การประยุกต์ใช้หลักการทรงงานข้อที่ 1 “ศึกษาข้อมูลอย่างเป็นระบบ” ในการพัฒนาความตระหนักรู้ของมนุษย์
คำสำคัญ:
การประยุกต์ใช้, หลักการทรงงานข้อที่ 1, ศึกษาข้อมูลอย่างเป็นระบบ, ความตระหนักรู้บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มุ่งนำเสนอการตีความและการประยุกต์ใช้หลักการทรงงานข้อที่ 1 “ศึกษาข้อมูลอย่างเป็นระบบ” ในมิติของการพัฒนาความตระหนักรู้ของมนุษย์ โดยขยายความหมายของ “ข้อมูล” จากข้อมูลภายนอกไปสู่ “ข้อมูลภายใน” ได้แก่ ความคิด อารมณ์ ความรู้สึก และปฏิกิริยาทางจิต บทความใช้แนวทางการวิเคราะห์เชิงปรัชญาและการสังเคราะห์ข้ามศาสตร์ เพื่ออธิบายความสัมพันธ์ระหว่างข้อมูลภายในกับกระบวนการรับรู้ของมนุษย์ และเสนอ “กระบวนการพัฒนาความตระหนักรู้” ที่ประกอบด้วย การสังเกตอย่างเป็นระบบการตระหนักรู้ และการปรับเปลี่ยน อันนำไปสู่การพัฒนาตนเองอย่างต่อเนื่อง บทความนี้ใช้วิธีการวิเคราะห์เอกสารร่วมกับการสังเคราะห์แนวคิดเชิงปรัชญาจากเอกสารปฐมภูมิและทุติยภูมิที่เกี่ยวข้องกับหลักการทรงงาน ปรากฏการณ์วิทยา พุทธปรัชญา และทฤษฎีการเรียนรู้ร่วมสมัย ผลการสังเคราะห์ชี้ให้เห็นว่า การศึกษาข้อมูลอย่างเป็นระบบในระดับลึกมิได้จำกัดอยู่เพียงการรวบรวมข้อมูลเชิงประจักษ์จากภายนอก หากแต่เป็นการเรียนรู้ที่จะสังเกตข้อมูลของจิตอย่างต่อเนื่องและไม่ลำเอียง ซึ่งเป็นรากฐานของความตระหนักรู้และการพัฒนามนุษย์อย่างแท้จริง บทความนี้จึงเสนอกรอบแนวคิดที่เชื่อมโยงศาสตร์พระราชากับการพัฒนาภายในของมนุษย์ในศตวรรษที่ 21
เอกสารอ้างอิง
ชัญญานุช โมราศิลป์ และทักษญา สง่าโยธิน. (2562). แนวทางการน้อมนำหลักการทรงงานของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร ไปใช้ในการปฏิบัติงานขององค์กรธุรกิจ. Humanities social sciences and arts, 12(1), 710-735.
เมธา หริมเทพาธิป. (2559). การศึกษาตามหลักปรัชญาหลังนวยุคนิยมสายกลาง: วิเคราะห์จากหลักการทรงงานของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรภูมิพลอดุลเดช รัชกาลที่ 9. วารสารศึกษาศาสตร์ มมร, 4(1), 120-132.
วิศิษฐ์ ฤทธิบุญไชย. (2561). การปรับใช้หลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงที่มีผลต่อการพัฒนาคุณภาพชีวิตของนักศึกษาในจังหวัดนครปฐม. วารสารสังคมศาสตร์วิจัย, 9(2), 287-302.
สํานักงานคณะกรรมการพิเศษเพื่อประสานงานโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดําริ (สํานักงาน กปร.). (2555). จอมปราชญ์แห่งการพัฒนา หลักการทรงงาน. กรุงเทพฯ: อมรินทร์พริ้นติ้ง แอนด์พับลิชชิ่ง จํากัด.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2554). เรียนรู้หลักการทรงงานในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สุเมธ ตันติเวชกุล, ดร., (2554). การทรงงานพัฒนาประเทศของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
Brown, K. W., & Ryan, R. M. (2003). The benefits of being present: Mindfulness and its role in psychological well-being. Journal of Personality and Social Psychology, 84(4), 822–848.
Husserl, E. (2002). Ideas for a pure phenomenology and phenomenological philosophy (F. Kersten, Trans.). Kluwer Academic Publishers. (Original work published 1913)
Kabat-Zinn, J. (1994). Wherever you go, there you are: Mindfulness meditation in everyday life. New York: Hyperion.
Kahneman, D. (2011). Thinking, fast and slow. New York: Farrar, Straus and Giroux.
Kolb, D. A. (1984). Experiential learning: Experience as the source of learning and development. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.
Mezirow, J. (1991). Transformative dimensions of adult learning. San Francisco, CA: Jossey-Bass.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารสถาบันพอดี
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
