ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อสมรรถนะครูในศตวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาญจนบุรี เขต 4

สุพัตรา ไพรเกษตร; นิพนธ์  วรรณเวช

ผู้แต่ง

สุพัตรา ไพรเกษตร มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี
นิพนธ์ วรรณเวช มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี

คำสำคัญ:

ภาวะผู้นำดิจิทัล, สมรรถนะครูในศตวรรษที่ 21, ผู้บริหารสถานศึกษา

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา 2) สมรรถนะครูในศตวรรษที่ 21 และ 3) ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อสมรรถนะครูในศตวรรษที่ 21 ตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ ผู้บริหารสถานศึกษา และครูผู้สอนในสถานศึกษา จำนวน 281 คน โดยใช้กลุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิตามพื้นที่จัดการศึกษา เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม มีความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหาเท่ากับ 1.00 มีความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.96 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และคือ การวิเคราะห์การถดถอยอย่างง่าย กำหนดระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.01

ผลการวิจัยพบว่า 1) ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา โดยภาพรวมและรายด้านมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมากที่สุด เรียงลำดับจากมากไปหาน้อย คือ ด้านการสร้างวัฒนธรรมการเรียนรู้ดิจิทัล ด้านการปฏิบัติที่เป็นเลิศอย่างมืออาชีพ และด้านวิสัยทัศน์ดิจิทัล
2) สมรรถนะครูในศตวรรษที่ 21 ในภาพรวมและรายด้านมีความคิดเห็นอยู่ในระดับมากที่สุด โดยเรียงลำดับค่าเฉลี่ยจากมากไปหาน้อย คือ ด้านทำงานร่วมกันเป็นทีม ด้านจริยธรรม ด้านการพัฒนาตนเอง และด้านการจัดการเรียนรู้ และ 3) ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อสมรรถนะครูในศตวรรษที่ 21 ในภาพรวม มีค่าสัมประสิทธิ์ถดถอย เท่ากับ 0.74 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 ค่าสัมประสิทธิ์ในการทำนาย (R2) = 0.69 โดยสามารถทำนายความสมรรถนะครูในศตวรรษที่ 21 ได้ร้อยละ 69.20 และสามารถนำมาสร้างสมการถดถอย คือ = 1.29 + 0.74X _Y = 0.83Z_X

เอกสารอ้างอิง

Altinay, F. (2015). Are headmasters digital leaders in school culture. Education and Science, 40(182), 77–86.

Anderson, R. E., & Dexter, S. (2005). School technology leadership: An empirical investigation of prevalence and effect. Educational Administration Quarterly, 41(1), 49–82.

Battele for kids. (2019). Framework for 21st century learning definitions. Retrieved from https://www.battelleforkids.org/wpcontent/uploads/2023/11

Bureau of Teacher and Basic Education Personnel Development. (2010). Teacher competency assessment manual (Revised edition): Teacher Quality Improvement Project for the Whole System. Bangkok, Thailand: Author.

Chantharasuk, J., & Watcharakul, J. (2021). A study of the components of digital leadership for administrators of educational opportunity expansion schools under Udon Thani Primary Educational Service Area Office 3. Academic Journal of Sisaket Rajabhat University, 15(2), 36–49. https://so05.tci-haijo.org/index.php/sskrujournal/article/view/251332

Office of the National Strategy Committee Secretariat. (2018). The National Strategy 2018–2037 (Summary Version). Bangkok, Thailand: Author.

Office of the Education Council. (2017). National Education Plan 2017–2036. Bangkok, Thailand: Prikwan Graphic Co., Ltd.

Sheninger, E. C. (2014). Digital leadership: changing paradigms for changing times. United States: Corwin.

Thannimalai & Raman. (2018). Principals' technology leadership and teachers' technology integration in the 21st century classroom. Retrieved from https://iaeme.com/MasterAdmin/Journal_uploads/IJCIET

Trilling, B., & Fadel, C. (2009). 21st century skills: Learning for life times. Jossey-Bass.

Voogt, J., & Roblin, N. P. (2012). A comparative analysis of international frameworks for 21st century competences: Implications for national curriculum policies. Journal of Curriculum Studies, 44(3), 299–321. https://doi.org/10.1080/00220272.2012.668938