การยกระดับเศรษฐกิจชุมชน: ตลาดสีเขียวชุมชนตำบลเกิ้ง
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวทางการพัฒนาตลาดสีเขียวให้เป็นศูนย์กลางการจำหน่ายผลิตภัณฑ์เกษตรปลอดภัยและผลิตภัณฑ์ชุมชน รวมทั้งส่งเสริมกระบวนการมีส่วนร่วมของชุมชนในการบริหารจัดการตลาดอย่างยั่งยืน งานวิจัยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บรวบรวมข้อมูลจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 30 คน ได้แก่ ผู้ประกอบการในชุมชน ผู้บริโภค หน่วยงานท้องถิ่น และภาคีเครือข่ายที่เกี่ยวข้อง โดยใช้แบบสอบถาม การสัมภาษณ์เชิงลึก และการสังเกตแบบมีส่วนร่วม ผลการศึกษาพบว่า 1) ตลาดสีเขียวมีบทบาทสำคัญต่อการสร้างรายได้ครัวเรือน ส่งเสริมการบริโภคอาหารปลอดภัย และสร้างความเชื่อมั่นให้ผู้บริโภค 2) ภาคีเครือข่ายจากภาครัฐ เอกชน และสถาบันการศึกษา สนับสนุนด้านมาตรฐานผลิตภัณฑ์ การรับรองคุณภาพ การพัฒนาบรรจุภัณฑ์ การสร้างแบรนด์ และการทำการตลาดออนไลน์ ทำให้ตลาดเข้าถึงผู้บริโภคกว้างขึ้น 3) ความท้าทายสำคัญ ได้แก่ การรักษามาตรฐานผลิตภัณฑ์ให้ต่อเนื่อง ระบบจัดการขยะ การประชาสัมพันธ์ และทักษะการตลาดของผู้ประกอบการ และ 4) แนวทางพัฒนาประกอบด้วย การยกระดับมาตรฐานผลิตภัณฑ์อินทรีย์และผลิตภัณฑ์ชุมชน การใช้สื่อดิจิทัลประชาสัมพันธ์สินค้า การจัดการตลาดแบบมีส่วนร่วมโดยชุมชนเป็นเจ้าของ และการออกแบบพื้นที่ตลาดให้เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม เช่น การลดใช้พลาสติกและจัดการขยะต้นทาง
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมการพัฒนาชุมชน. (2564). การพัฒนาตลาดชุมชนสีเขียวเพื่อส่งเสริมเศรษฐกิจฐานราก. กรุงเทพฯ: กระทรวงมหาดไทย.
กัญญารัตน์ นิ่มตระกูล, มณีรัตน์ ภารนันท์, สุภาวดี สายสนิท, จารุวรรณ นิธิไพบูลย์, อังคณา ลีรัตนานุกุลศิริ, ณชภัทร พิชญมหุตม์ และ ขวัญชีวา ไตรพิริยะ. (2567). กลยุทธ์การตลาดสีเขียวที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าชุมชน เพื่อสิ่งแวดล้อมในจังหวัดระยอง. วารสารศิลปะการจัดการ, 8(4), 18-40.
จุฬามณี แก้วโพนทอง, ทรงพล โชติกเวชกุล, ปัญญา คล้ายเดช และ พระสุนทร ชำกรม. (2561). การบริหารจัดการชุมชนเพื่อความยั่งยืน. วารสารวิชาการธรรมทรรศน์, 18(1), 263-273.
ชนนิกานต์ อินทรเผือก, ประเพศ ไกรจันทร์ และ ทวีศักดิ์ รูปสิงห์. (2564). รูปแบบการจัดการวิสาหกิจชุมชนเพื่อการเติบโตอย่างยั่งยืน. วารสารวิชาการครุศาสตร์อุตสาหกรรม พระจอมเกล้าพระนครเหนือ, 12(2), 46-56.
ชลิดา แย้มศรีสุข. (2568). การศึกษาความเข้มแข็งของกลุ่มตลาดเกษตรกรตัวจริงทุกสิ่งปลอดภัยจังหวัดมหาสารคาม. วารสารการวิจัยและพัฒนา กรมการพัฒนาชุมชน, 1(1), 141–152.
นิตยา เคหะบาล, อารยา ลาน้ำเที่ยง และ อาทิตย์ บุดดาดวง. (2564) การพัฒนาตลาดนัดสีเขียวอย่างมีส่วนร่วมของผู้ผลิตและผู้บริโภค กรณีเครือข่ายตลาดสีเขียวกมลาไสย อำเภอกมลาไสย จังหวัดกาฬสินธุ์. วารสารเทคโนโลยีภาคใต้, 14(2), 70-78.
รัตติกาล ตุ้มทอง. (2561). การสังเคราะห์งานวิจัยของสถาบันวิจัยวลัยรุกขเวช มหาวิทยาลัยมหาสารคามระหว่างปี พุทธศักราช 2545-2559. (ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม).
วรพิทย์ มีมาก. (2553). ตลาดนัดสีเขียวกับการเสริมสร้างพลังอำนาจของประชาชน กรณีศึกษาจังหวัดสุรินทร์. วารสารเศรษฐศาสตร์และนโยบายสาธารณะ, 1(2), 101-114.