การพัฒนาความสามารถการฟังและการพูดคำศัพท์ภาษาอังกฤษที่ใช้ในชีวิตประจำวัน โดยใช้การสอนแบบตอบสนองด้วยท่าทาง สำหรับเด็กอนุบาล

ผู้แต่ง

  • พิริยาภรณ์ วิทยานันท์ นักศึกษาระดับปริญญาโท สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์
  • ลิสรา จิตรชญาวณิช รองศาสตราจารย์ ดร., สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์
  • ดุษฎี อุปการ อาจารย์ ดร., สาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์

คำสำคัญ:

การสอนแบบตอบสนองด้วยท่าทาง , คำศัพท์ภาษาอังกฤษ , ความสามารถในการฟังและการพูด

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาแผนการจัดประสบการณ์เรียนรู้ในการส่งเสริมความสามารถการฟังและการพูดคำศัพท์ภาษาอังกฤษที่ใช้ในชีวิตประจำวัน โดยใช้การสอนแบบตอบสนองด้วยท่าทางสำหรับเด็กอนุบาล 2) ศึกษาผลของการจัดประสบการณ์การเรียนรู้โดยใช้การสอนแบบตอบสนองด้วยท่าทางที่มีต่อความสามารถการฟังคำศัพท์ภาษาอังกฤษที่ใช้ในชีวิตประจำวันสำหรับเด็กอนุบาล และ 3) ศึกษาผลของการจัดประสบการณ์การเรียนรู้โดยใช้การสอนแบบตอบสนองด้วยท่าทางที่มีต่อความสามารถการพูดคำศัพท์ภาษาอังกฤษที่ใช้ในชีวิตประจำวันสำหรับเด็กอนุบาล ประชากร คือ เด็กอนุบาล 3 จำนวน 180 คน โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ ปีการศึกษา 2568 กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนอนุบาล 3/3 จำนวน 30 คน ได้มาจากการสุ่มแบบกลุ่ม โดยใช้ห้องเรียนเป็นหน่วยสุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แผนการจัดประสบการณ์การเรียนรู้ แบบประเมินความเหมาะสมของแผนการจัดประสบการณ์การเรียนรู้ แบบวัดความสามารถการฟังคำศัพท์ภาษาอังกฤษที่ใช้ในชีวิตประจำวัน แบบวัดความสามารถการพูดคำศัพท์ภาษาอังกฤษที่ใช้ในชีวิตประจำวัน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าทีแบบกลุ่มสัมพันธ์กัน

       ผลการวิจัยพบว่า

  1. แผนการจัดประสบการณ์การเรียนรู้โดยใช้การสอนแบบตอบสนองด้วยท่าทางที่มีต่อความสามารถในการฟังและ การพูดคำศัพท์ภาษาอังกฤษที่ใช้ในชีวิตประจำวันสำหรับเด็กอนุบาล ในภาพรวมมีความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด ค่าเฉลี่ย เท่ากับ 4.56 และค่าความสอดคล้องของแผนการจัดประสบการณ์ มีค่าเฉลี่ยรวม 0.89
  2. คะแนนเฉลี่ยการฟังคำศัพท์ภาษาอังกฤษที่ใช้ในชีวิตประจำวัน โดยใช้การสอนแบบตอบสนองด้วยท่าทาง สำหรับเด็กอนุบาล หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
  3. คะแนนเฉลี่ยการพูดคำศัพท์ภาษาอังกฤษที่ใช้ในชีวิตประจำวัน โดยใช้การสอนแบบตอบสนองด้วยท่าทาง สำหรับเด็กอนุบาล หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). หลักสูตรการศึกษาปฐมวัย พุทธศักราช 2560. กรุงเทพฯ: สำนักพัฒนาหลักสูตรและนิเทศการศึกษา.

กุลยา ตันติผลาชีวะ. (2551). รูปแบบการเรียนการสอนปฐมวัยศึกษา. กรุงเทพฯ: มิตรสัมพันธ์กราฟฟิค.

