Data Management and Information Technology Impacting the Digital Transformation of Personnel in Lan Hoi Subdistrict Administrative Organization Sukhothai Province
Main Article Content
Abstract
This research article aims to (1) examine the levels of data and information technology management among personnel of the Lan Hoi Subdistrict Administrative Organization in Sukhothai Province; (2) investigate the factors influencing their digital transformation; and (3) propose guidelines for data and information technology management to support this transformation. This research employed a mixed-methods approach, combining quantitative and qualitative research. Questionnaires and interviews were used as data collection tools. The quantitative sample consisted of 51 personnel from the Lan Hoi Subdistrict Administrative Organization, with data collected from all personnel and 10 key informants. The qualitative research was conducted using this method. Data analysis employed descriptive statistics, multiple regression analysis, and content analysis. The research results found that: (1) the levels of data management and information technology management among personnel of the Lan Hoi Subdistrict Administrative Organization in Sukhothai Province were overall high; (2) the factors affecting data management in the context of digital transformation in the Lan Hoi Subdistrict Administrative Organization included variables related to data storage and maintenance, as well as data access and utilization, which together had a predictive power of 99.70 percent with statistical significance at the .05 level; (3) guidelines for managing data and information technology indicated that the organization is in the process of adapting to digital government by using technology to support core tasks, thereby increasing the efficiency of public services. However, the data system remains fragmented, lacks connectivity, and faces limitations in terms of budget, infrastructure, and the digital skills of personnel. Therefore, it is necessary to create a central database, develop infrastructure, and enhance the capabilities of personnel to ensure that the transition is sustainable and cohesive within the organization.
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กนกพร พลคชา. (2566). การเปลี่ยนแปลงกระบวนการทำงานด้วยเทคโนโลยีดิจิทัล กรณีศึกษา องค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรปราการ. (รัฐศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์).
เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2562). การบริหารภาครัฐในยุคดิจิทัล. กรุงเทพฯ: ซัคเซสมีเดีย.
จันทร์จิรา เหลาราช. (2565). ตัวแบบของการปรับเปลี่ยนสู่องค์กรดิจิทัล. วารสารมหาวิทยาลัยพายัพ, 32(2), 172-185.
จิตติมา สุขีรัตน์. (2564). การพัฒนาเมืองอัจฉริยะ : แนวทางและนโยบายในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล.
จีรภัทร์ พงศ์พานิช. (2558). การจัดการเทคโนโลยีสารสนเทศในองค์การ. กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น.
ชนาธิป พรมวัน, บุญทัน ดอกไธสง และ เกียรติศักดิ์ สุขเหลือง. (2568). การประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อการบริหารจัดการโดยการใช้เทคโนโลยีดิจิทัล ของเทศบาลในจังหวัดเชียงใหม่. วารสารบัณฑิตศึกษาวิชาการ, 3(3), 64-78.
ณัฐวิภา ดวงกลาง. (2568). ปัจจัยการบริหารจัดการที่มีผลต่อการเป็นท้องถิ่นดิจิทัล กรณีศึกษาองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดนครราชสีมา. วารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, 2(1), 72-94.
ณิชชา ขันธเขต. (2565). ความพร้อมในการเปลี่ยนผ่านสู่ธุรกิจดิจิทัล ของธุรกิจ SME ในเขตพื้นที่จังหวัดเพชรบูรณ์ กรณีศึกษา บริษัท เมขลาพลาสติก จำกัด. (วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์).
ธงชัย สันติวงษ์. (2546). การบริหารทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.
ธัชพล ทีดี และ จุฑามาศ พรรณสมัย. (2568). ประสิทธิภาพการปฏิบัติงานด้านดิจิทัลของบุคลากรองค์การบริหาร ส่วนตำบลเขารวก อำเภอลำสนธิ จังหวัดลพบุรี. วารสารสหศาสตร์การพัฒนาสังคม, 3(4), 308-321.
ธีรยุทธ บุญมี. (2558). การเปลี่ยนผ่านสังคมไทยสู่ยุคดิจิทัล. กรุงเทพฯ: สายธาร.
บวรศักดิ์ อุวรรณโณ. (2549). การบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี. กรุงเทพฯ: วิญญูชน.
ปพิชญา เจริญทอง. (2565). การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานดิจิทัลขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. วารสารการปกครองท้องถิ่น, 15(2), 45–60.
ประติภา จันต๊ะสอน, พระครูสุตนันทบัณฑิต และ วรปรัชญ์ คำพงษ์. (2568). ประสิทธิภาพการปฏิบัติงานโดยใช้เทคโนโลยีสารสนเทศของบุคลากร องค์การบริหารส่วนตำบลในอำเภอแม่จริม จังหวัดน่าน. วารสารวิจัยและวิชาการบวรพัฒน์, 3(4), R5892.
พระราชบัญญัติว่าด้วยการพัฒนารัฐบาลดิจิทัล พ.ศ. 2562. (2562). ราชกิจจานุเบกษา, เล่ม 136 ตอนที่ 67 ก.
พิทยาภรณ์ พุ่มพวง, สุธีรา ดีวิท, สุรินทร์ พิทักษ์สิกุล, อัญยาณีย์ เกตุพันธุ์, จิรพัฒน์ อุปถัมภ์ และ อรกัญญา กันธะชัย. (2568). การวิเคราะห์เชิงปัจจัยที่ส่งผลต่อความพร้อมในการปรับตัวให้เข้ากับยุคดิจิทัลของวิสาหกิจชุมชนในจังหวัดเชียงราย. วารสารวิทยาการจัดการวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์, 7(2), 173–187.
วิรัช วิรัชนิภาวรรณ. (2560). การบริหารจัดการภาครัฐแนวใหม่. กรุงเทพมหานคร: โฟร์เพซ.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. (2563). แนวทางการพัฒนาระบบราชการไทยสู่รัฐบาลดิจิทัล. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ.
สำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล. (2564). แผนพัฒนารัฐบาลดิจิทัลของประเทศไทย พ.ศ. 2563–2565. กรุงเทพฯ: สำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล (องค์การมหาชน).
เสกศักดิ์ อยู่ดี, พระมหาดิลกรัศมี ฐิตจาโร (วุฒิยา) และ ภัชลดา สุวรรณนวล. (2566). การบริหารจัดการการปกครองส่วนท้องถิ่นด้วยสื่อดิจิทัลสังคมออนไลน์. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 10(7), 308-317.
องค์การบริหารส่วนตำบลลานหอย. (2567). ข้อมูลบุคลากรองค์การบริหารส่วนตำบลลานหอย ปีงบประมาณ 2567. สุโขทัย: องค์การบริหารส่วนตำบลลานหอย.
อมรวิชช์ นาครทรรพ. (2557). ความเหลื่อมล้ำทางสังคมไทยในบริบทการพัฒนา. กรุงเทพฯ: สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย.
อริสรา สมบูรณ์, ธรรมพร ตันตรา และ สุริยจรัส เตชะตันมีนสกุล. (2568). การนำเทคโนโลยีสารสนเทศมาใช้ในการบริหารจัดการภายในองค์กรอย่างมีประสิทธิภาพของเทศบาลตำบลไชยปราการ อำเภอไชยปราการ จังหวัดเชียงใหม่. วารสารสังคมศาสตร์และศาสตร์รวมสมัย, 7(1), 103–115.
Brynjolfsson, E., & McAfee, A. (2014). The second machine age. New York: W. W. Norton & Company.
Davenport, T. H. (1997). Information ecology: Mastering the information and knowledge environment. Oxford: Oxford University Press.