การบริหารธุรกิจบนพื้นฐานของอธิษฐานบารมี

ผู้แต่ง

  • สิรินทร์ กันยาวิริยะ บริษัท ล.ธนวงศ์ (1997) จำกัด
  • ชิสา กันยาวิริยะ บริษัท ล.ธนวงศ์ (1997) จำกัด

คำสำคัญ:

ธุรกิจ, การบริหาร, อธิษฐานบารมี

บทคัดย่อ

          บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาวิเคราะห์และสังเคราะห์แนวคิด “อธิษฐานบารมี” ในพุทธปรัชญาเถรวาท และประยุกต์เป็นกรอบเชิงแนวคิดสำหรับการบริหารธุรกิจในบริบทสังคมและเศรษฐกิจร่วมสมัย โดยอธิบายสถานะของอธิษฐานบารมีในฐานะพลังแห่งความตั้งมั่นทางจริยธรรมที่ทำหน้าที่เป็นทุนทางคุณค่าและกลไกกำกับเชิงระบบขององค์กร วิธีการศึกษาใช้การศึกษาเชิงเอกสารและการวิเคราะห์เชิงปรัชญา ครอบคลุมคัมภีร์พระพุทธศาสนา งานวิชาการด้านภาวะผู้นำ จริยศาสตร์ธุรกิจ และทฤษฎีการจัดการสมัยใหม่ เพื่อเชื่อมโยงมิติภายในของมนุษย์กับโครงสร้างและกระบวนการบริหารในระดับองค์กร

          ผลการศึกษาพบว่า อธิษฐานบารมีสามารถขยายจากคุณธรรมเชิงปัจเจกไปสู่ระดับวัฒนธรรมองค์กรและระบบการกำกับดูแล ผ่านพัฒนาการสามระดับ ได้แก่ บารมี อุปบารมี และปรมัตถบารมี ซึ่งสอดคล้องกับการยกระดับเป้าหมายของธุรกิจจากการมุ่งผลกำไรไปสู่การสร้างคุณค่าและความยั่งยืนในระดับสังคม บทความเสนอองค์ความรู้ใหม่ในรูปแบบโมเดลเชิงบูรณาการ A.D.H.I.T.T.H.A.N.A. เพื่อเป็นกรอบเชิงปฏิบัติในการพัฒนานโยบายและระบบการบริหารที่ผสานประสิทธิภาพทางเศรษฐกิจกับความชอบธรรมทางศีลธรรมในระยะยาว

เอกสารอ้างอิง

พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2544). พุทธธรรม. กรุงเทพฯ: มูลนิธิพุทธธรรม.

พระอธิการสุรพล. (2565). ภาวะผู้นำเชิงพุทธและขันติธรรม. วารสารวนัมฎองแหรกพุทธศาสตรปริทรรศน์, 16(2), 23–34.

ภัทร์ระพี วารีดี. (2565). ภาวะผู้นำทางจิตวิญญาณในองค์กร. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

มะสุกรี ตายะกาเร็ง. (2564). แนวคิดภาวะผู้นำเชิงบารมีในพระพุทธศาสนา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

สุภาพร พรมเถื่อน. (2554). การศึกษาแนวคิดเรื่องอธิษฐานบารมีในคัมภีร์พระพุทธศาสนาเถรวาท. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

Carroll, A. B., & Brown, J. A. (2018). Corporate social responsibility: A review of current concepts. research and issues Business & Society, 57(1), 7–23.

Drucker, P. F. (1974). Management: Tasks, responsibilities, practices. New York, NY: Harper Business.

Fayol, H. (1949). General and Industrial Management. Sir Isaac Pitman & Sons.

Harvey, P. (2013). An introduction to Buddhism: Teachings, history and practices (2nd ed.). Cambridge: Cambridge University Press.

Kast, F. E., & Rosenzweig, J. E. (1972). General systems theory: Applications for organization and management. Academy of Management Journal, 15(4), 447–465.

Mayo, E. (1933). The human problems of an industrial civilization. New York, NY: Macmillan.

Mintzberg, H. (2009). Managing. San Francisco, CA: Berrett-Koehler Publishers.

Porter, M. E. (1985). Competitive advantage: Creating and sustaining superior performance. New York, NY: Free Press.

Qirem, I. A. E., et al. (2023). The impact of sustainability accounting on financial reporting quality. Journal of Logistics, Informatics and Service Science, 10(4), 62–71.

Robbins, S. P., & Coulter, M. (2018). Management (14th ed.). Harlow: Pearson Education.

Taylor, F. W. (2012). The principles of scientific management [Kindle edition]. Dover Publications. (Original work published 1911)

Zsolnai, L. (2011). Spirituality and business: An interdisciplinary overview. Society and Economy, 34(3), 489–514.

Bodhi, B. (2005). In the Buddha’s words: An anthology of discourses from the Pali Canon. Boston, MA: Wisdom Publications.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

04/09/2026

รูปแบบการอ้างอิง

กันยาวิริยะ ส. ., & กันยาวิริยะ ช. (2026). การบริหารธุรกิจบนพื้นฐานของอธิษฐานบารมี. วารสารสถาบันพอดี, 3(1), 40–53. สืบค้น จาก https://so16.tci-thaijo.org/index.php/IS-J/article/view/3659