การพัฒนารูปแบบการพัฒนาครูด้วยชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ (PLC) สำหรับโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา เขต 8

นัสชนะ  ส่างช้าง; พระมหาอำพล  ธนปญฺโญ (ชัยสารี); เชวงศักดิ์  พฤกษเทเวศ

ผู้แต่ง

นัสชนะ ส่างช้าง มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
พระมหาอำพล ธนปญฺโญ (ชัยสารี) มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
เชวงศักดิ์ พฤกษเทเวศ วิทยาลัยพิชญบัณฑิต

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบัน ปัญหา และความต้องการจำเป็นในการพัฒนาครูในโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา เขต 8 2) พัฒนารูปแบบการพัฒนาครูด้วยชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ (PLC) และ 3) ทดลองใช้และประเมินประสิทธิผลของรูปแบบที่พัฒนาขึ้น การวิจัยเป็นแบบวิจัยและพัฒนาแบบผสมผสานวิธี ดำเนินการ 3 ระยะ กลุ่มตัวอย่างในระยะที่ 1 ได้แก่ ผู้บริหารและครู จำนวน 320 คน เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง และแบบประเมินความเหมาะสมของรูปแบบ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และดัชนีความต้องการจำเป็น (PNI Modified) สำหรับระยะที่ 3 ใช้การทดลองแบบกึ่งทดลอง ชนิด One-Group Pretest–Posttest Design กับครูจำนวน 30 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ Dependent Samples t-test

ผลการวิจัยพบว่า (1) สภาพการพัฒนาครูโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง และมีความต้องการจำเป็นในการจัดระบบ PLC อย่างเป็นรูปธรรมในระดับสูง (2) ได้พัฒนารูปแบบ BUDDHA-PLC Model ประกอบด้วย 6 องค์ประกอบ ได้แก่ Buddhist Integration, Unity Collaboration, Development Cycle, Data Reflection, Holistic Learning และ Assessment & Adjustment ซึ่งผู้ทรงคุณวุฒิประเมินความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด และ (3) ผลการทดลองใช้รูปแบบพบว่า สมรรถนะครูหลังการทดลองสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และครูมีความพึงพอใจต่อรูปแบบในระดับมากที่สุด แสดงให้เห็นว่ารูปแบบมีประสิทธิผลและสามารถนำไปใช้ได้จริงในบริบทโรงเรียนพระปริยัติธรรม

เอกสารอ้างอิง

พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542. (2542). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 116 ตอนที่ 74 ก หน้า 1–23. กรุงเทพฯ: สำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี.

พระราชบัญญัติการศึกษาพระปริยัติธรรม.(2562). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 136 ตอนที่ 50 ก หน้า 1–14. กรุงเทพฯ: สำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี.

วิจารณ์ พานิช. (2563). PLC: ชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพครู. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสยามกัมมาจล.

สมาน อัศวภูมิ. (2564). การพัฒนาระบบนิเทศภายในสถานศึกษา. วารสารการบริหารการศึกษา, 17(2), 45–58.

Darling-Hammond, L. (2017). Teacher education around the world: What can we learn from international practice? European Journal of Teacher Education, 40(3), 291–309. https://doi.org/10.1080/02619768

DuFour, R. (2004). What is a professional learning community? Educational Leadership, 61(8), 6–11.

DuFour, R., DuFour, R., Eaker, R., & Many, T. (2008). Revisiting professional learning communities at work: New insights for improving schools. Solution Tree Press. Bloomington, IN.

Hord, S. M. (1997). Professional learning communities: Communities of continuous inquiry and improvement. Southwest Educational Development Laboratory. Austin, TX.

Vescio, V., Ross, D., & Adams, A. (2008). A review of research on the impact of professional learning communities on teaching practice and student learning. Teaching and Teacher Education, 24(1), 80–91. https://doi.org/10.1016/j.tate.