การประยุกต์ใช้หลักการทรงงานข้อที่ 22 : ความเพียร

บทคัดย่อ

          บทความนี้มุ่งศึกษาการประยุกต์ใช้หลักการทรงงานข้อที่ 22 เรื่อง “ความเพียร” ในฐานะหลักปรัชญาแห่งการทำงานและการดำเนินชีวิตตามแนวทางศาสตร์พระราชา โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. วิเคราะห์แนวคิดและสาระของ “ความเพียร” ตามหลักการทรงงานในเชิงปรัชญา 2. วิเคราะห์การประยุกต์ใช้หลักความเพียรในชีวิตและการทำงาน ผลการศึกษาพบว่า ความเพียรตามแนวพระราชดำริมิใช่การเร่งรัดหรือดิ้นรน แต่คือ “การทำอย่างมีสติ ปัญญา และความต่อเนื่อง” จนเกิดความสมดุลระหว่างการกระทำและจิตใจ การวิเคราะห์เชิงปรัชญาเปรียบความเพียรกับ “สัมมาวายามะ” ในพุทธธรรม ซึ่งมุ่งเพียรละอกุศลและสร้างกุศลอย่างต่อเนื่อง โดยได้สังเคราะห์ “กระบวนการ PERSEVERE (9 ขั้นตอน)” เพื่อแปลงความเพียรให้เป็นกระบวนการพัฒนา และนำเสนอ “โมเดล P.E.A.R.” (Patience & Presence, Empathetic Endeavor, Analytical Action, Reflective Renewal) เพื่อแสดงโครงสร้างภายในของความเพียรในเชิงปัญญา ผลการสังเคราะห์ชี้ให้เห็นว่า ความเพียรคือพลวัตแห่งปัญญา (Dynamic Wisdom) ที่หลอมรวมภาวะรู้ ภาวะทำ และภาวะสะท้อนเข้าด้วยกัน ส่งผลให้บุคคล องค์กร และสังคมพัฒนาได้อย่างยั่งยืนจากภายใน อันเป็นหัวใจของศาสตร์พระราชาที่ทรงใช้เป็นแนวทางแห่งการพัฒนาและการดำรงชีวิตอย่างมั่นคงและสมดุล