วารสารสถาบันพอดี

การบริหารธุรกิจบนพื้นฐานของเมตตาบารมี

2026-06-06T17:08:34+07:00

บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์แนวคิด “เมตตาบารมี” ในพุทธปรัชญา และสังเคราะห์เป็นกรอบแนวคิดสำหรับการบริหารธุรกิจ โดยมุ่งเน้นการบูรณาการคุณธรรมภายในของผู้นำเข้ากับกระบวนการบริหารและผลลัพธ์ขององค์กร การศึกษานี้ใช้วิธีการในลักษณะของการวิเคราะห์เอกสารและการสังเคราะห์เชิงแนวคิดจากแหล่งข้อมูลทางพระพุทธศาสนาและงานวิชาการที่เกี่ยวข้อง การศึกษาพบว่า เมตตาบารมีสามารถอธิบายได้ในฐานะคุณธรรมที่มีการพัฒนาเป็นลำดับขั้น และมีบทบาทสำคัญในการกำกับการตัดสินใจ การสร้างความสัมพันธ์ และการบริหารทรัพยากรมนุษย์ในองค์กร นอกจากนี้ การศึกษายังนำไปสู่การพัฒนาองค์ความรู้ใหม่ คือ “กรอบแนวคิดการบริหารธุรกิจบนพื้นฐานของเมตตาบารมี” ซึ่งประกอบด้วย 3 มิติ ได้แก่ มิติของผู้นำ มิติของกระบวนการบริหาร และมิติของผลลัพธ์ โดยมีเมตตาบารมีเป็นกลไกภายในที่เชื่อมโยงทั้งสามมิติอย่างเป็นระบบ กรอบแนวคิดดังกล่าวชี้ให้เห็นว่า การบริหารธุรกิจที่มีประสิทธิภาพและยั่งยืนมิได้เกิดจากการจัดการทรัพยากรเพียงอย่างเดียว แต่เกิดจากการพัฒนาคุณภาพของจิตใจและความสัมพันธ์ของบุคคลในองค์กร องค์ความรู้ที่ได้จากบทความนี้สามารถนำไปใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาองค์กรที่เน้นทั้งประสิทธิภาพทางธุรกิจและคุณค่าทางจริยธรรม อันจะนำไปสู่ความยั่งยืนในระยะยาว

การพัฒนาภาวะผู้นำด้วยเมตตาบารมี

2026-06-06T16:32:39+07:00

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์การพัฒนาภาวะผู้นำด้วยเมตตาบารมี โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพในลักษณะการวิเคราะห์เอกสารและการตีความเชิงปรัชญา จากคัมภีร์พระพุทธศาสนา เอกสารทางวิชาการ และแนวคิดภาวะผู้นำสมัยใหม่ ผลการวิจัยพบว่า เมตตาบารมีเป็นฐานรากของการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงจิตวิญญาณที่เน้นความปรารถนาดีต่อผู้อื่นอย่างไม่มีเงื่อนไข และสามารถพัฒนาเป็นสมรรถนะของผู้นำใน 3 ระดับ ได้แก่ ระดับตนเอง ระดับความสัมพันธ์ และระดับองค์กรหรือสังคม) ทั้งนี้ เมตตาบารมีช่วยส่งเสริมความไว้วางใจ ความร่วมมือ และความยั่งยืนในองค์กร ซึ่งสอดคล้องกับแนวคิดภาวะผู้นำเชิงรับใช้ และภาวะผู้นำทางจิตวิญญาณ ผลการวิจัยนำไปสู่การสังเคราะห์องค์ความรู้ใหม่ในรูปแบบ “MPL Model” เพื่อใช้เป็นกรอบแนวทางในการพัฒนาผู้นำในบริบทสมัยใหม่

ศึกษาแนวทางการขับเคลื่อนเครือข่ายผู้นำ IDG ในประเทศไทยจากทัศนะของ คุณพงศธร ละเอียดอ่อน

