แนวทางการดำเนินงานแนะแนวตามหลักอริยสัจ 4 ของโรงเรียนขนาดเล็ก กลุ่มเครือข่ายพัฒนาคุณภาพการศึกษานบพิตำ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 4
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาสภาพการดำเนินงานแนะแนวของโรงเรียนขนาดเล็ก กลุ่มเครือข่ายพัฒนาคุณภาพการศึกษานบพิตำ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 4 (2) ศึกษาแนวทางการดำเนินงานแนะแนวตามหลักอริยสัจ 4 ของโรงเรียนขนาดเล็ก (3) นำเสนอแนวทางการดำเนินงานแนะแนวตามหลักอริยสัจ 4 ของโรงเรียนขนาดเล็ก เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บรวบรวมข้อมูลโดยการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้เกี่ยวข้อง 15 คน การสัมภาษณ์เชิงลึกผู้เชี่ยวชาญเพื่อร่างแนวทาง 5 คน และสนทนากลุ่มผู้ทรงคุณวุฒิ 7 คน เพื่อประเมินความเป็นไปได้ ความเหมาะสม และความเป็นประโยชน์ วิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพโดยการวิเคราะห์เนื้อหา การสนทนา และนำมาเขียนเชิงพรรณนา ผลการศึกษาพบว่า 1) สภาพการดำเนินงานแนะแนวของโรงเรียนขนาดเล็ก พบว่า การดำเนินงานแนะแนวของโรงเรียนมีการดำเนินงานตามกรอบและแผนงานที่วางไว้อย่างเป็นระบบ แต่ยังขาดบุคลากรที่มีความเชี่ยวชาญ เครื่องมือที่มีประสิทธิภาพ และการสนับสนุนจากผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้อง ซึ่งแนะแนวประกอบด้วยขอบข่ายการแนะแนว 5 บริการ ดังนี้ (1) บริการเก็บรวบรวมข้อมูลรายบุคคล (2) บริการสารสนเทศ (3) บริการให้คำปรึกษา (4) บริการจัดวางตัวรายบุคคล (5) บริการติดตามผล 2) แนวทางการดำเนินงานแนะแนวตามหลักอริยสัจ 4 ของโรงเรียนขนาดเล็ก มีแนวทางปฏิบัติดังนี้ (1) กำหนดเป้าหมาย กลยุทธ์ และแผนพัฒนาระบบการแนะแนวในโรงเรียน (2) การจัดระบบบริหารและระบบข้อมูลสารสนเทศเพื่อระบบการแนะแนวในโรงเรียน (3) การดำเนินงานตามระบบแนะแนวในโรงเรียน (4) การนิเทศ ติดตาม และประเมินผลการดำเนินงานตามระบบการแนะแนวในโรงเรียน (5) การรายงานผลการดำเนินงานตามระบบการแนะแนวในโรงเรียน (6) การพัฒนาระบบการแนะแนวในโรงเรียนอย่างต่อเนื่องและยั่งยืน โดยประยุกต์หลักอริยสัจ 4 ในการดำเนินงาน 3) แนวทางการดำเนินงานแนะแนวตามหลักอริยสัจ 4 ของโรงเรียนขนาดเล็ก พบว่า เหมาะสม เป็นไปได้ เป็นประโยชน์ในการดำเนินงานแนะแนวตามหลักอริยสัจ 4 ของโรงเรียนขนาดเล็ก
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2553). แนวทางการจัดกิจกรรมแนะแนวตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2559). ระบบการแนะแนวในโรงเรียน. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมชนสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 และมาตรฐานการเรียนรู้และตัวชี้วัดฯ (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กฤตวรรณ คำสม. (2557). การแนะแนวเบื้องต้น. อุดรธานี: มหาวิทยาลัยราชภัฎอุดรธานี.
คมเพชร ฉัตรศุภกุล. (2529). การแนะแนวเบื้องต้น. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.
ปทุม มหาปราบ. (2557). การศึกษาปัญหาและแนวทางแก้ไขปัญหาการบริหารงานแนะแนวในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 1. วารสารวิจัยราชภัฏกรุงเก่า สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 1(1), 37–45.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2550). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ศิริพล เจียมประกอบ. (2566). ผลของการใช้กิจกรรมแนะแนวตามหลักอริยสัจ 4 เพื่อพัฒนาสัมพันธภาพที่ดี ระหว่างเพื่อนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4-6 โรงเรียนบ้านเขาล้อ (เขาล้อประชาชนูทิศ). (ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช).
สมชาย ธัญธนกุล, ประจักษ์ สายแสง และ พระมหาสายัณห์ เปมสีโล. (2562). การแนะแนวในพระพุทธศาสนา : วิเคราะห์พระสุตตันตปิฎก. วารสารนิสิตวัง, 21(1), 1–12.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 4. (2566). แผนปฏิบัติการประจำปีงบประมาณ พ.ศ.2566. สืบค้นจาก https://drive.google.com/file/d/1-8iym4CurLZtLKLwJFf03MkMao79VeJ9/view.
อมรรัตน์ คำหอม, ยงยุทธ ยะบุญธง และ ชูชีพ พุทธประเสริฐ. (2561). การพัฒนาคุณภาพการบริหารจัดการงานแนะแนวในโรงเรียนการศึกษาภาคบังคับ เครือข่ายพัฒนาคุณภาพการศึกษาสะเมิง 3 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงใหม่ เขต 2. วารสารวิชาการบัณฑิตวิทยาลัยสวนดุสิต, 14(2), 75-89.
Halik, A., & Hanafie Das, S. W. (2020). The Implementation of Quality Control Management for Student Guidance in Man 1 Parepare. MADANIA, 24(1), 49-60.
