ARTIFICIAL INTELLIGENCE UTILIZATION IN EDUCATIONAL ADMINISTRATION: A CASE STUDY OF PHRAPUTTHABAT WITTAYAKOM SCHOOL
Abstract
The purpose of this research was to: 1) examine the level of artificial intelligence utilization in educational administration at Phraputthabat Wittayakom School; 2) investigate the factors affecting the utilization of artificial intelligence in educational administration; and 3) propose guidelines for developing artificial intelligence utilization in educational administration. This study employed a mixed-methods research approach. The quantitative population and participants consisted of 32 school administrators, teachers, and educational personnel, using the entire population as the study group. The research instruments included a 5-point Likert-scale questionnaire based on Likert’s measurement approach and a semi-structured interview form. The questionnaire reliability was determined using Cronbach’s Alpha Coefficient, with a value of 0.96. Data were analyzed using mean, standard deviation, Pearson’s Product Moment Correlation Coefficient, multiple regression analysis, and content analysis.
The findings revealed that: 1) the overall level of AI utilization in educational administration was high (x̄ = 4.24, S.D. = 0.45). Among the four administrative areas, academic administration showed the highest level of AI utilization, followed by general administration, personnel administration, and budget administration, respectively. 2) Supporting factors, including digital leadership of school administrators, AI competency of personnel, and information technology readiness, were positively correlated with AI utilization at the .01 significance level and jointly predicted 68% of the variance in AI utilization (R² = .68). 3) Guidelines for developing AI utilization consisted of four key dimensions: policy and management, personnel capacity development, information technology infrastructure readiness, and digital organizational culture with AI ethics.
References
กิติพิเชษฐ์ ธูปบูชา, สิทธิพร เขาอุ่น, และสุรพงษ์ วิริยะ. (2566). การประยุกต์ใช้ปัญญาประดิษฐ์ในการบริหารทรัพยากรมนุษย์ในยุคดิจิทัล. วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ, 11(4), 45–58.
ชัชชาย จีระวัฒน์วงศ์ และคณะ. (2567). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล: ความพร้อมและข้อจำกัดในการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์. วารสารวิชาการและวิจัยสังคมศาสตร์, 19(1), 125–140.
นฤดล จันทรเพ็ชร์. (2567). การประยุกต์ใช้ปัญญาประดิษฐ์เพื่อการศึกษาในยุคดิจิทัล: แนวทางการพัฒนาสมรรถนะครูและบุคลากรทางการศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 18(2), 1–15.
ปวิดา จันทะขาล, ภัธภร หลั่งประยูร, และธีระวัฒน์ มอนไธสง. (2567). การใช้เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการบริหารงบประมาณของสถานศึกษา. วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 20(2), 89–103.
พระครูปลัดจักรพล สิริธโร. (2567). การประยุกต์ใช้ปัญญาประดิษฐ์เพื่อการจัดการเรียนรู้แบบปรับเหมาะในยุคดิจิทัล. วารสารพุทธศาสตร์ศึกษา, 15(1), 55–70.
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542. (2542). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 116 ตอนที่ 74 ก. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2545). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม. กรุงเทพฯ: สำนักนายกรัฐมนตรี.
สำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล (องค์การมหาชน). (2562). แนวทางการประยุกต์ใช้ปัญญาประดิษฐ์สำหรับหน่วยงานภาครัฐ. กรุงเทพฯ: สำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล.
ศรัญญา สตานิคม, และวิเชียร รู้ยืนยง. (2566). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัลโดยใช้เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการบริหารจัดการ. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี, 11(2), 77–92.
สมศรี พุทธธรรมวงศ์. (2563). สภาพและปัญหาการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลของครูเพื่อการจัดการเรียนรู้ในสถานศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 22(3), 210–223.
อินทรกวี สุวรรณ, และปุณยบุรณะ. (2569). การประยุกต์ใช้ปัญญาประดิษฐ์กับการบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ, 14(1), 25–40.
อภิสิทธิ์ ทุริยานนท์, และณฐาพัชร์ วรพงศ์พัชร์. (2566). สมรรถนะด้านเทคโนโลยีสารสนเทศของครูกับการใช้เทคโนโลยีเพื่อการบริหารงานวิชาการ. วารสารวิจัยและพัฒนาการศึกษา, 18(1), 101–115.
วิลาวัลย์ อภิบาล. (2564). บทบาทผู้บริหารสถานศึกษาในการส่งเสริมการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อการบริหารงานวิชาการ. วารสารบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร, 12(2), 65–78.
Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16, 297–334. https://doi.org/10.1007/BF02310555
Holmes, W., Bialik, M., & Fadel, C. (2019). Artificial intelligence in education: Promises and implications for teaching and learning. Boston, MA: Center for Curriculum Redesign.
Kane, G. C., Phillips, A. N., Copulsky, J., & Andrus, G. R. (2019). The technology fallacy: How people are the real key to digital transformation. Cambridge, MA: MIT Press.
Likert, R. (1932). A technique for the measurement of attitudes. Archives of Psychology, 22(140), 1–55.
Nunnally, J. C., & Bernstein, I. H. (1994). Psychometric theory (3rd ed.). New York, NY: McGraw-Hill.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2026 ASEAN Journal of Education and Human Development
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Articles in this journal are copyrighted by the x may be read and used for academic purposes, such as teaching, research, or citation, with proper credit given to the author and the journal.use or modification of the articles is prohibited without permission.
statements expressed in the articles are solely the opinions of the authors.
authors are fully responsible for the content and accuracy of their articles.
other reuse or republication requires permission from the journal."
