Travel Behavior and Willingness to Pay of Public Transport: Case Study of Burapha University, Chanthaburi Campus Students
Main Article Content
Abstract
This article aimed (1) to investigate the travel behavior of students at Burapha University, Chanthaburi Campus, (2) to determine a willingness to pay for using public transport, and (3) to explore the challenges and limitations faced by the students when using public transportation to reach Chanthaburi Bus Terminal. Employing a qualitative research approach, data was gathered through a questionnaire distributed to a randomly selected sample of 350 students. Descriptive statistics, including Frequency, Percentage, Mean, Min, Max, and Standard Deviation, were employed for analysis. The findings of the study were as follows: most students preferred personal vehicles for travel, with private cars being the most utilized, followed by going with friends or acquaintances. The frequency of travel was typically once a month, predominantly during weekends (Saturday to Sunday). Students had to an average travel cost of 154 baht per trip, whereas their willingness to pay standed at 117.50 baht per trip, indicating a preference for a lower cost than the current average. The primary challenges identified include insufficient public transportation options and a shortage of Grab drivers willing to accept ride requests. Additionally, concerns were raised about the appropriateness of service fees relative to distance and unfavorable weather conditions for travel.
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กฤติยาภรณ์ เทพาศักดิ์. (2553). ปัจจัยภายในผู้เดินทางที่มีผลต่อการเลือกใช้รถขนส่งสาธารณะ กรณีศึกษาเทศบาลขอนแก่น. (วิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี).
กองทะเบียนและประมวลผลการศึกษา มหาวิทยาลัยบูรพา. (2565). สถิตินิสิต. สืบค้น 1 กรกฎาคม 2566. จาก https://reg.buu.ac.th/registrar/home.asp.
ฐาปกรณ์ นาคปานเอี่ยม. (2563). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อพฤติกรรมการเลือกใช้ยานพาหนะสำหรับเดินทางมามหาวิทยาลัยรามคำแหงของนักศึกษาปริญญาโท บริหารธุรกิจ. สืบค้น 1 กรกฎาคม 2566. จาก https://mmm.ru.ac.th/MMM/IS/twin-8/6114154017.pdf.
นภดล แสงแข, สิทธิชัย ศรีเจริญประมง, นันทภัค บุรขจรกุล, ภานิตา โพธิ์แก้ว และ กรรณิกา สุขสมัย. (2561). แนวทางการพัฒนาการบริการรถโดยสาธารณะ จังหวัดจันทบุรี (รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์). จันทบุรี: มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
วรรณิภา คุดสีลา. (2559). ทางเลือกสาธารณะว่าด้วยการจัดการระบบขนส่งสาธารณะในเขตเมืองเชียงใหม่. วารสารการเมือง การบริหาร และกฎหมาย, 8(3), 369-396.
ศุภกร สุทธิพันธ์. (2557). การพัฒนาแบบจำลองรูปแบบการเดินทางระหว่างรถส่วนบุคคลกับรถโดยสารประจำทางในมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. (วิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์).
อนุภาค เสาร์เสาวภาคย์, ชูเกียรติ ชัยบุญศรี และ วรวรรณ บุญเสนอ. (2554). ปัจจัยที่มีผลต่ออุปสงค์การใช้บริการรถสาธารณะ (สี่ล้อแดง) กรณีศึกษา: กลุ่มวัยรุ่นในจังหวัดเชียงใหม่. วารสารวิทยาการจัดการ, 28(1), 17-31.
Zhou, J. (2012). Sustainable commute in a car-dominant city: Factors affecting alternative mode choices among university students. Transportation research part A: policy and practice, 46(7), 1013-1029.