2026-06-06T16:27:25+07:00

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวทางการขับเคลื่อนเครือข่ายผู้นำ IDG ในประเทศไทยจากทัศนะของพงศธร ละเอียดอ่อน และสังเคราะห์ข้อเสนอแนะเชิงนโยบายและเชิงปฏิบัติสำหรับการพัฒนาเครือข่ายให้มีความยั่งยืน บทความนี้ใช้แนวทางการวิเคราะห์เชิงตีความ โดยอาศัยบทสนทนาการสัมภาษณ์เชิงลึก คุณพงศธร ละเอียดอ่อน ร่วมกับการสังเคราะห์เอกสารที่เกี่ยวข้อง ภายในกรอบการพัฒนาภายในของมนุษย์ร่วมกับแนวคิด Inner Development Goals (IDG) ผลการศึกษาพบว่า การขับเคลื่อนเครือข่ายผู้นำ IDG ควรตั้งอยู่บนฐานของการพัฒนามนุษย์จากภายใน โดยเน้นการเข้าใจตนเอง การฝึกฝนผ่านประสบการณ์จริง และการสร้างความสัมพันธ์เชิงลึกระหว่างผู้คน มากกว่าการยึดติดกับโครงสร้างองค์กรหรือกรอบแนวคิดเชิงนามธรรม จากการสังเคราะห์ ผู้เขียนเสนอ L.I.F.E. Model ซึ่งประกอบด้วย การยึดเป้าหมายชีวิต การตระหนักรู้โครงสร้างภายใน การฝึกฝนผ่านชีวิตจริง และการสร้างระบบนิเวศของภาวะผู้นำร่วม บทความเสนอว่า การพัฒนาเครือข่ายผู้นำ IDG ในประเทศไทยควรมุ่งสร้างภาษาร่วมที่เข้าถึงได้ สนับสนุนการเรียนรู้เชิงประสบการณ์ และเชื่อมโยงผู้ปฏิบัติจริงให้เกิดพลังร่วม เพื่อขับเคลื่อนการเปลี่ยนแปลงจากภายในสู่สังคมอย่างยั่งยืน

การบูรณาการหลักการทรงงานข้อที่ 2 “ระเบิดจากข้างใน” กับเป้าหมายการพัฒนาจากภายในสำหรับการพัฒนาหลักสูตรเพื่อส่งเสริม ทักษะชีวิต การคิด และความสัมพันธ์ (ทักษะที่ไม่ใช่เทคนิค)

2026-06-06T16:08:59+07:00

งานวิจัยเชิงคุณภาพนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์และสังเคราะห์การบูรณาการหลักการทรงงานข้อที่ 2 “ระเบิดจากข้างใน” กับเป้าหมายการพัฒนาจากภายใน เพื่อใช้เป็นกรอบแนวคิดในการพัฒนาหลักสูตรที่มุ่งส่งเสริมทักษะที่ไม่ใช่เทคนิค ได้แก่ ทักษะชีวิต การคิด และความสัมพันธ์ โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพในลักษณะของการวิเคราะห์เอกสารและการสังเคราะห์เชิงแนวคิด ผลการศึกษาพบว่า หลักการ “ระเบิดจากข้างใน” มีความสอดคล้องกับแนวคิด IDGs ในมิติของการพัฒนาจากภายในของมนุษย์ โดยเน้นการตระหนักรู้ตนเอง การเปลี่ยนแปลงภายใน และการขยายผลสู่การปฏิบัติภายนอกอย่างยั่งยืน การบูรณาการทั้งสองแนวคิดสามารถนำไปสู่การออกแบบหลักสูตรที่เน้นกระบวนการเรียนรู้เชิงประสบการณ์ การสะท้อนคิด และการมีปฏิสัมพันธ์ทางสังคม ซึ่งส่งผลต่อการพัฒนาทักษะชีวิต การคิดอย่างมีวิจารณญาณ และความสามารถในการสร้างความสัมพันธ์อย่างมีคุณภาพ องค์ความรู้ที่ได้จากการศึกษานี้สามารถใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาหลักสูตรและการจัดการเรียนรู้ที่ตอบสนองต่อการพัฒนามนุษย์อย่างรอบด้านในศตวรรษที่ 21