การบริหารจัดการข้อมูลและเทคโนโลยีสารสนเทศที่ส่งผลต่อการเปลี่ยนผ่านสู่ดิจิทัลของบุคลากรองค์การบริหารส่วนตำบลลานหอย จังหวัดสุโขทัย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา (1) ระดับการบริหารจัดการข้อมูลและระดับการบริหารจัดการเทคโนโลยีสารสนเทศของบุคลากรองค์การบริหารส่วนตำบลลานหอย จังหวัดสุโขทัย (2) ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเปลี่ยนผ่านสู่ดิจิทัลของบุคลากรองค์การบริหารส่วนตำบลลานหอย จังหวัดสุโขทัย (3) แนวทางการบริหารจัดการข้อมูลและเทคโนโลยีสารสนเทศที่มีผลต่อการเปลี่ยนผ่านสู่ดิจิทัลของบุคลากรองค์การบริหารส่วนตำบลลานหอย จังหวัดสุโขทัย ใช้วิธีวิจัยแบบผสานวิธี ได้แก่ การวิจัยเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ โดยใช้แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์เป็นเครื่องมือเก็บข้อมูล กลุ่มตัวอย่างเชิงปริมาณ บุคลากรองค์การบริหารส่วนตำบลลานหอย จำนวน 51 คน ด้วยการเก็บข้อมูลทั้งหมดของหน่วยงาน และใช้ผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 10 คน สำหรับการวิจัยเชิงคุณภาพ การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนา สมการถดถอยพหุคูณ และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า (1) การบริหารจัดการข้อมูลและระดับการบริหารจัดการเทคโนโลยีสารสนเทศของบุคลากรองค์การบริหารส่วนตำบลลานหอย จังหวัดสุโขทัย โดยรวมอยู่ในระดับมาก (2) ปัจจัยการบริหารจัดการข้อมูลที่มีผลต่อการเปลี่ยนผ่านสู่ดิจิทัลในพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลลานหอย สะท้อนให้เห็นถึงตัวแปรการจัดเก็บและบำรุงรักษาข้อมูล และการเข้าถึงและการใช้ประโยชน์ข้อมูล มีอำนาจพยากรณ์ ร้อยละ 99.70 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (3) แนวทางการบริหารจัดการข้อมูลและเทคโนโลยีสารสนเทศ พบว่า หน่วยงานอยู่ระหว่างการปรับตัวสู่ภาครัฐดิจิทัล โดยนำเทคโนโลยีมาสนับสนุนงานหลัก ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพบริการสาธารณะ อย่างไรก็ตาม ระบบข้อมูลยังแยกส่วน ขาดการเชื่อมโยง และมีข้อจำกัดด้านงบประมาณ โครงสร้างพื้นฐาน และทักษะดิจิทัลของบุคลากร จึงควรจัดทำฐานข้อมูลกลาง พัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน และเสริมสมรรถนะบุคลากร เพื่อให้การเปลี่ยนผ่านเกิดผลอย่างยั่งยืนและมีเอกภาพในองค์กร
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กนกพร พลคชา. (2566). การเปลี่ยนแปลงกระบวนการทำงานด้วยเทคโนโลยีดิจิทัล กรณีศึกษา องค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรปราการ. (รัฐศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์).
เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2562). การบริหารภาครัฐในยุคดิจิทัล. กรุงเทพฯ: ซัคเซสมีเดีย.
จันทร์จิรา เหลาราช. (2565). ตัวแบบของการปรับเปลี่ยนสู่องค์กรดิจิทัล. วารสารมหาวิทยาลัยพายัพ, 32(2), 172-185.
จิตติมา สุขีรัตน์. (2564). การพัฒนาเมืองอัจฉริยะ : แนวทางและนโยบายในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล.
จีรภัทร์ พงศ์พานิช. (2558). การจัดการเทคโนโลยีสารสนเทศในองค์การ. กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น.
ชนาธิป พรมวัน, บุญทัน ดอกไธสง และ เกียรติศักดิ์ สุขเหลือง. (2568). การประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อการบริหารจัดการโดยการใช้เทคโนโลยีดิจิทัล ของเทศบาลในจังหวัดเชียงใหม่. วารสารบัณฑิตศึกษาวิชาการ, 3(3), 64-78.
ณัฐวิภา ดวงกลาง. (2568). ปัจจัยการบริหารจัดการที่มีผลต่อการเป็นท้องถิ่นดิจิทัล กรณีศึกษาองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดนครราชสีมา. วารสารรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, 2(1), 72-94.
