ความรู้ความเข้าใจการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของสำนักงบประมาณ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อศึกษาระดับความรู้ความเข้าใจของข้าราชการสำนักงบประมาณเกี่ยวกับการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ (2) เพื่อเปรียบเทียบความรู้ความเข้าใจของข้าราชการสำนักงบประมาณเกี่ยวกับการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล ใช้การศึกษาวิจัยเชิงปริมาณ ศึกษากลุ่มตัวอย่างข้าราชการสำนักงบประมาณ สำนักงบประมาณ จำนวน 827 คน กลุ่มตัวอย่าง คือ ข้าราชการ รวมทั้งสิ้น 270 คน คัดเลือกด้วยวิธีสุ่มตัวอย่างแบบไม่อาศัยความน่าจะเป็น และใช้แบบสอบถามในการศึกษา วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้วิธีการทางสถิติ ประกอบด้วย ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบ t-test การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และการเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยรายคู่ภายหลังด้วยวิธีการทดสอบของ Fisher’s ผลการศึกษาพบว่า 1) ระดับความรู้ความเข้าใจการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของข้าราชการสำนักงบประมาณ ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก โดยด้านการเรียนรู้และด้านองค์การ มีค่าเฉลี่ยสูงสุดเท่ากัน รองมาลง คือ ด้านบุคลากร ด้านความรู้ และด้านเทคโนโลยี 2) กลุ่มตัวอย่างที่มีเพศ และระดับการศึกษาแตกต่างกัน มีความรู้ความเข้าใจการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของสำนักงบประมาณแตกต่างกัน ที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ .05 ข้อเสนอแนะในการศึกษา ได้แก่ สำนักงบประมาณอาจพิจารณาใช้แบบสอบถามเพื่อคัดกรองความต้องการสนับสนุนข้อมูลหรือความรู้ของข้าราชการ จัดอบรมในลักษณะลงมือปฏิบัติให้เหมาะสมกับรูปแบบการอบรมเพื่อสร้างบรรยากาศการมีส่วนร่วมพฤติกรรมการเรียนรู้ พัฒนาทักษะพี่เลี้ยงที่มีหน้าที่ดูแล ให้คำปรึกษาและแนะแนวด้านการปฏิบัติงานอย่างสม่ำเสมอเพื่อสนับสนุนด้านความรู้ให้แก่ข้าราชการใหม่หรือข้าราชการโอน/ย้าย และพิจารณาใช้เทคโนโลยีสื่อวีดิทัศน์รวมถึง Virtual Reality (VR) ฝึกฝนให้ข้าราชการมีประสบการณ์และสามารถให้คำปรึกษาหรือดำเนินงานของสำนักงบประมาณได้อย่างมีประสิทธิภาพ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ชาญยศ ปลื้มปิติวิริยะเวช. (2565). การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาการออกแบบฐานข้อมูลระหว่างการเรียนแบบออนไลน์และแบบออนไซต์. Journal of Information and Learning, 33(2), 45-56.
นภาพร หัสไทรทอง. (2563). แนวทางการพัฒนาองค์การแห่งการเรียนรู้ของสำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. Journal of Management Science Nakhon Pathom Rajabhat University, 7(2), 67-80.
พิไลศรี สัมพันธ์สันติกูล. (2560). การเปรียบเทียบการปฏิบัติของบุคลากรตามแนวทางการพัฒนาองค์กรแห่งการเรียนรู้ระหว่างศูนย์บริการสาธารณสุขที่ได้รับและยังไม่ได้รับ การรับรองมาตรฐานศูนย์บริการสาธารณสุขในศูนย์ประสานงานที่ 5 สำนักอนามัย กรุงเทพมหานคร. (สาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช).
ภาวิทย์ ชินะโชติ, ชมสุภัค ครุฑกะ และ ดวงเดือน จันทร์เจริญ. (2564). รูปแบบการพัฒนานักทรัพยากรบุคคล โดยใช้ทีมข้ามสายงาน กลุ่มธุรกิจธนาคาร. วารสารดุษฎีบัณฑิตทางสังคมศาสตร์, 11(1), 118-132.
สำนักงบประมาณ. (2564). แผนพัฒนาบุคลากรของสำนักงบประมาณ ระยะ 3 ปี (พ.ศ. 2564 - 2566). กรุงเทพฯ: สถาบันพัฒนาบุคลากรด้านการงบประมาณ สำนักงบประมาณ.
สำนักงบประมาณ. (2566). วิสัยทัศน์-พันธกิจ-สำนักงบประมาณ. สืบค้นจาก https://www.bb.go.th/index.php.
อภิเชษฐ์ บุญศรี. (2562). การเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้ของโรงเรียนทีปังกรวิทยาพัฒน์ (ทวีวัฒนา) ในพระราชูปถัมภ์ฯ. (ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศิลปากร).
Anderson, L. W., & Krathwohl, D. R. (2001). A Taxonomy for Learning, Teaching and Assessing: A Revision of Bloom’s Taxonomy of Educational Objectives: Complete Edition. New York: Longman.
Bloom, B.S. (1956). Taxonomy of Educational Objectives, Handbook: The Cognitive Domain. New York: David McKay.
Marquardt, M. J. (1996). Building the Learning Organization: A Systems Approach to Quantum Improvement and Global Success. New York: McGraw-Hill.
Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis. (3rd Edition). New York: Harper and Row.
