การพัฒนาการออกแบบสื่อการเรียนรู้โดยใช้โปรแกรม Canva สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนยาม่า 2 หนองคาย
คำสำคัญ:
การออกแบบสื่อการเรียนรู้, Canva, ทักษะดิจิทัล, ความพึงพอใจบทคัดย่อ
การวิจัยเรื่องการพัฒนาการออกแบบสื่อการเรียนรู้โดยใช้โปรแกรม Canva สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนยาม่า 2 จังหวัดหนองคาย มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนต่อการจัดการเรียนรู้โดยใช้ Canva และ (2) เปรียบเทียบความสามารถในการออกแบบสื่อการเรียนรู้ก่อนและหลังการจัดการเรียนรู้ การวิจัยใช้รูปแบบการทดลองเบื้องต้น (pre-experimental design) แบบกลุ่มเดียวทดสอบก่อน–หลัง (one-group pretest–posttest design) กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จำนวน 20 คน ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจงเครื่องมือวิจัยประกอบด้วย (1) แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้ Canva จำนวน 5 แผน (2) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน จำนวน 20 ข้อ มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.82 และ (3) แบบประเมินทักษะการออกแบบสื่อแบบรูบริก มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.85 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าทีแบบกลุ่มสัมพันธ์
ผลการวิจัยพบว่า (1) นักเรียนมีความพึงพอใจต่อการเรียนรู้โดยใช้ Canva โดยรวมอยู่ในระดับมาก (x̄ = 4.32, S.D. = 0.58) และ (2) ความสามารถในการออกแบบสื่อการเรียนรู้หลังเรียน (x̄ = 17.85, S.D. = 1.80) สูงกว่าก่อนเรียน (x̄ = 11.20, S.D. = 2.15) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (t = 9.45, p < .05) สะท้อนให้เห็นว่าการจัดการเรียนรู้โดยใช้ Canva มีประสิทธิผลในการพัฒนาทักษะการออกแบบสื่อและผลลัพธ์การเรียนรู้ของผู้เรียน
เอกสารอ้างอิง
ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์. (2562). การจัดการเรียนรู้เชิงรุกเพื่อพัฒนาทักษะผู้เรียนในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ทิศนา แขมมณี. (2560). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. (พิมพ์ครั้งที่ 21). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสยามกัมมาจล.
สุพัตรา อินทร์แก้ว. (2565). การพัฒนาทักษะการออกแบบสื่อการเรียนรู้โดยใช้โปรแกรม Canva ของนักเรียนระดับมัธยมศึกษา. วารสารการศึกษาไทย, 19(2), 45–58.
พรทิพย์ ศิริสุข. (2564). การใช้สื่อดิจิทัลเพื่อส่งเสริมทักษะการคิดสร้างสรรค์ของผู้เรียน. วารสารครุศาสตร์, 49(3), 112–126.
กัญญารัตน์ บุญมี. (2566). ผลของการจัดการเรียนรู้โดยใช้เครื่องมือดิจิทัลที่มีต่อทักษะการออกแบบสื่อของนักเรียน. วารสารเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา, 16(1), 78–92.
Canva. (2023). Canva for Education: Empowering creativity in the classroom. Retrieved from https://www.canva.com/education/
Mayer, R. E. (2009). Multimedia learning. (2nd ed.). New York: Cambridge University Press.
Partnership for 21st Century Skills (P21). (2019). Framework for 21st century learning. Retrieved from http://www.battelleforkids.org/networks/p21
Koehler, M. J., & Mishra, P. (2009). What is technological pedagogical content knowledge (TPACK)?. Contemporary Issues in Technology and Teacher Education, 9(1), 60–70.
Redecker, C. (2017). European framework for the digital competence of educators: DigCompEdu. Luxembourg: Publications Office of the European Union.
UNESCO. (2021). Reimagining our futures together: A new social contract for education. Paris: UNESCO.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารการศึกษาและการพัฒนามนุษย์ในอาเซียน
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
##default.contextSettings.thaijo.licenseTerms##