นิติยา หอมชาลี. (2563). ผลการสอนแบบตอบสนองด้วยท่าทางที่มีต่อความสามารถในการสื่อสารภาษาอังกฤษในชีวิตประจำวันของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1. วิทยานิพนธ์ ค.ม. ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ในพระบรมราชูปถัมภ์.

พัชรภรณ์ ชนะชาญ. (2566). การจัดประสบการณ์ด้วยเทคนิคการสอนแบบตอบสนองด้วยท่าทางเพื่อส่งเสริมความสามารถด้านการฟังและการพูดภาษาอังกฤษของเด็กปฐมวัย. วิทยานิพนธ์ ค.ม. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.

พระมหาบัณฑิต ปณฺฑิโต ครองบัวบาน. (2567). ปัญหาการเรียนภาษาอังกฤษในศตวรรษที่ 21. วารสารธรรมเพื่อชีวิต, 30(1), 43-57.

รัตนา ปิ่นไพบูลย์. (2565). การพัฒนาด้านการเรียนรู้คำศัพท์ภาษาอังกฤษวิธีการสอนแบบตอบสนองด้วยท่าทาง (TPR) ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนบ้านหนอกจิกและโรงเรียนบ้านจันทิมา จังหวัดกำแพงเพชร. วิทยานิพนธ์ ศษ.ม. พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร.

ศุภราภรณ์ วงศ์ชัชวาลย์. (2559). การพัฒนาความรู้ด้านคำศัพท์ภาษาอังกฤษและความสามารถด้านการฟังภาษาอังกฤษโดยวิธีการสอนแบบตอบสนองด้วยท่าทาง (The Total Physical Response: TPR) ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนบ้านสบพลึง จังหวัดลำปาง. วิทยานิพนธ์ ศศ.ม. พะเยา: มหาวิทยาลัยพะเยา.

สุดารัตน์ กลำพบุตร. (2560). ผลการใช้วิธีสอนแบบตอบสนองด้วยท่าทางร่วมกับเพลงสำหรับเด็กเพื่อพัฒนาความสามารถในการฟังและการออกเสียงคำภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2. วิทยานิพนธ์ ค.ม. นครปฐม:มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนพัฒนาเด็กปฐมวัย พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.

Krashen, S. D. (1982). Principles and practice in second language acquisition. Oxford: Pergamon Press.

Larsen-Freeman, D. (2011). Techniques and principles in language teaching (3rd ed.). New York: Oxford University Press.

Lin, H. L., & Chiang, M. Y. (2018). The effects of Total Physical Response on young EFL learners’ vocabulary learning and retention. International Journal of English Language Teaching, 6(2), 12–25.

Richards, J. C., & Rodgers, T. S. (2001). Approaches and methods in language teaching (2nd ed.). New York: Cambridge University Press.

Rokni, S. J. A., & Karimi A. M. (2014). The effect of Total Physical Response on elementary EFL learners’ listening

comprehension. Journal of Language Teaching and Research, 5(4), 855–865.

Shin, J. K., & Crandall, J. A. (2013). Teaching reading and writing to young learners. In The Routledge handbook of teaching English to young learners. New York: Routledge.

Skinner, B. F. (1953). Science and Human Behavior. New York: Macmillan.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-01-18

รูปแบบการอ้างอิง

วิทยานันท์ พ., จิตรชญาวณิช ล., & อุปการ ด. (2026). การพัฒนาความสามารถการฟังและการพูดคำศัพท์ภาษาอังกฤษที่ใช้ในชีวิตประจำวัน โดยใช้การสอนแบบตอบสนองด้วยท่าทาง สำหรับเด็กอนุบาล . วารสารวิชาการหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 17(50), 135–143. สืบค้น จาก https://so16.tci-thaijo.org/index.php/jci/article/view/2644