ณิชชา ขันธเขต. (2565). ความพร้อมในการเปลี่ยนผ่านสู่ธุรกิจดิจิทัล ของธุรกิจ SME ในเขตพื้นที่จังหวัดเพชรบูรณ์ กรณีศึกษา บริษัท เมขลาพลาสติก จำกัด. (วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์).
ธงชัย สันติวงษ์. (2546). การบริหารทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.
ธัชพล ทีดี และ จุฑามาศ พรรณสมัย. (2568). ประสิทธิภาพการปฏิบัติงานด้านดิจิทัลของบุคลากรองค์การบริหาร ส่วนตำบลเขารวก อำเภอลำสนธิ จังหวัดลพบุรี. วารสารสหศาสตร์การพัฒนาสังคม, 3(4), 308-321.
ธีรยุทธ บุญมี. (2558). การเปลี่ยนผ่านสังคมไทยสู่ยุคดิจิทัล. กรุงเทพฯ: สายธาร.
บวรศักดิ์ อุวรรณโณ. (2549). การบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี. กรุงเทพฯ: วิญญูชน.
ปพิชญา เจริญทอง. (2565). การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานดิจิทัลขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. วารสารการปกครองท้องถิ่น, 15(2), 45–60.
ประติภา จันต๊ะสอน, พระครูสุตนันทบัณฑิต และ วรปรัชญ์ คำพงษ์. (2568). ประสิทธิภาพการปฏิบัติงานโดยใช้เทคโนโลยีสารสนเทศของบุคลากร องค์การบริหารส่วนตำบลในอำเภอแม่จริม จังหวัดน่าน. วารสารวิจัยและวิชาการบวรพัฒน์, 3(4), R5892.
พระราชบัญญัติว่าด้วยการพัฒนารัฐบาลดิจิทัล พ.ศ. 2562. (2562). ราชกิจจานุเบกษา, เล่ม 136 ตอนที่ 67 ก.
พิทยาภรณ์ พุ่มพวง, สุธีรา ดีวิท, สุรินทร์ พิทักษ์สิกุล, อัญยาณีย์ เกตุพันธุ์, จิรพัฒน์ อุปถัมภ์ และ อรกัญญา กันธะชัย. (2568). การวิเคราะห์เชิงปัจจัยที่ส่งผลต่อความพร้อมในการปรับตัวให้เข้ากับยุคดิจิทัลของวิสาหกิจชุมชนในจังหวัดเชียงราย. วารสารวิทยาการจัดการวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์, 7(2), 173–187.
วิรัช วิรัชนิภาวรรณ. (2560). การบริหารจัดการภาครัฐแนวใหม่. กรุงเทพมหานคร: โฟร์เพซ.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ. (2563). แนวทางการพัฒนาระบบราชการไทยสู่รัฐบาลดิจิทัล. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ.
สำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล. (2564). แผนพัฒนารัฐบาลดิจิทัลของประเทศไทย พ.ศ. 2563–2565. กรุงเทพฯ: สำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล (องค์การมหาชน).
เสกศักดิ์ อยู่ดี, พระมหาดิลกรัศมี ฐิตจาโร (วุฒิยา) และ ภัชลดา สุวรรณนวล. (2566). การบริหารจัดการการปกครองส่วนท้องถิ่นด้วยสื่อดิจิทัลสังคมออนไลน์. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 10(7), 308-317.
องค์การบริหารส่วนตำบลลานหอย. (2567). ข้อมูลบุคลากรองค์การบริหารส่วนตำบลลานหอย ปีงบประมาณ 2567. สุโขทัย: องค์การบริหารส่วนตำบลลานหอย.
อมรวิชช์ นาครทรรพ. (2557). ความเหลื่อมล้ำทางสังคมไทยในบริบทการพัฒนา. กรุงเทพฯ: สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย.
อริสรา สมบูรณ์, ธรรมพร ตันตรา และ สุริยจรัส เตชะตันมีนสกุล. (2568). การนำเทคโนโลยีสารสนเทศมาใช้ในการบริหารจัดการภายในองค์กรอย่างมีประสิทธิภาพของเทศบาลตำบลไชยปราการ อำเภอไชยปราการ จังหวัดเชียงใหม่. วารสารสังคมศาสตร์และศาสตร์รวมสมัย, 7(1), 103–115.
Brynjolfsson, E., & McAfee, A. (2014). The second machine age. New York: W. W. Norton & Company.
Davenport, T. H. (1997). Information ecology: Mastering the information and knowledge environment. Oxford: Oxford University Press.
