แนวทางพัฒนาอุตสาหกรรมป้องกันประเทศภาย ใต้ยุทธศาสตร์ชาติ:กรณีศึกษาอุตสาหกรรมต่อ เรือของไทย

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลการดำเนินงานตามยุทธศาสตร์ชาติ (พ.ศ.๒๕๖๑ -  ` ๒๕๘๐) ในส่วนที่เกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมป้องกันประเทศ วิเคราะห์สภาพปัจจุบันของอุตสาหกรรมต่อเรือไทย และเสนอแนวทางการพัฒนาให้สอดคล้องกับเป้าหมายยุทธศาสตร์ชาติ โดยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยศึกษาข้อมูลจากเอกสารและการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้บริหารระดับสูงจากอู่ต่อเรือทั้งภาครัฐ รัฐวิสาหกิจ และเอกชน ข้อมูลทั้งหมดได้รับการตรวจสอบความน่าเชื่อถือและนำมาสังเคราะห์ด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา จากนั้นใช้เทคนิค TOWS Matrix เพื่อวิเคราะห์และพัฒนาแนวทางพัฒนาอุตสาหกรรมต่อเรือในบริบทของอุตสาหกรรมป้องกันประเทศภายใต้ยุทธศาสตร์ชาติ

         ผลการวิจัยพบว่า ในภาพรวมดัชนีความแข็งแกร่งของกำลังทหารมีแนวโน้มบรรลุเป้าหมาย แต่อัตราการผลิตเรือรบภายในประเทศกลับลดลงและขาดความต่อเนื่องเมื่อเทียบกับอดีต แม้ไทยจะมีจุดแข็งด้านการผลิตเรือตรวจการณ์ที่มีคุณภาพสูง แต่ยังมีจุดอ่อนเรื่องห่วงโซ่อุปทานยังไม่แข็งแรงและต้องพึ่งพาการนำเข้าวัสดุรวมถึงเทคโนโลยีหลักจากต่างประเทศ งานวิจัยนี้ได้เสนอแนวทางการพัฒนา ๓ ระยะ ได้แก่ ๑) ระยะเร่งด่วน ประกอบด้วย การส่งเสริมการวิจัยเทคโนโลยีทางทะเล เช่น ระบบไร้คนขับทางทะเล และการผลักดันนโยบาย Offset ให้ภาคเอกชนมีส่วนร่วมกำหนดเงื่อนไข ๒) ระยะกลาง ประกอบด้วย การต่อเรือภายในประเทศตามแผนความต้องการระยะยาวเพื่อสร้างอุปสงค์ที่แน่นอนและการขยายตลาดสู่ต่างประเทศ ๓) ระยะยาว ประกอบด้วย การสร้างระบบนิเวศอุตสาหกรรมและห่วงโซ่อุปทานที่ยั่งยืน การใช้แบบเรือมาตรฐานทางทหาร และการจัดหลักสูตรพัฒนาบุคลากรเฉพาะทางร่วมกับอู่เรือเอกชน อันจะนำไปสู่การพึ่งพาตนเองด้านความมั่นคงทางทะเลและยกระดับการแข่งขันในระดับสากลได้อย่างยั่งยืน