อิทธิพลของการใช้แพลตฟอร์มการเรียนรู้ออนไลน์ต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาวิชาชีพครูในวิทยาลัยพิชญบัณฑิต
คำสำคัญ:
แพลตฟอร์มการเรียนรู้ออนไลน์, ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน, นักศึกษาวิชาชีพครู, การเรียนรู้ดิจิทัลบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการใช้แพลตฟอร์มการเรียนรู้ออนไลน์ของนักศึกษาวิชาชีพครู 2) ศึกษาระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และ 3) วิเคราะห์อิทธิพลของการใช้แพลตฟอร์มการเรียนรู้ออนไลน์ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน การวิจัยเป็นการวิจัยเชิงปริมาณแบบเชิงพรรณนาและเชิงอธิบาย กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักศึกษาวิชาชีพครู วิทยาลัยพิชญบัณฑิต จำนวน 150 คน ได้มาโดยวิธีการสุ่มแบบแบ่งชั้น เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามการใช้แพลตฟอร์มการเรียนรู้ออนไลน์ และแบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ซึ่งมีค่าความเชื่อมั่นอยู่ในระดับสูง วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ
ผลการวิจัยพบว่า 1) นักศึกษาวิชาชีพครูมีระดับการใช้แพลตฟอร์มการเรียนรู้ออนไลน์โดยรวมอยู่ในระดับมาก (M = 4.18, SD = 0.47) โดยด้านการเข้าถึงเนื้อหามีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด 2) การใช้แพลตฟอร์มการเรียนรู้ออนไลน์มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (r = 0.62) และ 3) การใช้แพลตฟอร์มการเรียนรู้ออนไลน์มีอิทธิพลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยสามารถร่วมกันอธิบายความแปรปรวนของผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนได้ร้อยละ 50 (R² = 0.50) ทั้งนี้ ตัวแปรที่มีอิทธิพลสูงที่สุดคือ การเข้าถึงเนื้อหา รองลงมาคือ ความถี่ในการใช้งาน ความสะดวกในการใช้งาน และการมีปฏิสัมพันธ์
เอกสารอ้างอิง
พิมพันธ์ เดชะคุปต์, และคณะ. (2562). การจัดการเรียนรู้เชิงรุกผ่านสื่อดิจิทัล. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิจารณ์ พานิช. (2563). การเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสยามกัมมาจล.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2560). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Al-Rahmi, W. M., Yahaya, N., Alamri, M. M., & Aljarboa, N. A. (2021). The role of online learning platforms in enhancing academic performance. Education and Information Technologies, 26(4), 1–18.
Bond, M., Bedenlier, S., Marín, V. I., & Händel, M. (2020). Emergency remote teaching in higher education: Mapping the first global online semester. International Journal of Educational Technology in Higher Education, 17(44), 1–24.
Davis, F. D. (1989). Perceived usefulness, perceived ease of use, and user acceptance of information technology. MIS Quarterly, 13(3), 319–340.
Hrastinski, S. (2009). A theory of online learning as online participation. Computers & Education, 52(1), 78–82.
Knowles, M. S. (1975). Self-directed learning: A guide for learners and teachers. New York: Cambridge Books.
Means, B., Toyama, Y., Murphy, R., & Baki, M. (2014). The effectiveness of online and blended learning: A meta-analysis. Teachers College Record, 115(3), 1–47.
Moore, M. G. (1993). Theory of transactional distance. In Keegan, D. (Ed.), Theoretical principles of distance education (pp. 22–38). New York: Routledge.
UNESCO. (2018). ICT in education: A critical literature review and its implications. Paris: UNESCO.
Vygotsky, L. S. (1978). Mind in society: The development of higher psychological processes. Cambridge, MA: Harvard University Press.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารการศึกษาและการพัฒนามนุษย์ในอาเซียน

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
##default.contextSettings.thaijo.licenseTerms##
