุณภาพและปัจจัยที่ส่งผลต่อการเป็นโรงเรียนคุณภาพสำหรับสถานศึกษาขนาดเล็กของรัฐ. วารสารรัชต์ภาคย์, 16(46), 544-559.
พงศกร โมงขุนทด. (2560). ปัจจัยที่ส่งผลต่อคุณภาพผู้เรียนในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 6. (ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช).
พรสุดา หลักคำ และ เสาวนี สิริสุขศิลป์. (2566). โมเดลสมการโครงสร้างสมรรถนะของผู้บริหารในวิถีปกติใหม่ที่ส่งผลต่อโรงเรียนคุณภาพ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาในกลุ่มจังหวัดร้อยแก่นสารสินธุ์. วารสารการวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 29(2), 164–179.
ศุลีพร พึ่งมี, อัญชนา พานิช และ อภิชาติ เลนะนันท์. (2564). รูปแบบการบริหารโรงเรียนคุณภาพประจำตำบลของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาประจวบคีรีขันธ์ เขต 1. วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 9(36), 61–71.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2567). เกณฑ์การประเมินความพร้อม โรงเรียนคุณภาพ ตามนโยบาย “1 อำเภอ 1 โรงเรียนคุณภาพ” สำหรับผู้รับผิดชอบโครงการระดับสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา. สืบค้นจาก https://web.kalasin3.go.th/web/news_file/p79716692307.pdf.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ. (2561). สภาพและปัจจัยการเสริมสร้างวินัยในสถานศึกษาระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานในบริบทของประเทศไทย. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.
สุภางค์ จันทวานิช. (2553). ทฤษฎีสังคมวิทยา. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อธิพงษ์ เพชรสุทธิ์. (2566). รูปแบบการบริหารโรงเรียนคุณภาพในจังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสารวิทยาลัยนครราชสีมา สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 17(1), 264–283.
อุษณีย์ สีแก้วตู้. (2561). โมเดลสมการโครงสร้างทักษะของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 ที่ส่งผลต่อโรงเรียนคุณภาพ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 2. (ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยขอนแก่น).
Hoy, W.K. & Miskel, C. G. (2008). Educational administration: Theory, research, and Practice. (8th ed.). New York: McGraw-Hill.
Sammons, P., Hillman, J., & Mortimore, P. (1995). Key characteristics of effective schools. A review of school effectiveness research. London: Institute of Education.
Somprach, K., Prasertcharoensuk, T., & Tang, K.N. (2016). Factor affecting the effectiveness of Thai secondary world class standard school. International Journal of Learning and Teaching, 8(1), 20-29.
UNESCO. (2020). Education in a post-COVID world: Nine ideas for public action. Retrieved from https://unesdoc.unesco.org.
World Population Review. (2024). Education rankings by country 2024. Retrieved from https://worldpopulationreview.com/country-rankings/education-rankings-by-country.
