การรับรู้การทุจริตในบริบทเศรษฐกิจการเมือง: การวิเคราะห์เชิงนโยบายจากดัชนีการรับรู้การทุจริตของเดนมาร์กและประเทศไทย

บทคัดย่อ

บทความนี้มุ่งศึกษาและวิเคราะห์การรับรู้การทุจริตในบริบทเศรษฐกิจการเมือง โดยมุ่งอธิบายความแตกต่างของระดับการรับรู้การทุจริตระหว่างประเทศเดนมาร์กและประเทศไทย การศึกษาพิจารณาการรับรู้การทุจริตในฐานะปรากฏการณ์เชิงโครงสร้างที่เชื่อมโยงกับการใช้อำนาจรัฐ การกำหนดนโยบายสาธารณะ และการจัดสรรทรัพยากร ภายใต้คุณภาพของสถาบันทางการเมืองและระบบการบริหารภาครัฐ การศึกษานี้ใช้การวิเคราะห์ข้อมูลทุติยภูมิ (secondary data analysis) จากดัชนีการรับรู้การทุจริต (Corruption Perceptions Index: CPI) ขององค์กรเพื่อความโปร่งใสนานาชาติ (Transparency International) ร่วมกับการวิเคราะห์เชิงนโยบาย โดยพิจารณาบริบททางเศรษฐกิจ การเมือง และสังคมของทั้งสองประเทศ

            ผลการศึกษาพบว่า ประเทศเดนมาร์กมีระดับการรับรู้การทุจริตต่ำอย่างต่อเนื่อง ซึ่งสะท้อนความเข้มแข็งของหลักนิติธรรม ระบบประชาธิปไตยแบบรัฐสภา กลไกตรวจสอบถ่วงดุลที่มีประสิทธิภาพ และบรรทัดฐานทางสังคมที่ไม่ยอมรับการแสวงหาประโยชน์โดยมิชอบ ปัจจัยดังกล่าวช่วยสร้างความเชื่อมั่นต่อสถาบันของรัฐและเสริมเสถียรภาพทางเศรษฐกิจในระยะยาว ในทางตรงกันข้าม ประเทศไทยยังเผชิญข้อจำกัดเชิงโครงสร้างในระบบเศรษฐกิจการเมือง โดยเฉพาะความโปร่งใสในการใช้อำนาจดุลยพินิจ ประสิทธิภาพของระบบราชการ และความเชื่อมั่นต่อกลไกการกำกับดูแลของรัฐ ซึ่งส่งผลให้การทุจริตถูกมองเป็นความเสี่ยงเชิงระบบ การศึกษานี้ชี้ให้เห็นว่า การวิเคราะห์การรับรู้การทุจริตผ่านกรอบเศรษฐกิจการเมืองและดัชนีการรับรู้การทุจริตช่วยให้เข้าใจพลวัตเชิงโครงสร้างของปัญหาการทุจริต และสะท้อนความสำคัญของการพัฒนาคุณภาพสถาบันของรัฐ ความโปร่งใสในการบริหารภาครัฐ และการเสริมสร้างบรรทัดฐานทางสังคมที่ไม่ยอมรับการทุจริต เพื่อสนับสนุนการยกระดับธรรมาภิบาลและการกำหนดนโยบายต่อต้านการทุจริตอย่างยั่งยืนในระยะยาว