การพัฒนาความสามารถการเขียนเรื่องตามจินตนาการ และความคิดสร้างสรรค์ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน ร่วมกับแบบฝึกการเขียนเรื่องจากภาพ

ผู้แต่ง

  • วัชรา ปานแก้ว สาขาวิชาภาษาไทย มหาวิทยาลัยนเรศวร
  • อ้อมธจิต แป้นศรี สาขาวิชาภาษาไทย มหาวิทยาลัยนเรศวร

คำสำคัญ:

การเขียนเรื่องตามจินตนาการ, ความคิดสร้างสรรค์, การจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน, แบบฝึกการเขียนเรื่องจากภาพ

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สร้างและหาประสิทธิภาพของแบบฝึกการเขียนเรื่องจากภาพร่วมกับการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ตามเกณฑ์ 80/80 2) เปรียบเทียบความสามารถการเขียนเรื่องตามจินตนาการของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ก่อนเรียนและหลังเรียนด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานร่วมกับแบบฝึกการเขียนเรื่องจากภาพ และ 3) เปรียบเทียบความคิดสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ก่อนเรียนและหลังเรียนด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานร่วมกับแบบฝึกการเขียนเรื่องจากภาพ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 จำนวน 20 คน จาก 2 โรงเรียน ประกอบด้วยนักเรียนโรงเรียนบ้านท่าไม้งาม จำนวน 9 คน และนักเรียนโรงเรียนวัดบึงบอน จำนวน 11 คน ซึ่งได้มาจากการสุ่มแบบกลุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย 1) แผนการจัดการเรียนรู้วิชาภาษาไทย จำนวน 6 แผน ผลการประเมินมีความเหมาะสม ระดับมากที่สุด ( equation= 4.89, S.D. = 0.66) 2) แบบฝึกการเขียนเรื่องจากภาพ 3) แบบทดสอบวัดความสามารถการเขียนเรื่องตามจินตนาการ มีค่าความยาก ระหว่าง 0.63–0.76 ค่าอำนาจจำแนก ระหว่าง 0.56–0.60 และค่าความเชื่อมั่น เท่ากับ 0.78 และ 4) แบบทดสอบวัดความคิดสร้างสรรค์ มีค่าความยาก ระหว่าง 0.40–0.70 ค่าอำนาจจำแนก ระหว่าง 0.30–0.40 และค่าความเชื่อมั่น เท่ากับ 0.78 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าทีสำหรับกลุ่มตัวอย่างที่ไม่เป็นอิสระจากกัน

ผลการวิจัยพบว่า 1) การสร้างและหาประสิทธิภาพของแบบฝึกการเขียนเรื่องจากภาพด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 มีประสิทธิภาพ เท่ากับ 87.74/90.96 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนด คือ 80/80 2) นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 มีความสามารถการเขียนเรื่องตามจินตนาการหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 3) นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 มีความคิดสร้างสรรค์หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

เอกสารอ้างอิง

กมลชนก สุขสุวรรณ์. (2559). การพัฒนาแบบฝึกทักษะการเขียนเรื่องจากภาพเพื่อส่งเสริมทักษะการเขียนเรื่องจากภาพของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4–6. การศึกษาอิสระ กศ.ม. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลาง กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

จักรพันธ์ สีหานาถ. (2559). การพัฒนาความสามารถทางการเขียนเชิงสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ตามแนวคิดการเสริมศักยภาพการเรียนด้วยเทคนิคการใช้คำถามแบบกระตุ้นให้คิดและแผนผังความคิด. วิทยานิพนธ์ กศ.ม. ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.

ธัญญรัตน์ จันทร์แสง, วนิดา ผาระนัด และภูษิต บุญทองเถิง. (2568). การพัฒนาทักษะการเขียนตามจินตนาการของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โดยใช้กิจกรรมการเขียนเชิงสร้างสรรค์ประกอบชุดฝึกทักษะ. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 19(3), 552–561.

บุญชม ศรีสะอาด. (2545). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.

พรนภา บุญสุริวงศ์. (2566). การพัฒนาความสามารถด้านการเขียนเรื่องตามจินตนาการของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบซินเนคติกส์ร่วมกับผังกราฟิก. การค้นคว้าอิสระ กศ.ม. พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร.

ภิญญาภัสส์ ทิพย์โยธา. (2562). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้การเขียนเชิงสร้างสรรค์โดยใช้แผนผังความคิด กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วิทยานิพนธ์ ค.ม. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.

มานพ ชาชิโย และวาสนา ชาชิโย. (2567). ผลการใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานเพื่อส่งเสริมทักษะการคิดอย่างมีวิจารณญาณ. Journal of Inclusive and Innovative Education, 8(3), 97–106.

โรงเรียนบ้านท่าไม้งาม. (2567). รายงานการประเมินตนเองของสถานศึกษา ปีการศึกษา 2567. พิษณุโลก: โรงเรียนบ้านท่าไม้งาม.

สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ องค์การมหาชน. (2567). รายงานข้อค้นพบการใช้ภาษาไทยของนักเรียนจากการทดสอบ O-NET ด้วยรูปแบบข้อสอบอัตนัย ชั้น ป.6 ปีการศึกษา 2567. เข้าถึงได้จากhttps://www.niets.or.th/th/content/view/26549 10 ตุลาคม 2568.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2550). แนวทางการจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ: การจัดการเรียนรู้แบบใช้ปัญหาเป็นฐาน. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

อภิรักษ์ บุญนะ. (2565). การพัฒนาทักษะการเขียนเรื่องตามจินตนาการและสร้างสรรค์ด้วยการจัดการเรียนการสอนแบบประสบการณ์ร่วมกับเทคนิคการสร้างสรรค์งานเขียนแบบสตอรีไลน์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. การค้นคว้าอิสระ กศ.ม. พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร.

อำภา จักรวาลสดใส. (2564). ปัญหาและแนวทางการสอนการเขียนของนักเรียนระดับประถมศึกษา. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

Amabile, T. M. (1996). Creativity in context: Update to the social psychology of creativity. Boulder: Westview Press.

Barrows, H. S., & Tamblyn, R. M. (1980). Problem-based learning: An approach to medical education. New York: Springer.

Guilford, J. P. (1967). The nature of human intelligence. New York: McGraw-Hill.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-08-31

รูปแบบการอ้างอิง

ปานแก้ว ว., & แป้นศรี อ. (2026). การพัฒนาความสามารถการเขียนเรื่องตามจินตนาการ และความคิดสร้างสรรค์ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน ร่วมกับแบบฝึกการเขียนเรื่องจากภาพ. วารสารวิชาการหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 18(52), 79–91. สืบค้น จาก https://so16.tci-thaijo.org/index.php/jci/article/view/3863